หลักการบรรณาธิกร

งานเขียนของธรรมาจารย์แห่งอาณาจักรถือตามหลักการที่กำหนดไว้ข้างล่างนี้ หลักการเหล่านี้แสดงไว้ที่นี่เพื่อผู้อ่านทุกคนจะได้ทราบว่ามีการอ้างพระคัมภีร์และแหล่งอ้างอิงที่มีอำนาจอื่นๆอย่างไร เหตุใดจึงอ้างแหล่งข้อมูลบางแหล่งโดยเฉพาะ และเครื่องหมายและรูปแบบที่ใช้ในหน้าเหล่านี้หมายถึงอะไร

พระคัมภีร์ไม่เคยถูกเปลี่ยนแปลง พระคัมภีร์ได้รับการอ้างคำต่อคำ ตรงตามที่พิมพ์ไว้ในฉบับที่อ้าง และไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยไม่ว่าในกรณีใดหรือด้วยเหตุผลใด ไม่มีการเพิ่ม ตัด หรือแก้ไขคำ ตัวอักษร หรือเครื่องหมายวรรคตอนใดๆ และไม่มีการใส่เครื่องหมายเน้นหรือการจัดตัวอักษรใดๆลงในพระคัมภีร์ ในกรณีที่ตัวบทที่พิมพ์ไว้ดูเหมือนมีความผิดพลาดทางไวยากรณ์ การสะกด หรือการพิมพ์ ตัวบทนั้นก็คงไว้ตรงตามที่เป็นอยู่ พระคัมภีร์เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และไม่มีการกระทำสิ่งใดต่อพระคัมภีร์โดยอ้างว่าเป็นการแก้ไขให้ถูกต้อง เมื่อบิชอป Byers ประสงค์จะให้ความเห็นเกี่ยวกับข้อพระคัมภีร์ตอนใด ท่านก็กระทำด้วยถ้อยคำของท่านเอง นอกข้อความที่อ้าง

พระคัมภีร์ฉบับที่ใช้ ในภาษาอังกฤษ พระคัมภีร์อ้างจากฉบับคิงเจมส์ (King James Version ตัวบทมาตรฐานของ ค.ศ. 1769 พร้อมอธิกธรรม (Apocrypha)) ในภาษาอื่นทุกภาษา พระคัมภีร์อ้างจากฉบับที่ได้รับการยอมรับและตีพิมพ์แล้วของพระคริสตธรรมคัมภีร์ในภาษาที่ผู้อ่านกำลังอ่านอยู่ และไม่เคยแปลใหม่จากภาษาอังกฤษ ได้พยายามทุกวิถีทางที่จะอ้างจากฉบับทางการของสมาคมพระคริสตธรรมคัมภีร์ที่ได้รับการยอมรับในทุกที่ที่ทำได้ ได้ใช้ฉบับที่เป็นสาธารณสมบัติตลอดมา โดยหลักเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์และการรอคอยการอนุญาตให้ใช้ฉบับที่มีลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม ในบางกรณีที่สมควรและจำเป็น ได้ขออนุญาตจากสมาคมพระคริสตธรรมคัมภีร์ที่รับผิดชอบภาษานั้น ฉบับที่ยังมีลิขสิทธิ์อยู่ใช้โดยได้รับอนุญาตจากผู้จัดพิมพ์ ไม่ว่าจะได้รับโดยตรงหรือผ่านสัญญาอนุญาตที่ผู้จัดพิมพ์ประกาศไว้ หรือในกรณีที่กฎหมายเปิดให้ ในฐานะการใช้งานโดยชอบธรรม

มีการระบุชื่อฉบับ การอ้างพระคัมภีร์ทุกครั้งระบุชื่อฉบับที่อ้าง เช่น “(KJV)” ในภาษาอังกฤษ “(Luther 1912)” ในภาษาเยอรมัน หรือ “(KJV ไทย)” ในภาษาไทย

การกำหนดเลขข้อ พระคัมภีร์บางฉบับกำหนดเลขข้อบางข้อแตกต่างกัน โดยเฉพาะในหนังสือเพลงสดุดี แต่ละภาษาอ้างตามการกำหนดเลขของพระคัมภีร์ของภาษานั้นเอง ดังนั้นการอ้างอิงอาจต่างไปเล็กน้อยจากการอ้างอิงภาษาอังกฤษถึงข้อความตอนเดียวกัน

พระวจนะของพระคริสต์ พระวจนะของพระคริสต์ พร้อมทั้งเครื่องหมายอัญประกาศ พิมพ์ด้วยสีแดง ตามที่บิชอป Byers กำหนด ในข้อความไม่กี่ตอนมีการโต้แย้งกันว่าเป็นพระคริสต์หรือผู้เขียนพระกิตติคุณที่กำลังกล่าว เช่น ยอห์น 3:16 ข้อความเช่นนั้นคงไว้เป็นสีดำ

หนังสือที่สารบบต่างกัน คริสตจักรทั้งหลายไม่ได้รับหนังสือชุดเดียวกันเป็นพระคัมภีร์ทั้งหมด หนังสือที่บางคริสตจักรรับแต่คริสตจักรอื่นไม่รับ เช่น หนังสืออธิกธรรมหรือหนังสือในสารบบของคริสตจักรออร์โธดอกซ์เทวาเฮโดแห่งเอธิโอเปีย อาจได้รับการอ้างถึง และการอ้างนั้นไม่ได้หมายถึงการตัดสินใดๆเรื่องสถานะในสารบบของหนังสือนั้น

แหล่งข้อมูลได้รับการชั่งน้ำหนักตามลำดับแห่งอำนาจต่อไปนี้ จากสูงสุดไปถึงต่ำสุด ผู้เขียนหรืองานเขียนแต่ละชิ้นจัดอยู่ในประเภทสูงสุดที่ตนมีคุณสมบัติ หลักข้อเชื่อจัดอยู่กับสภาสังคายนาที่รับรองหลักข้อเชื่อนั้น เว้นแต่หลักข้อเชื่อของอัครทูตจัดอยู่ในประเภทที่เก้า และหลักข้อเชื่อของอาทานาซีอัสจัดอยู่ในประเภทที่สิบเอ็ด

1. พระวจนะของพระคริสต์ ตามที่บันทึกไว้ในที่ใดก็ตามในพระคัมภีร์
2. งานเขียนของอัครสาวก: มัทธิว; ยอห์น; 1, 2 และ 3 ยอห์น; วิวรณ์; จดหมายสิบสามฉบับของเปาโล; และ 1 และ 2 เปโตร
3. งานเขียนอื่นๆในพันธสัญญาใหม่: มาระโก ลูกา กิจการ ฮีบรู ยากอบ และยูดาส
4. พันธสัญญาเดิม พร้อมด้วยอธิกธรรมตามที่พิมพ์ไว้ในพระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ ค.ศ. 1611
5. บรรดาปิตาจารย์ยุคอัครทูต แห่งชั่วอายุถัดจากอัครสาวก (ราว ค.ศ. 95–150)
6. บรรดาปิตาจารย์ก่อนสังคายนาแห่งไนเซีย ก่อนสภาสังคายนาแห่งไนเซีย (ค.ศ. 325)
7. บรรดาปิตาจารย์แห่งไนเซียและหลังไนเซีย พร้อมด้วยบรรดาปิตาจารย์แห่งทะเลทราย
8. สภาสังคายนาสากลทั้งเจ็ด ซึ่งได้รับการยอมรับทั้งจากตะวันออกและตะวันตก พร้อมหลักข้อเชื่อและข้อกำหนดที่แต่ละสภารับรอง
9. สภาสังคายนาในยุคหลัง ซึ่งไม่ได้รับการยอมรับทั้งจากตะวันออกและตะวันตก
10. บรรดานักบุญ: งานเขียนของบุคคลใดก็ตามที่คริสตจักรรับรองเป็นนักบุญ ไม่ว่าทางตะวันออกหรือตะวันตก ซึ่งไม่ได้จัดอยู่ในประเภทที่สูงกว่า
11. คำแถลงความเชื่อ หนังสือคำสอน และเอกสารของสมเด็จพระสันตะปาปาและของอัครบิดร
12. ตัวบทพิธีกรรม เช่น พิธีกรรมโบราณและหนังสือ Book of Common Prayer
13. นักเขียนคริสเตียนในประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ
14. แหล่งข้อมูลโบราณที่อยู่นอกสารบบและที่ไม่ใช่ของคริสเตียน เช่น งานเขียนที่ใช้ชื่อผู้อื่น (pseudepigrapha) ม้วนหนังสือแห่งทะเลตาย โยเซฟุส และนักประวัติศาสตร์กรีก-โรมัน
15. งานวิชาการสมัยใหม่
16. หนังสืออ้างอิง เช่น พจนานุกรมและดัชนีคำ ซึ่งเป็นเครื่องมือ มิใช่แหล่งที่มีอำนาจ

ไม่ได้หมายถึงการรับรอง การอ้างสมณสาสน์ หรืองานใดๆของผู้เขียนในนิกายหนึ่ง หรืองานของคริสตจักรหนึ่งแทนที่จะเป็นของอีกคริสตจักรหนึ่ง ไม่ได้หมายถึงการรับรองนิกายหรือคริสตจักรนั้น และไม่ได้หมายถึงการเข้าข้างในทางใดๆ ข้อความตอนใดได้รับการเลือกเพียงเพราะบิชอป Byers พิจารณาแล้วว่าข้อความตอนนั้นจากแหล่งนั้นโดยเฉพาะ ให้ความรู้เป็นพิเศษในเรื่องที่กำลังกล่าวถึง และไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่นใด ท่านไม่มีเจตนาที่จะส่งเสริมหรือขัดขวางนิกายใดๆเลย

ความจริงอยู่ที่ที่พบความจริงนั้น บิชอป Byers ถือว่าความจริงอยู่ที่ที่คนพบความจริงนั้น ด้วยเหตุนี้ท่านอาจอ้างแหล่งข้อมูลทางโลก และงานที่อยู่นอกสารบบหรือที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันในหมู่คริสตจักรทั้งหลาย ท่านกระทำเช่นนั้นเพราะในฐานะผู้เขียน ท่านได้พิจารณาแล้วว่าข้อความที่อ้างนั้นให้ความรู้เป็นพิเศษ และท่านมั่นใจแล้วว่าสิ่งที่ท่านกล่าวเป็นความจริง

คำที่ยกมาเป็นคำต่อคำ ถ้อยคำภายในเครื่องหมายอัญประกาศเป็นถ้อยคำที่ตรงตามแหล่งที่อ้างเสมอ ไม่เคยมีการถอดความแหล่งข้อมูลใดแล้วนำเสนอราวกับเป็นคำที่ยกมา ในกรณีที่ไม่สามารถตรวจสอบถ้อยคำที่แน่นอนของแหล่งข้อมูลได้ ก็จะไม่ยกถ้อยคำนั้นมา

จุดไข่ปลาและวงเล็บเหลี่ยม จุดไข่ปลา (…) แสดงว่าคำที่ยกมาเริ่มต้นหรือสิ้นสุดกลางประโยคของต้นฉบับ หรือแสดงว่ามีการละถ้อยคำบางคำไว้ ถ้อยคำในวงเล็บเหลี่ยมภายในคำที่ยกมาคงไว้ตามที่ปรากฏในฉบับที่อ้าง ไม่มีการแทรกสิ่งใดลงในคำที่ยกมาจากพระคัมภีร์เลย

อัตถาธิบายท้ายเล่มให้ตัวบทฉบับเต็ม แหล่งที่มีอำนาจทุกแหล่งที่อ้างในงานเขียนจะแสดงไว้เต็มในอัตถาธิบายท้ายเล่ม ด้วยถ้อยคำที่ตรงตามแหล่งนั้น เพื่อผู้อ่านจะได้อ่านแหล่งที่มีอำนาจนั้นเอง ไม่ใช่เพียงการอ้างอิงถึง

การอ้างอิง เว้นแต่ที่ระบุไว้อย่างชัดแจ้งว่าแตกต่าง การอ้างอิงและการจัดรูปแบบเป็นไปตาม Chicago Manual of Style ซึ่งเป็นวิธีที่ยอมรับกันทั่วไปสำหรับงานเขียนทางเทววิทยาและประวัติศาสตร์ประเภทที่ตีพิมพ์ที่นี่ งานเขียนของธรรมาจารย์แห่งอาณาจักรแตกต่างไปจากวิธีนั้นโดยเจตนา ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้ ในเรื่องเหล่านี้:

1. สรรพนามที่หมายถึงพระเจ้าขึ้นต้นด้วยอักษรตัวใหญ่ (He, Him, His) พร้อมทั้งคำที่เป็นของพระองค์ เช่น “His right hand” (พระหัตถ์ขวาของพระองค์) ตามปกติ Chicago ใช้อักษรตัวเล็ก ที่นี่ใช้อักษรตัวใหญ่ด้วยความเคารพ (หลักข้อนี้ใช้กับหน้าในภาษาที่เขียนด้วยอักษรที่มีตัวใหญ่)
2. คำที่ยกมาบางส่วนคงจุดไข่ปลาไว้ ตามปกติ Chicago ละจุดไข่ปลาที่ต้นหรือท้ายคำที่ยกมา ที่นี่คงไว้ เพื่อผู้อ่านจะทราบเสมอว่าเมื่อใดคำที่ยกมา และเหนือสิ่งอื่นใดคำที่ยกมาจากพระคัมภีร์ ไม่ได้ให้ประโยคทั้งประโยค
3. อัตถาธิบายท้ายเล่มให้ตัวบทฉบับเต็มของแหล่งที่มีอำนาจทุกแหล่งที่อ้าง ไม่ใช่เพียงการอ้างอิงถึง ที่ทำเช่นนี้เพื่อผู้อ่านจะได้อ่านแหล่งที่มีอำนาจนั้นเอง
4. พระวจนะของพระคริสต์พิมพ์ด้วยสีแดง พร้อมทั้งเครื่องหมายอัญประกาศ ตามธรรมเนียมอันยาวนานของพระคัมภีร์อักษรแดง เพื่อพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะเด่นแยกออกมา
5. คำว่า “Lord” (องค์พระผู้เป็นเจ้า) ที่หมายถึงพระเยซูพิมพ์ด้วยอักษรตัวใหญ่ขนาดเล็ก (small capitals) ในข้อเขียนของบิชอป Byers เอง แต่ไม่เคยใช้ภายในพระคัมภีร์ ด้วยความเคารพ (หลักข้อนี้ใช้กับหน้าในภาษาที่เขียนด้วยอักษรที่มีตัวใหญ่)

บรรดาปิตาจารย์ของคริสตจักรในภาษาอื่น ในกรณีที่ยกคำของปิตาจารย์ของคริสตจักรมาจากฉบับภาษาอังกฤษ คำที่ยกมาในหน้าภาษาอื่นจะแปลจากฉบับภาษาอังกฤษนั้นและมีการระบุไว้ เช่น “(แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1)”

อักษรตัวใหญ่เพื่อแสดงความเคารพ สรรพนามที่หมายถึงพระเจ้าขึ้นต้นด้วยอักษรตัวใหญ่ (He, Him, His) เช่นเดียวกับคำที่เป็นของพระองค์ในความหมายเดียวกัน เช่นเมื่อกล่าวว่าพระคริสต์ประทับ ณ เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์ (หลักข้อนี้ใช้กับหน้าในภาษาที่เขียนด้วยอักษรที่มีตัวใหญ่)

องค์พระผู้เป็นเจ้าในอักษรตัวใหญ่ขนาดเล็ก ในข้อเขียนของบิชอป Byers เอง คำว่า “Lord” (องค์พระผู้เป็นเจ้า) เมื่อหมายถึงพระเยซูคริสต์ พิมพ์ด้วยอักษรตัวใหญ่ขนาดเล็ก (small capitals) ในทุกภาษาที่เขียนด้วยอักษรที่มีตัวใหญ่ ไม่เคยทำเช่นนี้ภายในพระคัมภีร์

อักษรตัวใหญ่อื่นๆ ในภาษาที่มีอักษรตัวใหญ่ คำว่า “Kingdom” (อาณาจักรของพระเจ้าและอาณาจักรแห่งสวรรค์) “Kingdom Scribe” (ธรรมาจารย์แห่งอาณาจักร) “Scripture” (พระคัมภีร์) “the Church” (คริสตจักร ในความหมายพระกายของพระคริสต์ทั้งสิ้น) และ “the Holy Spirit” (พระวิญญาณบริสุทธิ์) ขึ้นต้นด้วยอักษรตัวใหญ่

การสะกดและเครื่องหมายวรรคตอน หน้าภาษาอังกฤษใช้การสะกดแบบอเมริกัน ในรายการที่คั่นด้วยอัฒภาค รายการสุดท้ายนำหน้าด้วย “; และ”

ตำแหน่ง ตำแหน่งใช้เป็นรูปแบบของการเรียกขาน ไม่ใช่การอ้างฐานะ และใช้อย่างถ่อมตน

ชื่อ นักบุญ สมเด็จพระสันตะปาปา อัครบิดร และบิชอปท่านอื่นๆ ได้รับการเรียกชื่อตามรูปแบบที่เป็นธรรมเนียมในคริสตจักรของท่านเอง หรือที่ใช้กันตามปกติในภาษาของผู้อ่าน รูปแบบที่เลือกใช้ไม่ได้หมายถึงการเข้าข้างคริสตจักรใดในบรรดาคริสตจักรทั้งหลาย

คำแปล หน้าในภาษาอื่นนอกจากภาษาอังกฤษแปลโดยอาศัยความช่วยเหลือของปัญญาประดิษฐ์ และตัวบทภาษาอังกฤษเป็นตัวบทที่มีอำนาจ ดู หมายเหตุเรื่องการแปลและเรื่องอำนาจ

ภาพ แสดงเฉพาะภาพที่เป็นสาธารณสมบัติหรือที่ได้รับอนุญาตโดยเสรีให้ใช้ในลักษณะนี้ และทุกภาพมีคำบรรยายและระบุที่มา

การกำหนดเลข วันที่ และการแก้ไข ผลงานตีพิมพ์มีเลขและวันที่กำกับ หน้าถาวรอาจได้รับการแก้ไขในที่เดิม และหน้าที่แก้ไขแล้วอาจแสดงวันที่แก้ไขครั้งล่าสุด เพื่อผู้อ่านจะทราบว่ากำลังอ่านฉบับใดอยู่

การแก้ไขข้อผิดพลาด ผู้อ่านที่พบข้อผิดพลาด และเหนือสิ่งอื่นใดข้อผิดพลาดในคำที่ยกมาจากพระคัมภีร์ ขอให้เขียนมาตามที่อยู่ที่ให้ไว้ในหน้าแรก ข้อผิดพลาดจะได้รับการแก้ไข

KJV

พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ (King James Version ตัวบทมาตรฐานของ ค.ศ. 1769)

ANF

Ante-Nicene Fathers (บรรดาปิตาจารย์ก่อนสังคายนาแห่งไนเซีย) บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson ตามด้วยเลขเล่ม

NPNF2

Nicene and Post-Nicene Fathers (บรรดาปิตาจารย์แห่งไนเซียและหลังไนเซีย) ชุดที่สอง บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace ตามด้วยเลขเล่ม

Easton

Burton Scott Easton, The Apostolic Tradition of Hippolytus (1934)

ค.ศ.

คริสต์ศักราช ภาษาละติน Anno Domini ในปีแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

ราว

ภาษาละติน circa ประมาณ

แก้ไขล่าสุด: 7 ตุลาคม ค.ศ. 2026