Proszę najpierw przeczytać

Przypisy

1Jest dla mnie wielką tajemnicą, że od blisko dwóch tysięcy lat Kościół wie, iż szatan i jego odstępcze zastępy na różne sposoby wykradają Słowo Boże ludowi Bożemu, w zamiarze utrzymania go w nieznajomości Prawdy. „Jamci jest ta droga, i prawda, i żywot; żaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mię.” J 14,6 (Biblia Gdańska). A jednak żadne pismo Kościoła ani żadne znane mi pismo jakiegokolwiek autora chrześcijańskiego nie rozpoczyna się modlitwą związania ani nakazem związania wydanym przez kogoś, kto ma władzę i sprawuje urząd biskupa lub apostoła. Wobec uznanej walki duchowej, którą toczą obecnie Kościół i członkowie Ciała Chrystusa, wydaje mi się rozsądne i roztropne, aby taką modlitwę związania umieszczać we wszystkich pismach dotyczących spraw wiary chrześcijańskiej. ↩︎

2„…ukazał się Pan Abramowi, i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący; chodź przed obliczem mojem, a bądź doskonały.” Rdz 17,1 (Biblia Gdańska); „…a odpoczynku nie mają we dnie i w nocy, mówiąc: Święty, święty, święty Pan, Bóg wszechmogący, który był i jest, i przyjść ma.” Ap 4,8 (Biblia Gdańska). ↩︎

3„A Melchisedek, król Salemski, wyniósł chleb i wino; a ten był kapłanem Boga najwyższego. I błogosławił mu, a rzekł: Błogosławiony Abram od Boga najwyższego, dzierżawcy nieba i ziemi.” Rdz 14,18–19 (Biblia Gdańska); „Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.” Ps 57,3 (Biblia Gdańska). ↩︎

4„Wy tedy tak się módlcie; Ojcze nasz, któryś jest w niebiesiech! Święć się imię twoje;” Mt 6,9 (Biblia Gdańska). ↩︎

5„Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” Rdz 1,1 (Biblia Gdańska); „…Bóg wieczny Pan, który stworzył granice ziemi, nie ustanie, ani się spracuje…” Iz 40,28 (Biblia Gdańska); „Pomoc moja jest od Pana, który stworzył niebo i ziemię.” Ps 121,2 (Biblia Gdańska); „Panie! tyś jest Bóg, któryś uczynił niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich jest:” Dz 4,24 (Biblia Gdańska). ↩︎

6„My” oznacza tu zarówno czytelnika, jak i biskupa autora. ↩︎

7„Przystąpmyż tedy z ufnością do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i łaskę znaleźli ku pomocy czasu przygodnego.” Hbr 4,16 (Biblia Gdańska). ↩︎

8„…O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, da wam.” J 16,23 (Biblia Gdańska); „A o cokolwiek prosić będziecie w imieniu mojem, to uczynię, aby był uwielbiony Ojciec w Synu.” J 14,13 (Biblia Gdańska). ↩︎

9„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.” J 3,16 (Biblia Gdańska); „…on jednorodzony syn, który jest w łonie ojcowskiem, ten nam opowiedział.” J 1,18 (Biblia Gdańska); „…Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy żyli przez niego.” 1 J 4,9 (Biblia Gdańska). ↩︎

10„…nazowiesz imię jego Jezus; albowiem on zbawi lud swój od grzechów ich.” Mt 1,21 (Biblia Gdańska). ↩︎

11„Boć jeden jest Bóg, jeden także pośrednik między Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus.” 1 Tm 2,5 (Biblia Gdańska); „Jamci jest ta droga, i prawda, i żywot; żaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mię.” J 14,6 (Biblia Gdańska); „…im jest pośrednikiem lepszego przymierza, które lepszemi obietnicami jest utwierdzone.” Hbr 8,6 (Biblia Gdańska); Słowa «między Bogiem i ludźmi» zachowano tak, jak zostały zapisane w 1 Tm 2,5 (Biblia Gdańska), w przekładzie z greckiego oryginału, aby Pismo było przytoczone w całości. Greckie słowo to anthrōpos (Strong G444), które oznacza istoty ludzkie bez względu na płeć, w odróżnieniu od anēr (G435), mężczyzny jako osoby płci męskiej. Werset obejmuje więc zarówno kobiety, jak i mężczyzn, albowiem w Chrystusie „nie masz mężczyzny i niewiasty; albowiem wszyscy wy jednym jesteście w Chrystusie Jezusie.” Ga 3,28 (Biblia Gdańska). ↩︎

12„I trwali w nauce apostolskiej i w społeczności, i w łamaniu chleba, i w modlitwach.” Dz 2,42 (Biblia Gdańska); „Przetoż, bracia! stójcie, a trzymajcie się nauki podanej, którejście się nauczyli lub przez mowę, lub przez list nasz.” 2 Tes 2,15 (Biblia Gdańska); „Zbudowani na fundamencie Apostołów i proroków, którego jest gruntownym węgielnym kamieniem sam Jezus Chrystus,” Ef 2,20 (Biblia Gdańska); „Każ słowo Boże, nalegaj w czas albo nie w czas, strofuj, grom i napominaj ze wszelką cierpliwością i nauką.” 2 Tm 4,2 (Biblia Gdańska). ↩︎

13„Jeźli kto mówi, niech mówi jako wyroki Boże … aby we wszystkiem chwalony był Bóg przez Jezusa Chrystusa, któremu należy chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.” 1 P 4,11 (Biblia Gdańska); „Ojcze! przyszła godzina, uwielbij Syna twego, aby też i Syn twój uwielbił ciebie.” J 17,1 (Biblia Gdańska); „Aby wszyscy czcili Syna, tak jako czczą Ojca” J 5,23 (Biblia Gdańska); „…wszystko ku chwale Bożej czyńcie.” 1 Kor 10,31 (Biblia Gdańska). ↩︎

14„Trzeźwymi bądźcie, czujcie; albowiem przeciwnik wasz dyjabeł, jako lew ryczący obchodzi, szukając kogo by pożarł.” 1 P 5,8 (Biblia Gdańska). ↩︎

15„…którym się rozsiewa słowo; ale gdy usłyszeli, zaraz przychodzi szatan, a wybiera słowo wsiane w serca ich.” Mk 4,15 (Biblia Gdańska); „…przychodzi on zły i porywa to, co wsiano w serce jego” Mt 13,19 (Biblia Gdańska). ↩︎

16„A którzy podle drogi, ci są, którzy słuchają, zatem przychodzi dyjabeł, i wybiera słowo z serca ich, aby uwierzywszy, nie byli zbawieni.” Łk 8,12 (Biblia Gdańska). ↩︎

17„…teraz książę świata tego precz wyrzucony będzie.” J 12,31 (Biblia Gdańska); „…według książęcia, który ma władzę na powietrzu, ducha tego, który teraz jest skuteczny w synach niedowiarstwa.” Ef 2,2 (Biblia Gdańska); „W których bóg świata tego oślepił zmysły, to jest w niewiernych…” 2 Kor 4,4 (Biblia Gdańska); „A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja i fałszywy prorok; i będą męczeni we dnie i w nocy, na wieki wieków.” Ap 20,10 (Biblia Gdańska). ↩︎

18„W których bóg świata tego oślepił zmysły, to jest w niewiernych, aby im nie świeciła światłość Ewangielii chwały Chrystusowej, który jest wyobrażeniem Bożem.” 2 Kor 4,4 (Biblia Gdańska). ↩︎

19„Duchu niemy i głuchy! ja tobie rozkazuję, wynijdź z niego, a nie wchodź więcej w niego.” Mk 9,25 (Biblia Gdańska); „Gdy kto słucha słowa o tem królestwie, a nie rozumie, przychodzi on zły i porywa to, co wsiano w serce jego” Mt 13,19 (Biblia Gdańska). ↩︎

20„Albowiem Bóg nie jest powodem nieporządku, ale pokoju, jako i we wszystkich zborach świętych.” 1 Kor 14,33 (Biblia Gdańska); „Nie jestci ta mądrość z góry zstępująca, ale ziemska, bydlęca, dyjabelska. Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.” Jk 3,15–16 (Biblia Gdańska); „Lecz boję się, by snać jako wąż oszukał Ewę chytrością swoją, tak też skażone myśli wasze nie odpadły od prostoty onej, która jest w Chrystusie.” 2 Kor 11,3 (Biblia Gdańska). ↩︎

21„Przetoż musimy tem pilniej przestrzegać tego, cośmy słyszeli, byśmy snać nie przeciekli.” Hbr 2,1 (Biblia Gdańska); „Przetoż nie zaniedbam was zawsze upominać o tych rzeczach, chociażeście umiejętni i utwierdzeni w teraźniejszej prawdzie.” 2 P 1,12 (Biblia Gdańska); „A którzy podle drogi, ci są, którym się rozsiewa słowo; ale gdy usłyszeli, zaraz przychodzi szatan, a wybiera słowo wsiane w serca ich.” Mk 4,15 (Biblia Gdańska). ↩︎

22„Nie troszczcie się o żadną rzecz, ale we wszystkiem przez modlitwę i prośbę z dziękowaniem żądności wasze niech będą znajome u Boga.” Flp 4,6 (Biblia Gdańska); „Proście, a będzie wam dano, szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzono.” Mt 7,7 (Biblia Gdańska). ↩︎

23„Dlatego i my od onego dnia, któregośmy to usłyszeli, nie przestajemy się za was modlić i prosić, abyście byli napełnieni znajomością woli jego we wszelkiej mądrości i w wyrozumieniu duchownem.” Kol 1,9 (Biblia Gdańska); „Nie przestaję dziękować za was, wzmiankę czyniąc o was w modlitwach moich, Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec on chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu samego siebie;” Ef 1,16–17 (Biblia Gdańska). ↩︎

24„Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który przyjdzie na was…” Dz 1,8 (Biblia Gdańska); „Aby wam dał według bogactwa chwały swej, żebyście byli mocą utwierdzeni przez Ducha jego w wewnętrznym człowieku;” Ef 3,16 (Biblia Gdańska). ↩︎

25„Rozumiej, co mówię, a Pan niech ci da we wszystkiem wyrozumienie.” 2 Tm 2,7 (Biblia Gdańska); „Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.” Łk 24,45 (Biblia Gdańska). ↩︎

26„A cić byli zacniejsi nad one, co byli w Tesalonice, którzy przyjęli słowo Boże ze wszystką ochotą, na każdy dzień rozsądzając Pisma, jeźliby się tak miało.” Dz 17,11 (Biblia Gdańska); „Wszystkiego doświadczajcie, a co jest dobrego, tego się trzymajcie.” 1 Tes 5,21 (Biblia Gdańska); „…którzy przez przyzwyczajenie mają zmysły wyćwiczone ku rozeznaniu dobrego i złego.” Hbr 5,14 (Biblia Gdańska); „I o to się modlę, aby miłość wasza im dalej tem więcej pomnażała się w znajomości i we wszelkim zmyśle, Abyście mogli rozeznać rzeczy różne…” Flp 1,9–10 (Biblia Gdańska). ↩︎

27„Albowiem któż poznał zmysł Pański? Któż go będzie uczył? Ale my zmysł Chrystusowy mamy.” 1 Kor 2,16 (Biblia Gdańska); „Tego tedy bądźcie o sobie rozumienia, które było i w Chrystusie Jezusie.” Flp 2,5 (Biblia Gdańska). ↩︎

28„Gdyż zmysł ciała jest śmierć; ale zmysł ducha jest żywot i pokój, Przeto iż zmysł ciała jest nieprzyjacielem Bogu; bo się zakonowi Bożemu nie poddaje, gdyż też i nie może.” Rz 8,6–7 (Biblia Gdańska); „Ale cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego; albowiem mu są głupstwem i nie może ich poznać, przeto iż duchownie bywają rozsądzone.” 1 Kor 2,14 (Biblia Gdańska); „…abyście już więcej nie postępowali, jako insi poganie postępują, w próżności umysłu swego; Zaćmiony mając rozsądek, będąc oddaleni od żywota Bożego dla nieumiejętności, która w nich jest…” Ef 4,17–18 (Biblia Gdańska); „Przetoż jako przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć…” Rz 5,12 (Biblia Gdańska). ↩︎

29„Lecz ja wam prawdę mówię, wamci to pożyteczno, abym ja odszedł; bo jeźli ja nie odejdę, pocieszyciel on nie przyjdzie do was, a jeźli odejdę, poślę go do was.” J 16,7 (Biblia Gdańska); „A gdy przyjdzie on pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który od Ojca przychodzi, on o mnie świadczyć będzie.” J 15,26 (Biblia Gdańska). ↩︎

30„Prawicą tedy Bożą będąc wywyższony, a obietnicę Ducha Świętego wziąwszy od Ojca, wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.” Dz 2,33 (Biblia Gdańska); „A tak Pan przestawszy z nimi mówić, wzięty jest do nieba, i usiadł na prawicy Bożej.” Mk 16,19 (Biblia Gdańska). ↩︎

31„Ażeby oświecił oczy myśli waszej, abyście wiedzieli, która jest nadzieja powołania jego…” Ef 1,18 (Biblia Gdańska); „Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.” Ps 119,18 (Biblia Gdańska); „Modlił się tedy Elizeusz, i rzekł: O Panie, otwórz proszę oczy jego, żeby widział…” 2 Krl 6,17 (Biblia Gdańska). ↩︎

32„Lecz pocieszyciel on, Duch Święty, którego pośle Ojciec w imieniu mojem, onci was nauczy wszystkiego, i przypomni wam wszystko, comkolwiek wam powiedział.” J 14,26 (Biblia Gdańska). ↩︎

33„…Lidyja … której Pan otworzył serce, aby pilnie słuchała tego, co Paweł mówił.” Dz 16,14 (Biblia Gdańska); „Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.” Prz 23,12 (Biblia Gdańska); „…z cichością przyjmijcie słowo wszczepione, które może zbawić dusze wasze.” Jk 1,21 (Biblia Gdańska). ↩︎

34„Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę…” J 16,13 (Biblia Gdańska). ↩︎

35„Żaden do mnie przyjść nie może, jeźli go Ojciec mój, który mię posłał, nie pociągnie…” J 6,44 (Biblia Gdańska); „…I owszem, miłością wieczną umiłowałem cię, dlategoć ustawicznie miłosierdzie pokazuję;” Jr 31,3 (Biblia Gdańska); „Przybliżcie się ku Bogu, a przybliży się ku wam.” Jk 4,8 (Biblia Gdańska); „Zaraz ode dni ojców waszych odstąpiliście od ustaw moich, a nie strzegliście ich; nawróćcież się do mnie, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów.” Ml 3,7 (Biblia Gdańska); „Przetoż rzecz do nich: Tak mówi Pan zastępów: Nawróćcie się do mnie, mówi Pan zastępów, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów.” Za 1,3 (Biblia Gdańska). ↩︎

36„Poświęć je w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą.” J 17,17 (Biblia Gdańska); „…was Bóg od początku wybrał ku zbawieniu w poświęceniu Ducha i w wierze prawdy” 2 Tes 2,13 (Biblia Gdańska). ↩︎

37„Nie proszę, abyś je wziął z świata, ale abyś je zachował ode złego.” J 17,15 (Biblia Gdańska); „I widziałem Anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat;” Ap 20,1–2 (Biblia Gdańska); „…jakoż może kto wnijść do domu mocarza, i sprzęt jego rozchwycić, jeźliby pierwej nie związał mocarza onego?” Mt 12,29 (Biblia Gdańska); „Aleć wierny jest Pan, który was utwierdzi i strzec będzie od złego.” 2 Tes 3,3 (Biblia Gdańska). ↩︎

38„Wyście z ojca dyjabła i pożądliwości ojca waszego czynić chcecie; onci był mężobójcą od początku i w prawdzie nie został, bo w nim prawdy nie masz: gdy mówi kłamstwo, z swego własnego mówi, iż jest kłamcą i ojcem kłamstwa.” J 8,44 (Biblia Gdańska). ↩︎

39„Nieprzyjaciel zasię, który go rozsiał, jestci dyjabeł…” Mt 13,39 (Biblia Gdańska); „…przeciwnik wasz dyjabeł, jako lew ryczący obchodzi, szukając kogo by pożarł.” 1 P 5,8 (Biblia Gdańska); „Oto wam daję moc, abyście deptali po wężach i po niedźwiadkach i po wszystkiej mocy nieprzyjacielskiej…” Łk 10,19 (Biblia Gdańska). ↩︎

40„…Biada mieszkającym na ziemi i na morzu! iż zstąpił dyjabeł do was, mając wielki gniew, wiedząc, iż krótki czas ma.” Ap 12,12 (Biblia Gdańska); „I rozgniewał się smok na niewiastę, i poszedł, aby walczył z drugimi z nasienia jej, którzy zachowują przykazania Boże i mają świadectwo Jezusa Chrystusa.” Ap 12,17 (Biblia Gdańska); „onci był mężobójcą od początku” J 8,44 (Biblia Gdańska). ↩︎

41„Stworzył tedy Bóg człowieka na wyobrażenie swoje; na wyobrażenie Boże stworzył go; mężczyznę i niewiastę stworzył je.” Rdz 1,27 (Biblia Gdańska); „For God created man to be immortal, and made him to be an image of his own eternity. Nevertheless through envy of the devil came death into the world . . .” Mdr 2,23–24 (KJV) (Księgi Mądrości nie ma w Biblii Gdańskiej). ↩︎

42„Gdy kto słucha słowa o tem królestwie, a nie rozumie, przychodzi on zły i porywa to, co wsiano w serce jego” Mt 13,19 (Biblia Gdańska); „W których bóg świata tego oślepił zmysły, to jest w niewiernych…” 2 Kor 4,4 (Biblia Gdańska). ↩︎

43„Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze. Nie dawajcie miejsca dyjabłu.” Ef 4,26–27 (Biblia Gdańska); „Tedy słuchając tego, pukali się w sercach swych i zgrzytali na niego zębami.” (w odpowiedzi na mowę Szczepana) Dz 7,54 (Biblia Gdańska); „Takżem się stał nieprzyjacielem waszym, prawdę wam mówiąc?” Ga 4,16 (Biblia Gdańska); „…niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi. Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.” Jk 1,19–20 (Biblia Gdańska). ↩︎

44„Albowiem zatyło serce ludu tego, a uszyma ciężko słyszeli, i oczy swe zamrużyli…” Mt 13,15 (Biblia Gdańska); „Ale napominajcie jedni drugich na każdy dzień, póki się Dziś nazywa, aby kto z was nie był zatwardzony oszukaniem grzechu.” Hbr 3,13 (Biblia Gdańska); „Ludzie twardego karku i nieobrzezanego serca, i uszów! wy się zawżdy sprzeciwiacie Duchowi Świętemu…” Dz 7,51 (Biblia Gdańska). ↩︎

45„…gdy usłyszeli, zaraz przychodzi szatan, a wybiera słowo wsiane w serca ich.” Mk 4,15 (Biblia Gdańska); „…ten nie będąc słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczynku, ten błogosławionym będzie w uczynku swoim.” Jk 1,25 (Biblia Gdańska); „…byśmy snać nie przeciekli.” Hbr 2,1 (Biblia Gdańska). ↩︎

46„…pieczołowanie świata tego i omamienie bogactw zadusza słowo, i staje się bez pożytku.” Mt 13,22 (Biblia Gdańska); „Wniwecz obracając słowo Boże ustawą waszą…” Mk 7,13 (Biblia Gdańska). ↩︎

47„Albowiem nie mamy boju przeciwko krwi i ciału, ale przeciwko księstwom, przeciwko zwierzchnościom, przeciwko dzierżawcom świata ciemności wieku tego, przeciwko duchownym złościom, które są wysoko.” Ef 6,12 (Biblia Gdańska); „Albowiem w ciele chodząc, nie według ciała walczymy, (Albowiem broń żołnierstwa naszego nie jest cielesna, ale z Boga jest, mocna ku zburzeniu miejsc obronnych.) Burząc rady … i podbijając wszelaką myśl pod posłuszeństwo Chrystusowe” 2 Kor 10,3–5 (Biblia Gdańska); „Przyłbicę też zbawienia weźmijcie i miecz Ducha, który jest słowo Boże!” Ef 6,17 (Biblia Gdańska). ↩︎

48„Błogosławiony, który czyta i ci, którzy słuchają słów proroctwa tego, i zachowują to, co w niem jest napisane…” Ap 1,3 (Biblia Gdańska); „Niech ci błogosławi Pan, a niechaj cię strzeże; Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą, a niech ci miłościw będzie; Niech obróci Pan twarz swoję ku tobie, a niechaj ci da pokój.” Lb 6,24–26 (Biblia Gdańska). ↩︎

49„Raczże już teraz błogosławić domowi sługi twego, aby trwał na wieki przed tobą…” 2 Sm 7,29 (Biblia Gdańska) (Dawid modlący się o błogosławieństwo dla swojego domu duchowego, bezpośredni wzór dla tej modlitwy); „Wierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i dom twój.” Dz 16,31 (Biblia Gdańska). ↩︎

50„Azażeś go ty nie ogrodził, i domu jego, i wszystkiego co ma, w około zewsząd?…” Hi 1,10 (Biblia Gdańska) (zapisane słowa szatana, które poświadczają, że Boża ochrona działa jak ogrodzenie wokół sprawiedliwych i ich domu [co potwierdza szczegółowe studium Księgi Hioba i co wykracza poza zakres przytoczonego tu miejsca]. Posługując wśród wiernych chrześcijan, nazywałem to «modlitwą o ogrodzenie»); „Szymonie, Szymonie! oto szatan wyprosił was, aby was odwiewał jako pszenicę, Alem ja prosił za tobą, aby nie ustała wiara twoja…” Łk 22,31–32 (Biblia Gdańska); „…potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie dla słowa, wnet się gorszą;” Mk 4,17 (Biblia Gdańska) (ten werset pokazuje, że szatan i jego odstępcze zastępy mogą mścić się, i niekiedy się mszczą, na słuchaczu lub czytelniku Słowa Bożego właśnie dlatego, że Słowo zostało przyjęte. Ta modlitwa prosi Boga, aby nie dopuścił do tego w przypadku tej nauki); „Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego.” Ps 91,10 (Biblia Gdańska) (… z powodu ogrodzenia, o które proszono w modlitwie, którą Bóg wysłuchał i na którą odpowiedział). ↩︎

51„O tobie przemyśla serce moje, któryś rzekł: Szukajcie twarzy mojej; przetoż twarzy twojej, Panie! szukać będę.” Ps 27,8 (Biblia Gdańska) (bezpośredni nakaz Boga, abyśmy szukali Jego oblicza, uznany tutaj); „A jeźliby się upokorzył lud mój, nad którym wzywano imienia mego, a modliłby się, i szukałby twarzy mojej, odwróciwszy się od dróg swoich złych: tedy Ja wysłucham z nieba…” 2 Krn 7,14 (Biblia Gdańska). ↩︎

52„A będzie wam ona krew na znak na domach, w których będziecie; bo ujrzawszy krew, minę was, że nie będzie u was plaga ku zatraceniu…” Wj 12,13 (Biblia Gdańska); „…albowiem Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest, Chrystus.” 1 Kor 5,7 (Biblia Gdańska); „Ale go oni zwyciężyli przez krew Baranka i przez słowa świadectwa swego…” Ap 12,11 (Biblia Gdańska); „…przez poświęcenie Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwi Jezusa Chrystusa…” 1 P 1,2 (Biblia Gdańska). ↩︎

53„I wy jako żywe kamienie budujcie się w dom duchowny, w kapłaństwo święte, ku ofiarowaniu duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa.” 1 P 2,5 (Biblia Gdańska); „Do tego i przybytek, i wszystko naczynie do służby Bożej należące krwią także pokropił. A niemal wszystko według zakonu krwią oczyszczone bywa…” Hbr 9,21–22 (Biblia Gdańska) (tutaj krew zostaje naniesiona na rzeczy używane w posłudze, a nauczanie Słowa jest, rzecz jasna, podstawowym narzędziem). ↩︎

54„Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści.” Ps 68,2 (Biblia Gdańska); „Ocuć się, ocuć się, oblecz się w siłę, o ramię Pańskie! Ocuć się jako za dni dawnych…” Iz 51,9 (Biblia Gdańska); „Podnieśże się, Panie! w mocy twojej, tedy będziemy śpiewać i wysławiać możność twoję.” Ps 21,13 (Biblia Gdańska); „I która jest ona przewyższająca wielkość mocy jego przeciwko nam, którzy wierzymy według skutecznej mocy siły jego,” Ef 1,19 (Biblia Gdańska). ↩︎

55„O Boże, tarczo nasza! obacz, a wejrzyj na oblicze pomazańca twego.” Ps 84,10 (Biblia Gdańska); „Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.” Ps 105,15 (Biblia Gdańska); „Pan jest mocą swych, i mocą zbawienia pomazańca swego on jest.” Ps 28,8 (Biblia Gdańska); „Ale wy macie pomazanie od onego Świętego i wiecie wszystko.” 1 J 2,20 (Biblia Gdańska) (wszyscy wierzący są namaszczeni). ↩︎

56„Wszystko Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne ku nauce, ku strofowaniu, ku naprawie, ku ćwiczeniu, które jest w sprawiedliwości; Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiej sprawie dobrej dostatecznie wyćwiczony.” 2 Tm 3,16–17 (Biblia Gdańska); „I tenże dał niektóre Apostoły, a niektóre proroki, a drugie ewangielisty, drugie też pasterze i nauczyciele. Ku spojeniu świętych, ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego;” Ef 4,11–12 (Biblia Gdańska); „Niech was doskonałymi uczyni w każdym uczynku dobrym ku czynieniu woli swojej, sprawując w was to, co przyjemnego przed obliczem jego, przez Jezusa Chrystusa…” Hbr 13,21 (Biblia Gdańska). ↩︎

57„…abyśmy cichy i spokojny żywot wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości. Albowiem to jest rzecz dobra i przyjemna przed Bogiem, zbawicielem naszym,” 1 Tm 2,2–3 (Biblia Gdańska); „Proszę was tedy, bracia! przez litości Boże, abyście stawiali ciała wasze ofiarą żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest rozumną służbę waszę. A nie przypodobywajcie się temu światu, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu waszego na to, abyście doświadczyli, która jest wola Boża dobra, przyjemna i doskonała.” Rz 12,1–2 (Biblia Gdańska); „…trzeźwie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie” Tt 2,12 (Biblia Gdańska). ↩︎

58„Lecz my wszyscy, którzy odkrytem obliczem na chwałę Pańską, jako w zwierciadle patrzymy, w toż wyobrażenie przemienieni bywamy z chwały w chwałę, jako od Ducha Pańskiego.” 2 Kor 3,18 (Biblia Gdańska); „Ale szczerymi będąc w miłości, rośnijmy w onego we wszystkiem, który jest głową, to jest w Chrystusa,” Ef 4,15 (Biblia Gdańska); „Ale rośćcie w łasce i w znajomości Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa…” 2 P 3,18 (Biblia Gdańska); „Ale ścieszka sprawiedliwych jako światłość jasna, która im dalej tem bardziej świeci, aż do dnia doskonałego.” Prz 4,18 (Biblia Gdańska). ↩︎

59„…choć się też nasz zewnętrzny człowiek kazi, wszakże on wewnętrzny się odnawia ode dnia do dnia.” 2 Kor 4,16 (Biblia Gdańska). ↩︎

60„Potwierdzam słowa sługi swego, a radę posłów swych wykonywam…” Iz 44,26 (Biblia Gdańska) (prośba, aby Bóg potwierdził i wykonał słowo, które wypowiada Jego sługa); „Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane i na niebie … Zasię powiadam wam: Iż gdyby się z was dwaj zgodzili na ziemi o wszelką rzecz, o którą by prosili, stanie się im od Ojca mego, który jest w niebiesiech.” Mt 18,18–19 (Biblia Gdańska); „A oni wyszedłszy kazali wszędy, a Pan im pomagał, i słowa ich potwierdzał przez cuda, które czynili.” Mk 16,20 (Biblia Gdańska). ↩︎

61„Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany Apostoł, odłączony ku opowiadaniu Ewangielii Bożej;” Rz 1,1 (Biblia Gdańska); „Albowiem nie samych siebie opowiadamy, ale Chrystusa Jezusa, że jest Panem, a samych siebie sługami waszymi dla Jezusa.” 2 Kor 4,5 (Biblia Gdańska); „I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; a cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebiesiech…” Mt 16,19 (Biblia Gdańska). ↩︎

62„Poddajcież się tedy Bogu, a dajcie odpór dyjabłu, a uciecze od was.” Jk 4,7 (Biblia Gdańska); „Pięć waszych będą gonić sto, a sto waszych dziesięć tysięcy gonić będą, i polegną nieprzyjaciele wasi przed wami od miecza.” Kpł 26,8 (Biblia Gdańska); „Sprawi Pan, że nieprzyjaciele twoi, którzy powstawają przeciwko tobie, będą porażeni przed obliczem twojem; drogą jedną wyciągną przeciwko tobie, a siedmią dróg uciekać będą przed obliczem twojem.” Pwt 28,7 (Biblia Gdańska); „Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści.” Ps 68,2 (Biblia Gdańska). ↩︎

63„Ty wierzysz, iż jeden jest Bóg, dobrze czynisz; i dyjabli temu wierzą, wszakże drżą,” Jk 2,19 (Biblia Gdańska); „Padnie na nie strach i lękanie; od wielkości ramienia twego umilkną jako kamień…” Wj 15,16 (Biblia Gdańska); „…Przyszedłeś tu przed czasem, dręczyć nas?” Mt 8,29 (Biblia Gdańska) (jest to przykład bojaźni Pańskiej w nieprzyjacielu, zapisany po to, aby i wierni w Chrystusie uwierzyli w Jego moc). ↩︎

64„Azażeś go ty nie ogrodził, i domu jego, i wszystkiego co ma, w około zewsząd?…” Hi 1,10 (Biblia Gdańska) (szatan mówi do Boga i przyznaje, że Bóg nie pozwolił mu dotknąć niczego, co w jakikolwiek sposób wiązało się z Hiobem, tak jakby wokół Hioba i wszystkiego, co z nim związane, postawiono ogrodzenie ochrony, ogrodzenie ze świętego ognia) (właśnie słowem «ogrodzić», jak zapisuje Pismo, sam szatan opisał Bożą ochronę); „A ja będę, mówi Pan, murem jego ognistym w około, i będę sławą w pośrodku jego.” Za 2,5 (Biblia Gdańska); „Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.” Ps 34,8 (Biblia Gdańska); „Albowiem Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.” Ps 91,11 (Biblia Gdańska). ↩︎

65„Wnijdźcież w bramy jego z wysławianiem, a do sieni jego z chwałami; wysławiajcież go, dobrorzeczcież imieniowi jego;” Ps 100,4 (Biblia Gdańska); „Nie troszczcie się o żadną rzecz, ale we wszystkiem przez modlitwę i prośbę z dziękowaniem żądności wasze niech będą znajome u Boga.” Flp 4,6 (Biblia Gdańska). ↩︎

66„Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.” J 14,18 (Biblia Gdańska); „Obleczcie się w zupełną zbroję Bożą, abyście mogli stać przeciwko zasadzkom dyjabelskim.” Ef 6,11 (Biblia Gdańska); „(Albowiem broń żołnierstwa naszego nie jest cielesna, ale z Boga jest, mocna ku zburzeniu miejsc obronnych.)” 2 Kor 10,4 (Biblia Gdańska). ↩︎

67„Przyłbicę też zbawienia weźmijcie i miecz Ducha, który jest słowo Boże!” Ef 6,17 (Biblia Gdańska). ↩︎

68„Boć żywe jest słowo Boże i skuteczne, i przeraźliwsze nad wszelki miecz po obu stronach ostry, i przenikające aż do rozdzielenia i duszy, i ducha, i stawów, i szpików, i rozeznawające myśli i zdania serdeczne.” Hbr 4,12 (Biblia Gdańska). ↩︎

69„Który ani własnemu Synowi nie przepuścił, ale go za nas wszystkich wydał: jakoż by wszystkiego z nim nie darował nam?” Rz 8,32 (Biblia Gdańska); „Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.” J 3,16 (Biblia Gdańska). ↩︎

70„Ale niech będą Bogu dzięki, który nam dał zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.” 1 Kor 15,57 (Biblia Gdańska); „Ale w tem wszystkiem przezwyciężamy przez tego, który nas umiłował.” Rz 8,37 (Biblia Gdańska); „Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat; a to jest zwycięstwo, które zwyciężyło świat, wiara nasza.” 1 J 5,4 (Biblia Gdańska). ↩︎

71„I złupiwszy księstwa i mocy, wiódł je na podziw, jawnie tryumfując z nich sam przez się.” Kol 2,15 (Biblia Gdańska). ↩︎

72„Albowiem nie mamy boju przeciwko krwi i ciału, ale przeciwko księstwom, przeciwko zwierzchnościom, przeciwko dzierżawcom świata ciemności wieku tego, przeciwko duchownym złościom, które są wysoko.” Ef 6,12 (Biblia Gdańska); „W których bóg świata tego oślepił zmysły, to jest w niewiernych…” 2 Kor 4,4 (Biblia Gdańska). ↩︎

73„Lecz on zraniony jest dla występków naszych, starty jest dla nieprawości naszych; kaźń pokoju naszego jest na nim, a sinością jego jesteśmy uzdrowieni.” Iz 53,5 (Biblia Gdańska); „W którym mamy odkupienie przez krew jego, to jest odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego,” Ef 1,7 (Biblia Gdańska). ↩︎

74„Bo jeźliże będąc nieprzyjaciołmi, pojednaniśmy z Bogiem przez śmierć Syna jego; daleko więcej będąc pojednani, zachowani będziemy przez żywot jego.” Rz 5,10 (Biblia Gdańska); „I żeby przezeń z sobą pojednał wszystko, uczyniwszy pokój przez krew krzyża jego…” Kol 1,20 (Biblia Gdańska). ↩︎

75„Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.” Jk 1,12 (Biblia Gdańska); „…Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę żywota.” Ap 2,10 (Biblia Gdańska). ↩︎

76„Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę…” J 16,13 (Biblia Gdańska). ↩︎

77„Lecz wy jesteście ciałem Chrystusowym i członkami, każdy z osobna.” 1 Kor 12,27 (Biblia Gdańska); „I wszystko poddał pod nogi jego, a onego dał za głowę nad wszystkim kościołowi, Który jest ciałem jego i pełnością tego, który wszystko we wszystkich napełnia.” Ef 1,22–23 (Biblia Gdańska). ↩︎

78„A Ja ci też powiadam, żeś ty jest Piotr; a na tej opoce zbuduję kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go:” Mt 16,18 (Biblia Gdańska). ↩︎

79„Ojcze! dziękuję tobie, żeś mię wysłuchał.” J 11,41 (Biblia Gdańska) (Chrystus składający dziękczynienie przed wskrzeszeniem Łazarza); „A toć jest ufanie, które mamy do niego, iż jeźlibyśmy o co prosili według woli jego, słyszy nas. A jeźli wiemy, iż nas słyszy, o cokolwiek byśmy prosili, tedy wiemy, iż mamy te rzeczy, o któreśmy go prosili.” 1 J 5,14–15 (Biblia Gdańska). ↩︎

80„Przetoż powiadam wam: O cokolwiekbyście, modląc się, prosili, wierzcie, że weźmiecie, a stanie się wam.” Mk 11,24 (Biblia Gdańska); „A bez wiary nie można podobać się Bogu; albowiem ten, co przystępuje do Boga, wierzyć musi, że jest Bóg, a że nagrodę daje tym, którzy go szukają.” Hbr 11,6 (Biblia Gdańska). ↩︎

81„…O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, da wam. Dotąd o niceście nie prosili w imieniu mojem; proścież, a weźmiecie, aby radość wasza była doskonała.” J 16,23–24 (Biblia Gdańska); „A wszystko, cokolwiek czynicie w słowie albo w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując Bogu i Ojcu przezeń.” Kol 3,17 (Biblia Gdańska). ↩︎

82„Ale rośćcie w łasce i w znajomości Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie chwała i teraz, i na czasy wieczne. Amen.” 2 P 3,18 (Biblia Gdańska). ↩︎

83„Bo ile jest obietnic Bożych, w nim są Tak i w nim są Amen, ku chwale Bożej przez nas.” 2 Kor 1,20 (Biblia Gdańska). ↩︎