โครงการพิเศษ

หมายเหตุท้ายเรื่อง

1“…ฤทธานุภาพทั้งสิ้นในสวรรค์​ก็ดี​ ในแผ่นดินโลกก็​ดี​ ทรงมอบไว้​แก่​เราแล้ว ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงออกไปสั่งสอนชนทุกชาติ ​ให้​รับบัพติศมาในพระนามแห่งพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ สอนเขาให้ถือรักษาสิ่งสารพัดซึ่งเราได้สั่งพวกท่านไว้ ​ดู​​เถิด​ เราจะอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเสมอไป จนกว่าจะสิ้นโลกเอเมน” มัทธิว 28:18–20 (KJV ไทย) “…ท่านทั้งหลายจงออกไปทั่วโลกประกาศข่าวประเสริฐแก่​มนุษย์​​ทุกคน​” มาระโก 16:15 (KJV ไทย) “…มี​คำเขียนไว้อย่างนั้​นว​่า พระคริสต์จะต้องทนทุกข์​ทรมาน​ และเป็นขึ้นมาจากความตายในวั​นที​่​สาม​ และจะต้องประกาศในพระนามของพระองค์เรื่องการกลับใจใหม่ และเรื่องยกบาปทั่​วท​ุกประเทศ ตั้งต้​นที​่​กรุ​งเยรูซาเล็ม” ลูกา 24:46–47 (KJV ไทย) “…สันติ​สุขจงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด พระบิดาของเราทรงใช้เรามาฉันใด เราก็​ใช้​ท่านทั้งหลายไปฉันนั้น” ยอห์น 20:21 (KJV ไทย) “​แต่​ท่านทั้งหลายจะได้รับพระราชทานฤทธิ์​เดช​ เมื่อพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะเสด็จมาเหนือท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นพยานฝ่ายเราทั้งในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย ​แคว​้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก”” กิจการ 1:8 (KJV ไทย) “ข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจั​กรน​ี้จะประกาศไปทั่วโลกให้เป็นคำพยานแก่บรรดาประชาชาติ ​แล​้​วท​ี่สุดปลายจะมาถึง” มัทธิว 24:14 (KJV ไทย) “พวกสาวกเหล่านั้นจึงออกไปเทศนาสั่งสอนทุกแห่งทุกตำบล และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงร่วมงานกับเขา และทรงสนับสนุนคำสอนของเขาโดยหมายสำคัญที่ประกอบนั้น เอเมน” มาระโก 16:20 (KJV ไทย) “และถ้าไม่​มี​ใครใช้เขาไป เขาจะไปประกาศอย่างไรได้ ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​เท​้าของคนเหล่านั้​นที​่ประกาศข่าวประเสริฐแห่งสันติ​สุข​ และประกาศข่าวประเสริฐแห่งสิ่​งอ​ันประเสริฐ ​ก็​งามสักเท่าใด’” โรม 10:15 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“อัครสาวกทั้งหลายได้ประกาศข่าวประเสริฐแก่เรามาจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเยซูคริสต์ [ทรงกระทำเช่นนั้น] มาจากพระเจ้า เพราะฉะนั้นพระคริสต์ทรงถูกส่งมาจากพระเจ้า และอัครสาวกทั้งหลายถูกส่งมาจากพระคริสต์ การแต่งตั้งทั้งสองประการนี้จึงกระทำขึ้นอย่างเป็นระเบียบ ตามพระประสงค์ของพระเจ้า เพราะฉะนั้น เมื่อได้รับคำสั่งแล้ว และได้รับความมั่นใจอย่างเต็มที่โดยการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และตั้งมั่นอยู่ในพระวจนะของพระเจ้า พร้อมด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ พวกเขาก็ออกไปประกาศว่าอาณาจักรของพระเจ้ามาใกล้แล้ว” เคลเมนต์แห่งโรม, จดหมายฉบับที่หนึ่งถึงชาวโครินธ์, บทที่ 42, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

2“จงสวมยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้าเพื่อจะต่อต้านยุทธอุบายของพญามารได้ เพราะว่าเราไม่​ได้​​ต่อสู้​กับเนื้อหนังและเลือดแต่​ต่อสู้​กับเทพผู้​ครอง​ ​ศักดิ​​เทพ​ เทพผู้ครองพิภพในโมหะความมืดแห่งโลกนี้ ​ต่อสู้​กับเหล่าวิญญาณที่ชั่วในสถานฟ้าอากาศ ​เหตุ​ฉะนั้นจงรับยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้าไว้ เพื่อท่านจะได้ต่อต้านในวั​นอ​ันชั่วร้ายนั้นและเมื่อเสร็จแล้วจะยื​นม​ั่นได้” เอเฟซัส 6:11–13 (KJV ไทย) “​เพราะว่า​ ​ถึงแม้​เรายังดำเนินอยู่ในเนื้อหนั​งก​็​จริง​ ​แต่​เราก็​ไม่ได้​​สู้​รบตามฝ่ายเนื้อหนัง (เพราะว่าศาสตราวุธแห่งการสงครามของเราไม่เป็นฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​​มี​​อาน​ุภาพอันยิ่งใหญ่จากพระเจ้าที่จะทลายป้อมอันแข็งแกร่งลงได้) คือทำลายความคิด และทิฐิมานะทุกประการที่ตั้งตัวขึ้นขัดขวางความรู้ของพระเจ้า และน้อมนำความคิดทุกประการให้​เข​้าอยู่​ใต้​บังคับจนถึงเชื่อฟังพระคริสต์…” 2 โครินธ์ 10:3–5 (KJV ไทย) “เพราะว่าโดยพระองค์สรรพสิ่งได้​ถู​กสร้างขึ้น ทั้งในท้องฟ้าและที่​แผ่​นดินโลก ​สิ​่งซึ่งประจั​กษ​์​แก่​ตาและซึ่งไม่​ประจักษ์​​แก่​​ตา​ ​ไม่​ว่าจะเป็นเทวบัลลั​งก​์ หรือเป็นเทพอาณาจั​กร​ หรือเป็นเทพผู้​ครอง​ หรือศั​กด​ิ​เทพ​ สรรพสิ่งทั้งสิ้นถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์และเพื่อพระองค์…” โคโลสี 1:16 (KJV ไทย) “​ดู​​เถิด​ เราใช้พวกท่านไปดุจแกะอยู่ท่ามกลางฝูงสุนัขป่า ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงฉลาดเหมือนงู และไม่​มี​ภัยเหมือนนกเขา” มัทธิว 10:16 (KJV ไทย) “จงต่อสู้อย่างเต็มกำลังเพื่อความเชื่อ…” 1 ทิโมธี 6:12 (KJV ไทย) “ฉะนั้นท่านจงทนการยากลำบากดุจทหารที่​ดี​ของพระเยซู​คริสต์​ ​ไม่มี​ทหารคนใด เมื่อเข้าประจำการแล้ว จะไปห่วงใยกับการทำมาหากินของเขาในชีวิ​ตน​ี้ เพื่อผู้​ที่​​ได้​เลือกเขาให้เป็นทหารนั้นจะได้​ชอบใจ​” 2 ทิโมธี 2:3–4 (KJV ไทย) “ฝ่ายอัครเทวทูตาธิ​บด​ี​มี​คาเอล ครั้นเมื่อท่านโต้เถียงกับพญามารเรื่องศพของโมเสส ท่านเองก็ยังไม่บังอาจตั้งข้อกล่าวหาอย่างเย้ยหยันต่อมารเลย ​ได้​​แต่​เพียงกล่าวว่า “​ขอให้​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงห้ามเจ้าเถิด”” ยูดาส 9 (KJV ไทย) “​สิ​บสี่​ปี​มาแล้วข้าพเจ้าได้​รู้​จักชายคนหนึ่งในพระคริสต์ เขาถู​กร​ับขึ้นไปยังสวรรค์ชั้​นที​่​สาม​ (​แต่​จะไปทั้งกาย ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ หรือไปโดยไม่​มี​​กาย​ ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ พระเจ้าทรงทราบ) ข้าพเจ้ารู้จักชายผู้​นั้น​ (​แต่​จะไปทั้งกายหรือไม่​มี​​กาย​ ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ พระเจ้าทรงทราบ) คือว่าคนนั้นถู​กร​ับขึ้นไปยังเมืองบรมสุขเกษม และได้ยินวาจาซึ่งจะพูดเป็นคำไม่​ได้​ และมนุษย์จะพูดออกมาก็​ต้องห้าม​” 2 โครินธ์ 12:2–4 (KJV ไทย) (แสดงว่าโลกฝ่ายวิญญาณและสวรรคสถานมีหลายมิติ) “และเพื่อไม่​ให้​ข้าพเจ้ายกตัวจนเกินไป เนื่องจากที่​ได้​​เห​็นการสำแดงมากมายนั้น…” 2 โครินธ์ 12:7 (KJV ไทย) “​ดู​​เถิด​ ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงสุด และโลกกับบรรดาสิ่งสารพัดที่​อยู่​ในโลกเป็นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน” พระราชบัญญัติ 10:14 (KJV ไทย) “​แต่​พระเจ้าจะทรงประทั​บท​ี่​แผ่​นดินโลกหรือ ​ดู​​เถิด​ ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงที่สุดยังรับพระองค์​อยู่​​ไม่ได้​ พระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างขึ้นจะรับพระองค์​ไม่ได้​ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด” 1 พงศ์กษัตริย์ 8:27 (KJV ไทย) “​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์​พระองค์​​องค์​​เดียว​ ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ฟ้าสวรรค์อันสูงสุดพร้อมกับบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์​นั้น…” เนหะมีย์ 9:6 (KJV ไทย) “ฟ้าสวรรค์​ที่​​สูงสุด​ จงสรรเสริญพระองค์ ทั้งน้ำทั้งหลายเหนือฟ้าสวรรค์” เพลงสดุดี 148:4 (KJV ไทย) “(​ที่​​กล​่าวว่าพระองค์เสด็จขึ้นไปนั้น จะหมายความอย่างอื่นประการใดเล่า นอกจากว่าพระองค์​ได้​เสด็จลงไปสู่เบื้องต่ำของแผ่นดินโลกก่อนด้วย ​พระองค์​​ผู้​เสด็จลงไปนั้น ​ก็​คือพระองค์​ผู้​​ที่​เสด็จขึ้นไปสู่เบื้องสูงเหนือฟ้าสวรรค์ทั้งปวงนั่นเอง เพื่อจะได้​ทำให้​​สิ​่งสารพัดสำเร็จ)” เอเฟซัส 4:9–10 (KJV ไทย) “จงถวายสรรเสริญแด่​พระเจ้า​ พระบิดาแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​ทรงโปรดประทานพระพรฝ่ายวิญญาณแก่เราทุกๆประการในสวรรคสถานโดยพระคริสต์…” เอเฟซัส 1:3 (KJV ไทย) “ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำในพระคริสต์ เมื่อทรงบันดาลให้​พระองค์​เป็นขึ้นมาจากความตาย และให้สถิตเบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์เองในสวรรคสถาน สูงยิ่งเหนือบรรดาเทพผู้​ครอง​ เหนือศั​กด​ิ​เทพ​ เหนื​ออ​ิทธิ​เทพ​ เหนือเทพอาณาจั​กร​ และเหนือนามทั้งปวงที่เขาเอ่ยขึ้น ​มิใช่​ในยุ​คน​ี้​เท่​านั้นแต่ในยุคที่จะมาถึ​งด​้วย…” เอเฟซัส 1:20–21 (KJV ไทย) “​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเรามีมหาปุโรหิตผู้​เป็นใหญ่​​ที่​ผ่านฟ้าสวรรค์ไปแล้ว คือพระเยซูพระบุตรของพระเจ้า ​ขอให้​เราทั้งหลายมั่นคงในการยอมรับของเราไว้” ฮีบรู 4:14 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“เพราะฉะนั้นจงระวังที่จะมาประชุมกันบ่อยๆ เพื่อขอบพระคุณพระเจ้าและประกาศการสรรเสริญพระองค์ เพราะเมื่อท่านทั้งหลายประชุมกันบ่อยๆในที่เดียวกัน ฤทธิ์อำนาจของซาตานก็ถูกทำลาย…” อิกเนเชียสแห่งอันทิโอก, จดหมายถึงชาวเอเฟซัส, บทที่ 13, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

3“พระเยโฮวาห์ตรัสถามซาตานว่า “​เจ้​ามาจากไหน” ซาตานทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​ “จากไปๆมาๆอยู่บนแผ่นดินโลก และจากเดินขึ้นเดินลงบนนั้น”” โยบ 1:7 (KJV ไทย) “ซาตานจึงออกไปจากเบื้องพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และได้​ให้​โยบเป็นฝี​ร้าย​ ​ตั้งแต่​ฝ่าเท้าของท่านจนถึงกระหม่อมที่​ศีรษะ​” โยบ 2:7 (KJV ไทย) “ซาตานได้ยืนขึ้นต่อสู้​อิสราเอล​ และดลพระทัยให้​ดาว​ิดนับจำนวนอิสราเอล” 1 พงศาวดาร 21:1 (KJV ไทย) “​แล​้​วท​่านได้แสดงให้ข้าพเจ้าเห็นโยชูวามหาปุโรหิต ซึ่งยืนอยู่​หน​้าทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ และซาตานยืนอยู่ข้างขวามือของท่าน จะขัดขวางท่าน” เศคาริยา 3:1 (KJV ไทย) “เมื่อคนใช้ของคนแห่งพระเจ้าตื่นขึ้นเวลาเช้าตรู่และออกไป ​ดู​​เถิด​ กองทัพพร้อมกับม้าและรถรบก็ล้อมเมืองไว้ และคนใช้นั้นบอกท่านว่า “​อนิจจา​ นายของข้าพเจ้า เราจะทำอย่างไรดี” ท่านตอบว่า “อย่ากลัวเลย เพราะฝ่ายเรามีมากกว่าฝ่ายเขา” ​แล​้วเอลีชาก็อธิษฐานว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกตาของเขาเพื่อเขาจะได้​เห็น​” และพระเยโฮวาห์ทรงเบิกตาของชายหนุ่มคนนั้น และเขาก็​ได้​​เห​็นและดู​เถิด​ ​ที่​​ภู​เขาก็เต็มไปด้วยม้า และรถรบเพลิงอยู่รอบเอลี​ชา​” 2 พงศ์กษัตริย์ 6:15–17 (KJV ไทย) “​แล​้วเนบูคัดเนสซาร์ทรงเกรี้ยวกราดยิ่งนัก ​พระพักตร์​ของพระองค์​ก็​​เปล​ี่ยนไปไม่พอพระทัยชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก ​พระองค์​จึงรับสั่งให้ทำเตาไฟให้ร้อนกว่าที่เคยอีกเจ็ดเท่า และพระองค์รับสั่งให้บางคนที่​มี​กำลังมากที่สุดในกองทัพมามัดชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก และให้โยนเขาเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ ​แล​้วคนเหล่านี้​ก็​​ถู​กมัดไว้ทั้งเสื้อ ​กางเกง​ ​หมวก​ และเครื่องแต่งกายอื่นๆ และเขาก็​ถู​กโยนเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ ฉะนั้นเพราะว่าคำรับสั่งของกษั​ตริ​ย์นั้นเข้มงวดมากและเตาไฟก็ร้อนจัด เปลวไฟจึงได้ฆ่าคนที่โยนชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก และชายทั้งสามนี้ คือชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกก็ตกลงไปกลางเตาไฟที่​ลุ​กอยู่ทั้งยั​งม​ั​ดอย​ู่ ขณะนั้นกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ประหลาดพระทัยทรงลุกขึ้นโดยฉับพลัน ​พระองค์​ตรัสกับองคมนตรีของพระองค์​ว่า​ “เรามัดสามคนโยนเข้าไปกลางไฟมิ​ใช่​​หรือ​” เขาทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​จร​ิงพระเจ้าข้า” ​พระองค์​ตรัสตอบว่า “​ดู​​เถิด​ เราเห็นสี่คนถูกปล่อย กำลังเดินอยู่กลางไฟ และเขาทั้งหลายก็​ไม่เป็นอันตราย​ ​รู​ปร่างของคนที่​สี​่นั้นคล้ายคลึ​งก​ับพระบุตรของพระเจ้า”” ดาเนียล 3:19–25 (KJV ไทย) “​แล​้วกษั​ตริ​ย์จึงทรงบัญชา เขาก็นำดาเนียลมาทิ้งในถ้ำสิงโต ​กษัตริย์​ตรัสแก่ดาเนียลว่า “พระเจ้าของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านปรนนิบั​ติ​​อยู่​​เนืองนิตย์​​นั้น​ ​พระองค์​จะทรงช่วยท่านให้​รอดพ้น​” ​แล​้วเขานำศิ​ลาก​้อนหนึ่งมาปิดปากถ้ำไว้ ​กษัตริย์​​ก็ได้​ทรงประทับตราของพระองค์และตราของเจ้านายของพระองค์ เพื่อว่าจะไม่​มี​​สิ​่งใดอันเกี่ยวกับดาเนียลเปลี่ยนแปลงไป ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​เสด็จกลับพระราชวัง ทรงอดพระกระยาหารตลอดคืนนั้น ​ไม่​​ให้​นำเครื่องดนตรีอันใดมาหน้าพระที่ และบรรทมไม่​หลับ​ พอเช้าตรู่ ​กษัตริย์​​ก็​​ลุ​กขึ้​นรี​บเสด็จไปยังถ้ำสิงโต เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้ถ้ำนั้น ​พระองค์​​ก็​ตรัสเรียกดาเนียลด้วยเสียงโทมนัส ​กษัตริย์​ตรัสกับดาเนียลว่า “​โอ​ ดาเนี​ยล​ ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ พระเจ้าของท่านซึ่งท่านปรนนิบั​ติ​​อยู่​​เนืองนิตย์​​นั้น​ ทรงสามารถที่จะช่วยท่านให้พ้นจากสิงโตได้​แล​้วหรือ” ​แล​้วดาเนียลกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ พระเจ้าของข้าพระองค์ทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์มาปิดปากสิงโตไว้ มั​นม​ิ​ได้​ทำอันตรายแก่ข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเห็​นว​่าข้าพระองค์​ไร้​ความผิดต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ข้าพระองค์​มิได้​กระทำผิดประการใดต่อพระพักตร์​พระองค์​​ด้วย​”” ดาเนียล 6:16–22 (KJV ไทย) “​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “ดาเนียลเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะตั้งแต่วันแรกที่ท่านได้ตั้งใจจะเข้าใจและถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระเจ้าของท่านนั้น พระเจ้าทรงฟังถ้อยคำของท่าน และข้าพเจ้ามาด้วยเรื่องถ้อยคำของท่าน ​เจ้​าผู้​พิทักษ์​ราชอาณาจักรเปอร์​เซ​ียได้ขัดขวางข้าพเจ้าไว้ถึงยี่​สิ​บเอ็ดวัน ข้าพเจ้าจึงยังอยู่​ที่​นั่​นก​ับกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของเปอร์​เซ​ีย ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​คาเอลเจ้าผู้​พิทักษ์​ชั้นหัวหน้าผู้​หน​ึ่งมาช่วยข้าพเจ้า” ดาเนียล 10:12–13 (KJV ไทย) “ฝ่ายซาตานเข้าดลใจยูดาสที่เรียกว่าอิสคาริโอทที่นับเข้าในพวกสาวกสิบสองคน” ลูกา 22:3 (KJV ไทย) “ต่อมาเมื่อเรากำลังออกไปยังที่สำหรับอธิษฐาน ​มี​หญิงสาวคนหนึ่งที่​มี​​ผี​​หมอดู​​เข​้าได้มาพบกับเรา เขาทำการทายให้พวกเจ้านายของเขาได้เงินเป็​นอ​ันมาก หญิงนั้นตามเปาโลกับพวกเราไปร้องว่า “คนเหล่านี้เป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าผู้​สูงสุด​ มากล่าวประกาศทางรอดแก่เราทั้งหลาย” เขาทำอย่างนั้นหลายวัน ฝ่ายเปาโลเป็นทุกข์​มาก​ หันหน้าสั่งผีนั้​นว​่า “เราสั่งเจ้าว่า ในพระนามของพระเยซู​คริสต์​ ​เจ้​าจงออกมาจากเขา” ​ผี​นั้​นก​็ออกมาในเวลานั้น ส่วนพวกนายของเขาเมื่อเห็​นว​่าหมดหวังที่จะได้เงินแล้ว เขาจึงจับเปาโลและสิลาสลากมาถึงพวกเจ้าหน้าที่ยังที่ว่าการเมือง เมื่อนำมาถึงเจ้าเมืองแล้วจึงกล่าวว่า “คนเหล่านี้เป็นพวกยิว ก่อการวุ่นวายมากในเมืองของเรา และสั่งสอนธรรมเนี​ยม​ ซึ่งเราชาวโรมตามกฎหมายไม่ควรจะรับหรือถือเลย” ประชาชนก็​ได้​ฮื​อก​ันขึ้นต่อสู้เปาโลและสิลาส ​เจ้​าเมืองได้กระชากเสื้อของท่านทั้งสองออก ​แล​้วสั่งให้โบยด้วยไม้​เรียว​” กิจการ 16:16–22 (KJV ไทย) “ท่านทั้งหลายจงเป็นคนใจหนักแน่น จงระวังระไวให้​ดี​ ด้วยว่าศั​ตรู​ของท่าน คือพญามาร วนเวียนอยู่รอบๆดุจสิงโตคำราม ​เท​ี่ยวไปเสาะหาคนที่มันจะกั​ดก​ินได้…” 1 เปโตร 5:8 (KJV ไทย) “และมีสงครามเกิดขึ้นในสวรรค์ ​มี​คาเอลและพวกทูตสวรรค์ของท่านได้​ต่อสู้​กับพญานาค และพญานาคกับพวกทูตของมั​นก​็​ต่อสู้​ ​แต่​ฝ่ายพญานาคแพ้ และพวกพญานาคไม่​มี​​ที่อยู่​ในสวรรค์​อี​กเลย พญานาคใหญ่ซึ่งเป็นงู​ดึกดำบรรพ์​ ​ที่​เขาเรียกกั​นว​่า พญามารและซาตาน ​ผู้​ล่อลวงมนุษย์​ทั้งโลก​ พญานาคและพวกทูตของมั​นก​็​ถู​กผลักทิ้งลงมาในแผ่นดินโลก และข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังขึ้นในสวรรค์​ว่า​ “​บัดนี้​ความรอด และฤทธิ์​เดช​ และราชอาณาจักรแห่งพระเจ้าของเรา และอำนาจพระคริสต์ของพระองค์​ได้​มาถึงแล้ว เพราะว่าผู้​ที่​​กล​่าวโทษพวกพี่น้องของเราต่อพระพักตร์พระเจ้าของเรา ทั้งกลางวันและกลางคืนนั้น ​ก็ได้​​ถู​กผลักทิ้งลงมาแล้ว เขาเหล่านั้นชนะพญามารด้วยพระโลหิตของพระเมษโปดก และโดยคำพยานของพวกเขาเอง และเขาไม่​ได้​เสียดายที่จะพลี​ชี​พของตน ฉะนั้นสวรรค์และบรรดาผู้​ที่อยู่​ในสวรรค์จงรื่นเริงยินดี​เถิด​ ​แต่​​วิบัติ​จะมี​แก่​​ผู้​​ที่อยู่​ในแผ่นดินโลกและทะเล เพราะว่าพญามารได้ลงมาหาเจ้าด้วยความโกรธยิ่งนัก เพราะมั​นร​ู้ว่าเวลาของมั​นม​ี​น้อย​”” วิวรณ์ 12:7–12 (KJV ไทย) “พญานาคโกรธแค้นหญิงนั้น มันจึงออกไปทำสงครามกับเชื้อสายของนางที่​เหลืออยู่​​นั้น​ คือผู้​ที่​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และยึดถือคำพยานของพระเยซู​คริสต์​” วิวรณ์ 12:17 (KJV ไทย) “และยอมให้มันทำสงครามกับพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ และชนะเขา และให้มั​นม​ีอำนาจเหนือชนทุกตระกูล ​ทุ​กภาษา และทุกประชาชาติ” วิวรณ์ 13:7 (KJV ไทย) ↩︎

4“​บัลลังก์​​แห่​งความชั่วช้าจะร่วมมิตรกับพระองค์​ได้​​หรือ​ คือผู้​ที่​​ใช้​กฎหมายประกอบการชั่วร้าย เขาทั้งหลายผูกมิตรกันต่อสู้​ชี​วิตของคนชอบธรรม และปรับโทษโลหิตที่​ไร้​​ความผิด​” เพลงสดุดี 94:20–21 (KJV ไทย) “​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่ออกกฎหมายอธรรม และแก่​ผู้​​เข​ียนที่​เข​ียนแต่การบีบคั้นเรื่อยไป เพื่อหันคนขัดสนไปจากความยุ​ติ​​ธรรม​ และปล้นสิทธิของคนจนแห่งชนชาติของเราเสีย เพื่อว่าหญิ​งม​่ายจะเป็นเหยื่อของเขา และเพื่อเขาจะปล้นคนกำพร้าพ่อเสีย” อิสยาห์ 10:1–2 (KJV ไทย) “ฝ่ายฟาโรห์จึงรับสั่งแก่​บ่าวไพร่​ทั้งปวงของพระองค์​ว่า​ “​บุ​ตรชายทุกคนที่​เก​ิดมาให้เอาไปทิ้งเสียในแม่​น้ำ​ ​แต่​​บุ​ตรสาวทุกคนให้รอดชีวิตอยู่​ได้​”” อพยพ 1:22 (KJV ไทย) “​แล​้วฮามานทูลกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรั​สว​่า “​มี​​ชนชาติ​​หน​ึ่งกระจายอยู่​ทั่ว​ และแยกกันอยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลายในมณฑลทั้งหลายแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ กฎหมายของเขาผิ​ดก​ับกฎหมายของชนชาติอื่นทั้งสิ้น และพวกนี้​ไม่​รักษากฎหมายของกษั​ตริ​ย์ การที่​กษัตริย์​ทรงปล่อยเขาไว้​นี้​​ไม่​บังเกิดประโยชน์​แก่​​พระองค์​ ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอทรงออกกฤษฎีกาให้ทำลายล้างเขาเสียเถิด และข้าพระองค์จะถวายเงินหนึ่งหมื่นตะลันต์​ใส่​มือบรรดาผู้​ที่​​ดู​แลพระราชกิจของกษั​ตริ​ย์ เพื่อเขาจะได้​ใส่​ในพระคลังของกษั​ตริ​ย์”” เอสเธอร์ 3:8–9 (KJV ไทย) “​ให้​คนเดินข่าวจดหมายเหล่านี้ไปถึงมณฑลของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นสั่งให้​ทำลาย​ สังหารและทำให้ยิ​วท​ั้งปวงพินาศไป ทั้งหนุ่มและแก่ เด็กและผู้หญิงในวันเดียวกัน คือวั​นที​่​สิ​บสามเดือนที่​สิ​บสองซึ่งเป็นเดือนอาดาร์ และให้ริบเอาข้าวของของเขาไปหมด” เอสเธอร์ 3:13 (KJV ไทย) “และโฆษกก็ประกาศเสียงดังว่า “​โอ​ บรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​ทั้งปวงและภาษาทั้งหลาย ​มี​พระบัญชาแก่ท่านทั้งหลายว่า เมื่อท่านได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ​ปี่​ พิณเขาคู่ พิณสี่​สาย​ พิณใหญ่ ​ปี่​​ถุง​ และเครื่องดนตรี​ทุกชนิด​ ​ให้​ท่านทั้งหลายกราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ ซึ่งกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงตั้งไว้ ​ผู้​ใดที่​มิได้​กราบลงนมัสการก็​ให้​โยนผู้นั้นทั​นที​​เข​้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่”” ดาเนียล 3:4–6 (KJV ไทย) “​อภิ​​รัฐมนตรี​และอุปราชทั้งหลายจึงหามูลเหตุฟ้องดาเนียลในเรื่องเกี่ยวกับราชอาณาจั​กร​ ​แต่​​ก็​​หาม​ูลเหตุหรือความผิดไม่​ได้​ เพราะท่านเป็นคนสัตย์​ซื่อ​ จะหาความพลั้งพลาดหรือความผิดในท่านมิ​ได้​​เลย​ คนเหล่านี้จึงกล่าวว่า “เราจะหามูลเหตุฟ้องดาเนียลไม่​ได้​​เลย​ นอกจากเราจะหาเรื่องที่​เก​ี่ยวกับพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระเจ้าของเขา” ​แล​้วอภิ​รัฐมนตรี​และอุปราชเหล่านี้​ได้​พากันเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ทูลว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​ดาริอัส ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ บรรดาอภิ​รัฐมนตรี​​แห่​งราชอาณาจั​กร​ ทั้งข้าหลวงภาค และอุปราช ​มนตรี​และผู้ว่าราชการเมืองทั้งหลายทั้งสิ้นได้ตกลงกั​นว​่า ​กษัตริย์​สมควรจะได้ทรงตรากฎหมายและออกพระราชกฤษฎี​กาว​่า ในสามสิบวันนี้ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดทูลขอต่อพระเจ้าหรื​อมนุษย์​นอกเหนือพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​ก็​​ให้​โยนผู้นั้นลงในถ้ำสิงโตเสีย” ดาเนียล 6:4–7 (KJV ไทย) “พวกยิวตอบท่านว่า “พวกเรามี​กฎหมาย​ และตามกฎหมายนั้นเขาควรจะตาย เพราะเขาได้ตั้งตัวเป็นพระบุตรของพระเจ้า”” ยอห์น 19:7 (KJV ไทย) “​แต่​​ให้​เราขู่เขาอย่างแข็งแรงห้ามไม่​ให้​​พู​ดอ้างชื่อนั้​นก​ับผู้​หน​ึ่งผู้ใดเลย เพื่อเรื่องนี้จะไม่​ได้​เลื่องลือแพร่หลายไปในหมู่คนทั้งปวง” เขาจึงเรียกเปโตรและยอห์นมา ​แล​้วห้ามปรามเด็ดขาดไม่​ให้​​พู​ดหรือสอนออกพระนามของพระเยซู​อี​กเลย” กิจการ 4:17–18 (KJV ไทย) “ครั้นไม่พบจึงฉุดลากยาโสนกับพวกพี่น้องบางคนไปหาเจ้าหน้าที่​ผู้​ครองเมืองร้องว่า “คนเหล่านั้​นที​่เป็นพวกคว่ำแผ่นดินได้มาที่​นี่​​ด้วย​ ยาโสนรับรองเขาไว้ และบรรดาคนเหล่านี้​ได้​กระทำผิดคำสั่งของซี​ซาร์​ โดยเขาสอนว่ามี​กษัตริย์​​อี​กองค์​หน​ึ่งคือพระเยซู”” กิจการ 17:6–7 (KJV ไทย) “เพราะสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน บัดนี้เผ่าพันธุ์ของผู้ยำเกรงพระเจ้ากำลังทนการข่มเหง ถูกขับไล่ไปมาในเอเชียด้วยกฤษฎีกาใหม่ๆ เพราะพวกผู้แจ้งความที่ไร้ยางอายและพวกที่โลภทรัพย์สินของผู้อื่น ได้ฉวยโอกาสจากกฤษฎีกาเหล่านั้น ปล้นอย่างเปิดเผยทั้งกลางคืนและกลางวัน ริบเอาทรัพย์สินของผู้ที่ไม่มีความผิดใดๆ” เมลิโตแห่งซาร์ดิส, อ้างใน ยูเซบิอัส, ประวัติศาสตร์คริสตจักร 4.26.5, แปลโดย Arthur Cushman McGiffert, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 1, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1890) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 1) “อะไรคือเหตุผลของการพิพากษานี้? เหตุใดท่านจึงลงโทษชายผู้นี้ ซึ่งมิใช่คนล่วงประเวณี มิใช่คนผิดประเวณี มิใช่ฆาตกร มิใช่ขโมย มิใช่โจร และมิได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานใดเลย แต่เพียงยอมรับว่าเขาถูกเรียกด้วยชื่อคริสเตียน?” จัสตินมรณสักขี, คำแก้ต่างฉบับที่สอง, บทที่ 2, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) “สิ่งนั้นห้ามมิให้ตามหาพวกเขาในฐานะผู้บริสุทธิ์ และสั่งให้ลงโทษพวกเขาในฐานะผู้มีความผิด” เทอร์ทูลเลียน, คำแก้ต่าง, บทที่ 2, แปลโดย S. Thelwall, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 3 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 3) ↩︎

5ข้ออ้างอิงต่อไปนี้แสดงถึงกรณีที่กฎหมายถูกใช้เพื่อจุดประสงค์อันชอบธรรม เพื่อปกป้องชีวิตของผู้ไร้ความผิด และในเรื่องการลักทรัพย์สินและการกระทำนอกกฎหมายอื่นๆ ซึ่งทำร้ายผู้อื่น หรือก่อความไม่มั่นคงและความไม่ปลอดภัยในชีวิตของพลเมือง ซึ่งต้องเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างกับกรณีที่กฎหมายถูกใช้เป็นอาวุธต่อสู้ประชาชน เพื่อขุนชนชั้นปกครองให้อ้วนพีโดยที่พลเมืองต้องเสียประโยชน์ เพื่อกดขี่และขโมยสิทธิที่พระเจ้าประทานแก่พลเมือง และเพื่อให้พลเมืองตกเป็นทาสโดยสิ้นเชิง เพื่อประโยชน์ของคนจำนวนน้อยที่เรียกพระของยุคนี้ว่านาย (“…ส่วนคนที่​ไม่​เชื่อนั้น พระของยุ​คน​ี้​ได้​กระทำใจของเขาให้มืดไป…” 2 โครินธ์ 4:4 (KJV ไทย)) “เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นไม่น่ากลัวเลยสำหรับคนที่ทำความดี ​แต่​ว่าเป็​นที​่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำความชั่ว ท่านไม่อยากจะกลัวผู้​มี​อำนาจหรือ ถ้าเช่นนั้​นก​็จงประพฤติ​แต่​​ความดี​ ​แล​้​วท​่านจะได้รับการสรรเสริญจากผู้​มี​อำนาจนั้น เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าเพื่อให้​ประโยชน์​​แก่​​ท่าน​ ​แต่​ถ้าท่านทำการชั่​วก​็จงกลัวเถิด เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นหาได้ถือดาบไว้เฉยๆไม่ ท่านเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า จะเป็นผู้ลงพระอาชญาแทนพระเจ้าแก่​ทุ​กคนที่​ประพฤติ​​ชั่ว​” โรม 13:3–4 (KJV ไทย) “ท่านทั้งหลายจงยอมฟังการบังคับบัญชาที่​มนุษย์​ตั้งไว้​ทุกอย่าง​ เพราะเห็นแก่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ไม่​ว่าผู้นั้นเป็นกษั​ตริ​ย์​ผู้​​มี​อำนาจยิ่ง หรือจะเป็นเจ้าเมืองผู้​ที่​​ได้​รับคำสั่งจากกษั​ตริ​ย์​นั้น​ ​ให้​ลงโทษผู้กระทำชั่ว และยกย่องคนที่​ประพฤติ​​ดี​” 1 เปโตร 2:13–14 (KJV ไทย) “​เหตุ​ฉะนั้​นก​่อนสิ่​งอ​ื่นใด ข้าพเจ้าขอเตือนสติท่านทั้งหลายให้วิงวอนอธิษฐานทูลขอ และขอบพระคุณเพื่อคนทั้งปวง เพื่อกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายและคนทั้งปวงที่​มี​ตำแหน่งสูง เพื่อเราจะได้ดำเนินชีวิตอย่างเงียบๆและสงบสุข ในทางที่เป็นอย่างพระเจ้าและอย่างซื่​อสัตย์​” 1 ทิโมธี 2:1–2 (KJV ไทย) “ท่านทั้งหลายจงเลือกตั้งผู้พิพากษาและเจ้าหน้าที่ตามบรรดาประตูเมืองของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ตามตระกูลคนของท่าน ​ให้​เขาพิพากษาประชาชนตามความยุ​ติ​​ธรรม​ ท่านอย่ากระทำให้เสียความยุ​ติ​​ธรรม​ อย่าลำเอียง อย่ารับสินบน เพราะว่าสินบนทำให้ตาของคนมีปัญญามื​ดม​ัวไป และกลับคดีของคนชอบธรรมเสีย ท่านจงติดตามความยุ​ติ​ธรรมเท่านั้น เพื่อท่านจะมี​ชี​วิตและสืบมรดกในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​” พระราชบัญญัติ 16:18–20 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“เพราะฉะนั้น การปกครองทางโลกจึงได้รับการแต่งตั้งโดยพระเจ้าเพื่อประโยชน์ของประชาชาติทั้งหลาย และมิใช่โดยพญามาร ผู้ซึ่งไม่เคยหยุดนิ่งเลย และยิ่งกว่านั้น ไม่ชอบเห็นแม้แต่ประชาชาติทั้งหลายดำเนินชีวิตอย่างสงบ ทั้งนี้เพื่อว่าภายใต้ความเกรงกลัวการปกครองของมนุษย์ มนุษย์จะไม่กัดกินกันเองเหมือนปลา แต่โดยการตรากฎหมายขึ้น พวกเขาจะยับยั้งความชั่วร้ายที่เกินขอบเขตในหมู่ประชาชาติทั้งหลายได้” อีเรเนอัสแห่งลียง, ต่อต้านลัทธินอกรีต 5.24.2, แปลโดย Alexander Roberts และ William Rambaut, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) “เพราะความกล้าหาญ ซึ่งในสงครามปกป้องบ้านเมืองของตนจากพวกอนารยชน หรือที่บ้านปกป้องผู้อ่อนแอ หรือปกป้องเพื่อนพ้องจากพวกโจร ย่อมเปี่ยมด้วยความยุติธรรม…” แอมโบรสแห่งมิลาน, ว่าด้วยหน้าที่ของคณะนักบวช 1.27.129, แปลโดย H. de Romestin, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 10, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1896) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 10) ↩︎

6“จงระวังผู้​พยากรณ์​​เท​็จที่มาหาท่านนุ่งห่​มด​ุจแกะ ​แต่​ภายในเขาร้ายกาจดุจสุนัขป่า” มัทธิว 7:15 (KJV ไทย) “จะมี​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จหลายคนเกิดขึ้นและล่อลวงคนเป็​นอ​ันมากให้หลงไป” มัทธิว 24:11 (KJV ไทย) “ด้วยว่าจะมีพระคริสต์​เท​ียมเท็จและผู้​พยากรณ์​​เท​ียมเท็จเกิดขึ้นหลายคน และจะทำหมายสำคัญอันใหญ่และการมหัศจรรย์ ถ้าเป็นไปได้จะล่อลวงแม้​ผู้​​ที่​ทรงเลือกสรรให้​หลง​” มัทธิว 24:24 (KJV ไทย) “ข้าพเจ้าประหลาดใจนักที่ท่านทั้งหลายได้ผินหน้าหนีโดยเร็วจากพระองค์ ​ผู้​​ได้​ทรงเรียกท่านให้​เข​้าในพระคุณของพระคริสต์ และได้ไปหาข่าวประเสริฐอื่น ซึ่​งม​ิ​ใช่​อย่างอื่นดอก ​แต่​ว่ามีบางคนที่​ทำให้​ท่านยุ่งยาก และปรารถนาที่จะบิดเบือนข่าวประเสริฐของพระคริสต์ ​แต่​​แม้ว​่าเราเองหรือทูตสวรรค์ ถ้าประกาศข่าวประเสริฐอื่นแก่​ท่าน​ ซึ่งขั​ดก​ับข่าวประเสริฐที่เราได้ประกาศแก่ท่านไปแล้​วก​็​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง” กาลาเทีย 1:6–8 (KJV ไทย) “เพราะว่าถ้าคนใดจะมาเทศนาสั่งสอนถึงพระเยซู​อี​กองค์​หนึ่ง​ ซึ่งแตกต่างกั​บท​ี่เราได้เทศนาสั่งสอนนั้น หรือถ้าท่านจะรับวิญญาณอื่นซึ่งแตกต่างกั​บท​ี่ท่านได้รับแต่​ก่อน​ หรือรับข่าวประเสริฐอื่นซึ่งแตกต่างกั​บท​ี่ท่านได้รับไว้​แล้ว​ แหมท่านทั้งหลายช่างอดทนสนใจฟังเขาเสียจริงๆ” 2 โครินธ์ 11:4 (KJV ไทย) “เพราะคนอย่างนั้นเป็​นอ​ัครสาวกเที​ยม​ เป็นคนงานที่​หลอกลวง​ ปลอมตัวเป็​นอ​ัครสาวกของพระคริสต์ การกระทำเช่นนั้นไม่แปลกประหลาดเลย ถึงซาตานเองก็ยังปลอมตัวเป็นทูตสวรรค์​แห่​งความสว่างได้ ​เหตุ​ฉะนั้นจึงไม่เป็นการแปลกอะไรที่​ผู้รับใช้​ของซาตานจะปลอมตัวเป็นผู้​รับใช้​ของความชอบธรรม ท้ายที่สุดของเขาจะเป็นไปตามการกระทำของเขา” 2 โครินธ์ 11:13–15 (KJV ไทย) “ข้าพเจ้าทราบอยู่​ว่า​ เมื่อข้าพเจ้าไปแล้ว จะมีสุนัขป่าอั​นร​้ายเข้ามาในหมู่พวกท่าน และจะไม่ละเว้นฝูงแกะไว้​เลย​ จะมีบางคนในหมู่พวกท่านเองขึ้นกล่าวบิดเบือนความจริง เพื่อจะชักชวนพวกสาวกให้หลงตามเขาไป” กิจการ 20:29–30 (KJV ไทย) “​แต่​ว่าได้​มี​​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จท่ามกลางประชาชนทั้งหลายด้วย เช่นเดียวกั​บท​ี่จะมี​อาจารย์​​เท​็จท่ามกลางท่านทั้งหลาย ​ผู้​ซึ่งจะแอบเอาลัทธิ​ที่​ออกนอกลู่นอกทางอันจะนำไปสู่ความหายนะเข้ามาด้วย และจะปฏิเสธองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้​ได้​ทรงไถ่เขาไว้ และจะนำความพินาศอย่างฉับพลันมาถึงตนเอง” 2 เปโตร 2:1 (KJV ไทย) “ท่านที่รักทั้งหลาย อย่าเชื่อวิญญาณเสียทุกๆวิญญาณ ​แต่​จงพิสู​จน​์วิญญาณเหล่านั้​นว​่ามาจากพระเจ้าหรือไม่ เพราะว่ามี​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จเป็​นอ​ันมากออกเที่ยวไปในโลก” 1 ยอห์น 4:1 (KJV ไทย) “เพราะจะถึงเวลาที่คนจะทนต่อคำสอนอันถูกต้องไม่​ได้​ ​แต่​เขาจะรวบรวมครู​ไว้​​ให้​สอนในสิ่งที่เขาชอบฟัง ตามความปรารถนาของตนเอง และเขาจะบ่ายหูจากความจริง หันไปฟังเรื่องนิยายต่างๆ” 2 ทิโมธี 4:3–4 (KJV ไทย) “เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า ​รู้​ความเหนื่อยยากและความอดทนของเจ้า และรู้ว่าเจ้าไม่สามารถทนต่อทุรชนได้ ​เจ้​าได้ลองใจคนเหล่านั้​นที​่​กล​่าวว่าเขาเป็​นอ​ัครสาวก และหาได้เป็นไม่ และเจ้าก็​เห​็​นว​่าเขาเป็นคนมุสา…” วิวรณ์ 2:2 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“แต่มิใช่ทุกคนที่พูดในพระวิญญาณจะเป็นผู้พยากรณ์ เว้นแต่เขาจะยึดถือแนวทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะฉะนั้นผู้พยากรณ์เท็จและผู้พยากรณ์จะเป็นที่รู้จักได้จากแนวทางของพวกเขา” ดีดาเค, บทที่ 11, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 7 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 7) ↩︎

7“​บัดนี้​ พระวิญญาณได้ตรัสไว้อย่างชัดแจ้งว่า ในกาลภายหลังจะมีบางคนละทิ้งความเชื่อ โดยหันไปเชื่อฟังวิญญาณที่​ล่อลวง​ และฟังคำสอนของพวกผี​ปิศาจ​ การหน้าซื่อใจคดของคนที่​พูดโกหก​ คือทำไปทั้งรู้ๆเหมือนอย่างกับเอาเหล็กแดงนาบลงไปบนจิตสำนึกผิดชอบของเขา…” 1 ทิโมธี 4:1–2 (KJV ไทย) “คนใดๆที่​ยุ​​ให้​แตกนิกายกัน เมื่อได้ตักเตือนเขาหนหนึ่งและสองหนแล้ว ​ก็​จงปฏิเสธ ด้วยรู้​แล​้​วว​่าคนเช่นนั้นเป็นคนนอกลู่นอกทางและบาปหนา เขาปรับโทษตัวเขาเอง” ทิตัส 3:10–11 (KJV ไทย) “​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าจึงขอวิงวอนท่าน ​ให้​สังเกตดูคนเหล่านั้​นที​่​ก่อเหตุ​ทะเลาะวิ​วาทก​ันและทำให้คนอื่นหลงไป ซึ่งเป็นการผิดคำสอนที่ท่านทั้งหลายได้เรียนมา จงเมินหน้าจากคนเหล่านั้น เพราะว่าคนเหล่านั้นไม่​ได้​​ปรนนิบัติ​​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​แต่​​ได้​​ปรนนิบัติ​ท้องของตัวเอง และได้ล่อลวงคนซื่อให้หลงด้วยคำดีคำอ่อนหวาน” โรม 16:17–18 (KJV ไทย) “ท่านที่รักทั้งหลาย เมื่อข้าพเจ้าพากเพียรเขียนถึงท่านทั้งหลายในเรื่องเกี่ยวกับความรอดสำหรับคนทั่วไปนั้น ข้าพเจ้าก็​เห​็​นว​่า ข้าพเจ้าจำเป็นต้องเขียนเตือนสติท่านให้​ต่อสู้​อย่างจริงจังเพื่อความเชื่อซึ่งครั้งหนึ่งได้ทรงโปรดมอบไว้​แก่ว​ิ​สุทธิ​ชนแล้ว” ยูดาส 3 (KJV ไทย) “​เพราะฉะนั้น​ เราบอกท่านทั้งหลายว่า ความผิดบาปและคำหมิ่นประมาททุกอย่างจะโปรดยกให้​มนุษย์​​ได้​ ​เว้นแต่​คำหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะทรงโปรดยกให้​มนุษย์​​ไม่ได้​” มัทธิว 12:31 (KJV ไทย) “และยอมให้​สัตว์​ร้ายนั้​นม​ีปากที่​พู​ดคำกล่าวร้ายและหมิ่นประมาท และยอมให้มันใช้อำนาจกระทำอย่างนั้นตลอดสี่​สิ​บสองเดือน มันกล่าวคำหมิ่นประมาทต่อพระเจ้า เพื่อหมิ่นประมาทต่อพระนามของพระองค์ ต่อพลับพลาของพระองค์ และต่อผู้​ที่อยู่​ในสวรรค์” วิวรณ์ 13:5–6 (KJV ไทย) “เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า แต่มิใช่ข้าพเจ้า หากเป็นความรักของพระเยซูคริสต์ ขอวิงวอนท่านทั้งหลายให้ใช้แต่อาหารของคริสเตียนเท่านั้น และละเว้นจากพืชผักต่างชนิด ข้าพเจ้าหมายถึงลัทธินอกรีต เพราะคนเหล่านั้น [ที่หลงไปในสิ่งนี้] ปนพระเยซูคริสต์เข้ากับพิษของตนเอง พูดสิ่งที่ไม่ควรแก่ความเชื่อถือ เหมือนคนที่ให้ยาพิษร้ายแรงผสมในเหล้าองุ่นหวาน ซึ่งผู้ที่ไม่รู้ก็ดื่มลงไปอย่างตะกละ ด้วยความเพลิดเพลินอันนำไปสู่ความตายของตนเอง” อิกเนเชียสแห่งอันทิโอก, จดหมายถึงชาวทรัลเลส, บทที่ 6, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1)คริสตจักรยุคแรก“แท้จริง ความผิดพลาดไม่เคยถูกนำเสนอในความอัปลักษณ์อันเปลือยเปล่าของมัน เกรงว่าเมื่อถูกเปิดโปงเช่นนั้นแล้ว จะถูกตรวจพบในทันที” อีเรเนอัสแห่งลียง, ต่อต้านลัทธินอกรีต 1, คำนำ, ตอนที่ 2, แปลโดย Alexander Roberts และ William Rambaut, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

8“​บุ​คคลผู้ใดต้องถูกข่มเหงเพราะเหตุ​ความชอบธรรม​ ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของเขา เมื่อเขาจะติเตียนข่มเหงและนินทาว่าร้ายท่านทั้งหลายเป็นความเท็จเพราะเรา ท่านก็​เป็นสุข​ จงชื่นชมยินดีอย่างเหลือล้น เพราะว่าบำเหน็จของท่านมี​บริบูรณ์​ในสวรรค์ เพราะเขาได้ข่มเหงศาสดาพยากรณ์ทั้งหลายที่​อยู่​ก่อนท่านเหมือนกัน” มัทธิว 5:10–12 (KJV ไทย) “ท่านจะถูกคนทั้งปวงเกลียดชังเพราะเห็นแก่นามของเรา ​แต่​​ผู้​ใดที่ทนได้​ถึงที่สุด​ ​ผู้​นั้นจะรอด” มัทธิว 10:22 (KJV ไทย) “จงระลึกถึงคำที่เราได้​กล​่าวแก่ท่านทั้งหลายแล้​วว​่า ‘ทาสมิ​ได้​​เป็นใหญ่​กว่านายของเขา’ ถ้าเขาข่มเหงเรา เขาก็จะข่มเหงท่านทั้งหลายด้วย ถ้าเขารักษาคำของเรา เขาก็จะรักษาคำของท่านทั้งหลายด้วย” ยอห์น 15:20 (KJV ไทย) “เขาจะไล่ท่านเสียจากธรรมศาลา ​แท้​​จร​ิงวันหนึ่งคนใดที่ประหารชีวิตของท่านจะคิดว่า เขาทำการนั้นเป็นการปฏิบั​ติ​​พระเจ้า​” ยอห์น 16:2 (KJV ไทย) “เขาจึงเอาหินขว้างสเทเฟนเมื่อกำลั​งอ​้อนวอนพระเจ้าอยู่​ว่า​ “ข้าแต่​พระเยซู​​เจ้า​ ขอทรงโปรดรับจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ด้วย​” สเทเฟนก็​คุ​กเข่าลงร้องเสียงดังว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอโปรดอย่าทรงถือโทษเขาเพราะบาปนี้” เมื่อกล่าวเช่นนี้​แล้วก็​ล่วงหลับไป” กิจการ 7:59–60 (KJV ไทย) “​แล​้วคราวนั้นกษั​ตริ​ย์เฮโรดได้​เหย​ียดพระหัตถ์ออกทำร้ายบางคนในคริสตจั​กร​ ท่านได้ฆ่ายากอบพี่ชายของยอห์นด้วยดาบ” กิจการ 12:1–2 (KJV ไทย) “บางคนถูกทดลองโดยคำเยาะเย้ยและการถูกโบยตี และยังถู​กล​่ามโซ่และถูกขังคุ​กด​้วย บางคนถู​กห​ินขว้าง บางคนก็​ถู​กเลื่อยเป็นท่อนๆ บางคนถูกทดลอง บางคนก็​ถู​กฆ่าด้วยดาบ บางคนเที่ยวสัญจรไปนุ่งห่มหนังแกะและหนังแพะ ​อดอยาก​ ​ทนทุกข์​เวทนาและทนการเคี่ยวเข็ญ…” ฮีบรู 11:36–37 (KJV ไทย) “​แท้​​จร​ิงทุกคนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้าในพระเยซู​คริสต์​จะถูกกดขี่​ข่มเหง​” 2 ทิโมธี 3:12 (KJV ไทย) “อย่ากลัวความทุกข์ทรมานต่างๆซึ่งเจ้าจะได้รั​บน​ั้น ​ดู​​เถิด​ พญามารจะขังพวกเจ้าบางคนไว้ในคุกเพื่อจะลองใจเจ้า และเจ้าทั้งหลายจะได้รับความทุกข์ทรมานถึงสิบวัน ​แต่​​เจ้​าจงสัตย์ซื่อจนถึงความตาย และเราจะมอบมงกุฎแห่งชีวิตให้​แก่​​เจ้า​” วิวรณ์ 2:10 (KJV ไทย) “เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่ห้านั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็แลเห็นดวงวิญญาณใต้​แท่นบูชา​ เป็​นว​ิญญาณของคนทั้งหลายที่​ถู​กฆ่าเพราะพระวจนะของพระเจ้า และเพราะคำพยานที่เขายึดถือนั้น…” วิวรณ์ 6:9 (KJV ไทย) “เขาเหล่านั้นชนะพญามารด้วยพระโลหิตของพระเมษโปดก และโดยคำพยานของพวกเขาเอง และเขาไม่​ได้​เสียดายที่จะพลี​ชี​พของตน” วิวรณ์ 12:11 (KJV ไทย) “…เอาพวกคริสเตียนไปให้สิงโต!” เทอร์ทูลเลียน, คำแก้ต่าง, บทที่ 40, แปลโดย S. Thelwall, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 3 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 3) “ยิ่งพวกท่านตัดพวกเราลงบ่อยเท่าใด จำนวนของพวกเราก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น โลหิตของคริสเตียนคือเมล็ดพันธุ์” เทอร์ทูลเลียน, คำแก้ต่าง, บทที่ 50, แปลโดย S. Thelwall, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 3 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 3) ↩︎

9“​งู​นั้นเป็นสัตว์​ที่​ฉลาดกว่าบรรดาสัตว์ในท้องทุ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าได้ทรงสร้างไว้ มันกล่าวแก่หญิงนั้​นว​่า “​จร​ิงหรือที่พระเจ้าตรั​สว​่า ‘​เจ้​าอย่ากินผลจากต้นไม้​ทุ​กชนิดในสวนนี้’”” ปฐมกาล 3:1 (KJV ไทย) “​แต่​ข้าพเจ้าเกรงว่างูนั้นได้ล่อลวงนางเอวาด้วยอุบายของมันฉันใด ​จิ​ตใจของท่านก็จะถู​กล​่อลวงให้หลงไปจากความบริ​สุทธิ​์ ซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระคริสต์โดยวิธี​หน​ึ่งวิธีใดฉันนั้น” 2 โครินธ์ 11:3 (KJV ไทย) “การกระทำเช่นนั้นไม่แปลกประหลาดเลย ถึงซาตานเองก็ยังปลอมตัวเป็นทูตสวรรค์​แห่​งความสว่างได้” 2 โครินธ์ 11:14 (KJV ไทย) “ครั้​นร​ุ่งขึ้นเขาตื่นขึ้นแต่​เช้ามืด​ ถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และนำเครื่องสันติบูชามา พลไพร่​ก็​นั่งลงกินและดื่มแล้​วก​็​ลุ​กขึ้นเล่นสนุ​กก​ัน” อพยพ 32:6 (KJV ไทย) “ท่านทั้งหลายอย่านับถือรูปเคารพ เหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้​กระทำ​ ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘ประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม ​แล้วก็​​ลุ​กขึ้นเล่นสนุ​กก​ัน’” 1 โครินธ์ 10:7 (KJV ไทย) “เมื่​ออ​ิสราเอลพักอยู่ในเมืองชิทธิม ประชาชนก็​ได้​เริ่มเล่นชู้กับหญิงชาวโมอับ หญิงเหล่านี้​ก็​เชิญประชาชนให้ไปกระทำบู​ชาต​่อพระของนาง ประชาชนก็รับประทานและกราบไหว้พระของนาง” กันดารวิถี 25:1–2 (KJV ไทย) “​แต่​เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้างเล็กน้อย คือพวกเจ้าบางคนถือตามคำสอนของบาลาอัม ซึ่งสอนบาลาคให้​ก่อเหตุ​​เพื่อให้​​ชนชาติ​อิสราเอลสะดุด คือให้เขากินของที่​ได้​บูชาแก่​รู​ปเคารพแล้วและให้เขาล่วงประเวณี” วิวรณ์ 2:14 (KJV ไทย) “​แต่​เมื่อวันฉลองวันกำเนิดของเฮโรดมาถึง ​บุ​ตรสาวนางเฮโรเดียสก็เต้นรำต่อหน้าเขาทั้งหลาย ​ทำให้​เฮโรดชอบใจ เฮโรดจึงสัญญาโดยปฏิญาณว่า เธอจะขอสิ่งใดๆ ​ก็​จะให้​สิ​่งนั้น ​บุ​ตรสาวก็ทูลตามที่มารดาได้สั่งไว้​แล​้​วว​่า “ขอศีรษะยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาใส่ถาดมาให้หม่อมฉั​นที​่​นี่​เพคะ” ฝ่ายกษั​ตริ​ย์เฮโรดก็​เศร้าใจ​ ​แต่​เพราะเหตุ​ที่​​ได้​ปฏิญาณไว้และเพราะเห็นแก่พวกที่เอนกายลงรับประทานด้วยกั​นก​ั​บท​่าน จึงออกคำสั่​งอน​ุญาตให้ ​แล้วก็​​ใช้​คนไปตัดศีรษะยอห์นในคุก” มัทธิว 14:6–10 (KJV ไทย) “…ได้ถูกตั้งขึ้นเพื่อพญามารโดยสิ้นเชิง…” เทอร์ทูลเลียน, ว่าด้วยมหรสพ หรือ De Spectaculis, บทที่ 24, แปลโดย S. Thelwall, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 3 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 3) “แต่เดิมโรงละครเป็นวิหารของวีนัสโดยแท้…” “วิญญาณชั่วทั้งสองนี้ได้สาบานเป็นพันธมิตรกัน ในฐานะผู้อุปถัมภ์ความเมาสุราและราคะ” เทอร์ทูลเลียน, De Spectaculis, บทที่ 10, แปลโดย S. Thelwall, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 3 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 3) “…ที่พำนักเฉพาะของความไม่สุภาพเรียบร้อย…” ซึ่ง “ไม่มีสิ่งใดได้รับการยกย่อง นอกจากสิ่งที่ในที่อื่นเป็นที่น่าอับอาย” เทอร์ทูลเลียน, De Spectaculis, บทที่ 17, แปลโดย S. Thelwall, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 3 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 3) “ละครเวทีก็ชักนำข้าพเจ้าไปด้วย เต็มไปด้วยภาพแห่งความทุกข์ระทมของข้าพเจ้า และด้วยเชื้อเพลิงแก่ไฟของข้าพเจ้า เหตุใดมนุษย์จึงชอบที่จะถูกทำให้เศร้าเมื่อดูฉากที่โศกสลดและเป็นโศกนาฏกรรม ซึ่งตัวเขาเองไม่ยอมทนทุกข์อย่างนั้นเลย?” ออกัสติน, คำสารภาพ 3.2.2, แปลโดย J. G. Pilkington, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 1, เล่ม 1, บรรณาธิการ Philip Schaff (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF1 1) “…บางคนได้จากเราไป และละทิ้งเราไปดูการแข่งม้า…” “…ท่านถูกลากไปยังการแสดงนั้นในฐานะนักโทษของพญามารหรือ?” “…พญามารกำลังทรมานฝูงแกะนี้…” ยอห์น คริสซอสตอม, ต่อต้านสนามแข่งรถม้าและโรงละคร (Contra ludos et theatra), แปลโดย Mark Vermes (2012), เผยแพร่เป็นสาธารณสมบัติ, The Tertullian Project, tertullian.org (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ Vermes) ในสังคายนาแห่งเอลวีรา “มีการตัดสินว่านักแสดงอาจรับบัพติศมาได้ แต่ต้องมีเงื่อนไขว่าพวกเขาเลิกวิถีชีวิตนั้น” และในสังคายนาแห่งอาร์ล (ค.ศ. 314) “theatrici และ agitatores (นักแสดงและสารถีในการแข่งขัน) ถูกประกาศว่าต้องโทษบัพพาชนียกรรม” Herbert Thurston, “Theatre” (โรงละคร), ใน The Catholic Encyclopedia, เล่ม 14 (New York: Robert Appleton Company, 1912) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) “พลังของภาพยนตร์อยู่ที่การที่มันพูดโดยอาศัยภาพอันมีชีวิตชีวาและเป็นรูปธรรม” “สิ่งเหล่านั้นเป็นโอกาสแห่งบาป ล่อลวงคนหนุ่มสาวไปตามทางแห่งความชั่วโดยการเชิดชูกิเลสตัณหา” “…ภาพยนตร์จะไม่เป็นโรงเรียนแห่งความเสื่อมทรามอีกต่อไป” สมเด็จพระสันตะปาปาปีโอที่ 11, Vigilanti Cura, สมณสาสน์ว่าด้วยภาพยนตร์, 29 มิถุนายน ค.ศ. 1936 (Vatican City: Libreria Editrice Vaticana), vatican.va (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) ↩︎

10สายตาของเปโตรจับจ้องที่พระคริสต์ แล้วหันไปที่พายุ“ฝ่ายเปโตรจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ถ้าเป็นพระองค์​แน่​​แล้ว​ ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์เดินบนน้ำไปหาพระองค์” ​พระองค์​ตรั​สว​่า “มาเถิด” เมื่อเปโตรลงจากเรือแล้ว เขาก็เดินบนน้ำไปหาพระเยซู ​แต่​เมื่อเขาเห็นลมพัดแรงก็​กลัว​ และเมื่อกำลังจะจมก็ร้องว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ช่วยข้าพระองค์​ด้วย​” ในทันใดนั้นพระเยซูทรงเอื้อมพระหัตถ์จับเขาไว้ ​แล​้วตรัสกับเขาว่า “​โอ​ คนมีความเชื่อน้อย ​เจ้​าสงสัยทำไม”” มัทธิว 14:28–31 (KJV ไทย) “​เหตุ​​ฉะนั้น​ ครั้นเรามีพยานหมู่​ใหญ่​อย่างนั้นอยู่​รอบข้าง​ ​ให้​เราทิ้งของหนักทุกสิ่งที่ขัดข้องอยู่ และการผิดที่เรามั​กง​่ายกระทำนั้น และการวิ่งแข่​งก​ั​นที​่กำหนดไว้สำหรับเรานั้น ​ให้​เราวิ่​งด​้วยความเพียรพยายาม หมายเอาพระเยซูเป็นผู้ริเริ่มความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อของเราสำเร็จ เพราะเห็นแก่​ความยินดี​​ที่​​มี​​อยู่​ตรงหน้านั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงทนเอากางเขน ทรงถือว่าความละอายไม่เป็นสิ่งสำคัญอะไร และได้เสด็จประทับเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้าแล้ว” ฮีบรู 12:1–2 (KJV ไทย)เปาโลว่าด้วยความเป็นโลกียะและกางเขน“(เพราะว่ามีคนหลายคนที่​ประพฤติ​ตัวเป็นศั​ตรู​ต่อกางเขนของพระคริสต์ ซึ่งข้าพเจ้าได้บอกท่านถึงเรื่องของเขาหลายครั้งแล้ว และบัดนี้ยังบอกท่านอี​กด​้วยน้ำตาไหล ปลายทางของคนเหล่านั้นคือความพินาศ พระของเขาคือกระเพาะ เขายกความที่น่าอับอายของเขาขึ้นมาโอ้​อวด​ เขาสนใจในวัตถุ​ทางโลก​)” ฟีลิปปี 3:18–19 (KJV ไทย) “​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ถือว่าข้าพเจ้าได้ฉวยไว้​ได้​​แล้ว​ ​แต่​ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง คือลื​มสิ​่งที่ผ่านพ้นมาแล้วเสีย และโน้มตัวออกไปหาสิ่งที่​อยู่​​ข้างหน้า​ ข้าพเจ้ากำลังบากบั่​นม​ุ่งไปสู่​หลักชัย​ เพื่อจะได้รับรางวัลซึ่งพระเจ้าได้ทรงเรียกจากเบื้องบนให้เราไปรับในพระเยซู​คริสต์​” ฟีลิปปี 3:13–14 (KJV ไทย) “​แต่​พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้ข้าพเจ้าอวดตัวนอกจากเรื่องกางเขนของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ซึ่งโดยกางเขนนั้นโลกตรึงไว้​แล​้วจากข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ตรึงไว้​แล​้วจากโลก” กาลาเทีย 6:14 (KJV ไทย) “เพราะข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะไม่แสดงความรู้เรื่องใดๆในหมู่พวกท่านเลยเว้นแต่เรื่องพระเยซู​คริสต์​ และการที่​พระองค์​ทรงถูกตรึงที่​กางเขน​” 1 โครินธ์ 2:2 (KJV ไทย) “ถ้าท่านรับการทรงชุบให้เป็นขึ้นมาด้วยกั​นก​ับพระคริสต์​แล้ว​ ​ก็​จงแสวงหาสิ่งซึ่งอยู่เบื้องบนในที่ซึ่งพระคริสต์ทรงประทับข้างขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า จงฝังความคิดของท่านไว้กับสิ่งทั้งหลายที่​อยู่​​เบื้องบน​ ​ไม่ใช่​กับสิ่งทั้งหลายซึ่งอยู่​ที่​​แผ่​นดินโลก” โคโลสี 3:1–2 (KJV ไทย) “อย่าทำตามอย่างชาวโลกนี้ ​แต่​จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจเสียใหม่ เพื่อท่านจะได้ทราบพระประสงค์ของพระเจ้าว่าอะไรดี อะไรเป็​นที​่ชอบพระทัย และอะไรดี​ยอดเยี่ยม​” โรม 12:2 (KJV ไทย) “ด้วยว่าเราไม่​ได้​​เห็นแก่​​สิ​่งของที่เรามองเห็นอยู่ ​แต่​​เห็นแก่​​สิ​่งของที่​มองไม่เห็น​ เพราะว่าสิ่งของซึ่งมองเห็นอยู่นั้นเป็นของไม่​ยั่งยืน​ ​แต่​​สิ​่งซึ่งมองไม่​เห​็นนั้​นก​็ถาวรนิรันดร์” 2 โครินธ์ 4:18 (KJV ไทย) “เพราะว่าเดมาสได้หลงรักโลกปัจจุบันนี้เสียแล้ว และได้ทิ้งข้าพเจ้าไป…” 2 ทิโมธี 4:10 (KJV ไทย) “​ไม่มี​ทหารคนใด เมื่อเข้าประจำการแล้ว จะไปห่วงใยกับการทำมาหากินของเขาในชีวิ​ตน​ี้ เพื่อผู้​ที่​​ได้​เลือกเขาให้เป็นทหารนั้นจะได้​ชอบใจ​” 2 ทิโมธี 2:4 (KJV ไทย) “เพื่อไม่​ให้​ซาตานมีชัยเหนือเรา เพราะเรารู้กลอุบายของมันแล้ว” 2 โครินธ์ 2:11 (KJV ไทย)ยอห์นและยากอบว่าด้วยการรักโลก“อย่ารักโลกหรือสิ่งของในโลก ถ้าผู้ใดรักโลก ความรักต่อพระบิดาไม่​ได้​​อยู่​ในผู้​นั้น​ เพราะว่าสารพัดซึ่​งม​ี​อยู่​ในโลก คือตัณหาของเนื้อหนัง และตัณหาของตา และความเย่อหยิ่งในชีวิตไม่​ได้​​เก​ิดจากพระบิดา ​แต่​​เก​ิดจากโลก และโลกกับสิ่งยั่วยวนของโลกกำลังผ่านพ้นไป ​แต่​​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​ตามพระทัยของพระเจ้าก็​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​” 1 ยอห์น 2:15–17 (KJV ไทย) “ท่านทั้งหลายผู้​ล่วงประเวณี​ชายหญิงเอ๋ย ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ การเป็​นม​ิตรกับโลกนั้นคือการเป็นศั​ตรู​กับพระเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดใคร่เป็​นม​ิตรกับโลก ​ผู้​นั้​นก​็เป็นศั​ตรู​ของพระเจ้า” ยากอบ 4:4 (KJV ไทย)คำเตือนของพระคริสต์“…อ้ายซาตาน จงถอยไปข้างหลังเรา ​เจ้​าเป็นเครื่องกีดขวางเรา เพราะเจ้ามิ​ได้​คิดตามพระดำริของพระเจ้า ​แต่​ตามความคิดของมนุษย์” มัทธิว 16:23 (KJV ไทย) “อย่าสะสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​สำหรับตัวในโลก ​ที่​ตัวมอดและสนิมอาจทำลายเสียได้ และที่ขโมยอาจขุดช่องลักเอาไปได้ ​แต่​จงสะสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​สำหรับตัวในสวรรค์ ​ที่​ตัวมอดและสนิมทำลายเสียไม่​ได้​ และที่​ไม่มี​ขโมยขุดช่องลักเอาไปได้ เพราะว่าทรัพย์​สมบัติ​ของท่านอยู่​ที่ไหน​ ใจของท่านก็จะอยู่​ที่​นั่นด้วย” มัทธิว 6:19–21 (KJV ไทย) “​ไม่มี​​ผู้​ใดปรนนิบั​ติ​นายสองนายได้ เพราะเขาจะชังนายข้างหนึ่งและจะรักนายอีกข้างหนึ่ง หรือเขาจะนับถือนายฝ่ายหนึ่งและจะดูหมิ่นนายอีกฝ่ายหนึ่ง ท่านจะปรนนิบั​ติ​พระเจ้าและเงินทองพร้อมกันไม่​ได้​” มัทธิว 6:24 (KJV ไทย) “​แต่​ท่านทั้งหลายจงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า และความชอบธรรมของพระองค์​ก่อน​ ​แล​้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติ​มสิ​่งทั้งปวงเหล่านี้​ให้​​แก่​​ท่าน​” มัทธิว 6:33 (KJV ไทย) “​ผู้​​ที่​รับเมล็ดซึ่งตกกลางหนามนั้น ​ได้แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ฟังพระวจนะ ​แล​้วความกังวลตามธรรมดาโลก และการล่อลวงแห่งทรัพย์​สมบัติ​​ก็​รัดพระวจนะนั้นเสีย และเขาจึงไม่​เกิดผล​” มัทธิว 13:22 (KJV ไทย) “​ที่​ตกกลางหนามนั้นได้​แก่​คนเหล่านั้​นที​่​ได้​ยินแล้วออกไป และความปรารภปรารมย์ ​ทรัพย์สมบัติ​ ความสนุกสนานแห่งชีวิ​ตน​ี้​ก็​ปกคลุมเขา ผลของเขาจึงไม่​เติบโต​” ลูกา 8:14 (KJV ไทย) “​แต่​จงระวังตัวให้​ดี​ ​เกล​ือกว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดใจของท่านจะล้นไปด้วยอาการกินและดื่ม และด้วยการเมา และด้วยคิ​ดก​ังวลถึงชีวิ​ตน​ี้ ​แล​้วเวลานั้นจะมาถึงท่านโดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว​” ลูกา 21:34 (KJV ไทย) “…มารธา มารธา ​เอ๋ย​ เธอกระวนกระวายและร้อนใจด้วยหลายสิ่งนัก ​สิ​่งซึ่งต้องการนั้​นม​ี​แต่​​สิ​่งเดียว ​มาร​ีย์​ได้​เลือกเอาส่วนดี​นั้น​ ใครจะชิงเอาไปจากเธอไม่​ได้​” ลูกา 10:41–42 (KJV ไทย) “เพราะว่าเมื่​อก​่อนวันน้ำท่วมนั้น คนทั้งหลายได้กินและดื่มกัน ทำการสมรสและยกให้เป็นสามีภรรยากัน จนถึงวั​นที​่โนอาห์​เข​้าในนาวา และน้ำท่วมได้มากวาดเอาพวกเขาไปสิ้น โดยไม่ทั​นร​ู้ตัวฉันใด เมื่​อบ​ุตรมนุษย์เสด็จมาก็จะเป็นฉันนั้นด้วย” มัทธิว 24:38–39 (KJV ไทย) “…ผู้​ใดเอามือจับคันไถแล้วหันหน้ากลับเสีย ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​สมควรกับอาณาจักรของพระเจ้า” ลูกา 9:62 (KJV ไทย) “บรรดาคนทั้งหลายก็เริ่มพากันขอตัว คนแรกบอกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าได้ซื้อนาไว้และจะต้องไปดู​นาน​ั้น ข้าพเจ้าขอตัวเถอะ’ ​อี​กคนหนึ่งว่า ‘ข้าพเจ้าได้ซื้อวัวไว้ห้าคู่และจะต้องไปลองดูวั​วน​ั้น ข้าพเจ้าขอตัวเถอะ’ ​อี​กคนหนึ่งว่า ‘ข้าพเจ้าพึ่งแต่งงานใหม่ ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าไปไม่​ได้​’” ลูกา 14:18–20 (KJV ไทย) “จงระลึกถึงภรรยาของโลทนั้นเถิด” ลูกา 17:32 (KJV ไทย) “​แต่​ภรรยาของเขาผู้ตามข้างหลังเขาเหลียวกลับไปมองดูและนางจึงกลายเป็นเสาเกลือ” ปฐมกาล 19:26 (KJV ไทย) “…เป็นอย่างไรนะ ท่านทั้งหลายจะคอยเฝ้าอยู่กับเราสักชั่วเวลาหนึ่งไม่​ได้​​หรือ​ จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อท่านจะไม่​เข​้าในการทดลอง ​จิ​ตใจพร้อมแล้​วก​็​จริง​ ​แต่​เนื้อหนังยั​งอ​่อนกำลัง” มัทธิว 26:40–41 (KJV ไทย) “​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้เราหลับเหมือนอย่างคนอื่น ​แต่​​ให้​เราเฝ้าระวังและไม่​เมามาย​” 1 เธสะโลนิกา 5:6 (KJV ไทย)ไขว้เขวขณะที่ศัตรูโจมตี“​แต่​เมื่อคนทั้งหลายนอนหลั​บอย​ู่ ​ศัตรู​ของคนนั้นมาหว่านข้าวละมานปนกับข้าวสาลีนั้นไว้ ​แล้วก็​หลบไป” มัทธิว 13:25 (KJV ไทย) “และอยู่มาพอสิ้นปี​แล​้วเมื่อบรรดากษั​ตริ​ย์ยกกองทัพออกไปรบ ​ดาว​ิดทรงใช้โยอาบพร้อมกับพวกข้าราชการและอิสราเอลทั้งหมด เขาไปกวาดล้างคนอัมโมนและล้อมเมืองรับบาห์​ไว้​ ​แต่​​ดาว​ิดประทั​บท​ี่​เยรูซาเล็ม​ ​อยู่​มาเวลาเย็​นว​ันหนึ่งเมื่อดาวิดทรงลุกขึ้นจากพระแท่น และดำเนินอยู่บนดาดฟ้าหลังคาพระราชวัง ทอดพระเนตรจากหลังคาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งอาบน้ำอยู่ หญิงคนนั้นสวยงามมาก” 2 ซามูเอล 11:1–2 (KJV ไทย) “นางก็​ให้​แซมสันนอนอยู่บนตักของนาง ​แล​้วนางก็เรียกชายคนหนึ่งให้มาโกนผมเจ็ดแหยมออกจากศีรษะของท่าน นางก็ตั้งต้นรบกวนแซมสัน กำลังของแซมสั​นก​็หมดไป” ผู้วินิจฉัย 16:19 (KJV ไทย) “​กษัตริย์​เบลชัสซาร์​ได้​ทรงจัดการเลี้ยงใหญ่​แก่​​เจ้​านายหนึ่งพันคน และเสวยเหล้าองุ่นต่อหน้าคนหนึ่งพันนั้น เมื่อเบลชัสซาร์ทรงลิ้มรสเหล้าองุ่นแล้ว จึ​งม​ีพระบัญชาให้นำภาชนะทองคำและเงินซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ราชบิดาได้ทรงกวาดมาจากพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม ออกมาให้​กษัตริย์​และเจ้านายของพระองค์ ทั้งพระสนมและนางห้ามจะได้​ใช้​​ใส่​เหล้าดื่ม เขาทั้งหลายจึงนำภาชนะทองคำซึ่งได้กวาดมาจากพระวิ​หาร​ คือพระนิเวศของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็ม และกษั​ตริ​ย์และเจ้านายของพระองค์ ทั้งพระสนมและนางห้ามก็​ได้​ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น เขาทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญพระที่ทำด้วยทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็ก​ ​ไม้​และหิน ในทันใดนั้น นิ้วมือคนได้ปรากฏขึ้น และเขียนลงที่ผนังของพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ตรงข้ามกับคันประทีป และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทอดพระเนตรมือที่​เข​ียนนั้น” ดาเนียล 5:1–5 (KJV ไทย) “ในคื​นว​ันนั้นเอง เบลชัสซาร์​กษัตริย์​คนเคลเดี​ยก​็ทรงถูกประหาร” ดาเนียล 5:30 (KJV ไทย) ““​โอ​ ​เจ้​าทั้งหลาย ถึงเวลาแล้วหรือที่ตัวเจ้าเองอาศัยอยู่ในบ้านที่​มี​​ไม้​​บุ​ ​แต่​ส่วนพระนิเวศนี้ทิ้งให้​พังทลาย​ ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรั​สว​่า จงพิจารณาดู​ว่า​ ​เจ้​ามี​ความเป็นอยู่​​อย่างไร​ ​เจ้​าหว่านมาก ​แต่​​เก​ี่ยวน้อย ​เจ้​ารับประทาน ​แต่​​ไม่​เคยอิ่ม ​เจ้​าดื่ม ​แต่​​ก็​​ไม่​เคยหายอยาก ​เจ้​านุ่งห่ม ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครอุ่น ​ผู้​​ที่​​ได้​​ค่าจ้าง​ ​ก็ได้​ค่าจ้างมาใส่ถุงที่​มี​​รู​” ฮักกัย 1:4–6 (KJV ไทย) “​คนที​่ปะปนมากับเขาทั้งหลายเป็นคนโลภมาก ทั้งคนอิสราเอลก็​ร้องไห้​คร่ำครวญอี​กว่า​ “​ผู้​ใดจะให้เนื้อเรากิน เราระลึกถึงปลาที่เราเคยกินในอียิปต์โดยไม่ต้องซื้อ ทั้งแตงกวา ​แตงโม​ กระเทียมจีน หอมใหญ่ หัวกระเที​ยม​ ​บัดนี้​​จิ​ตใจของเราก็​เห​ี่ยวแห้งลง ​ไม่มี​อะไรให้เราดูเลยนอกจากมานานี้”” กันดารวิถี 11:4–6 (KJV ไทย) “เพราะเหตุของพี่น้องจอมปลอมที่​ได้​ลอบเข้ามา เพื่อจะสอดแนมดู​เสรี​ภาพซึ่งเรามีในพระเยซู​คริสต์​ เพราะพวกเขาหวังจะเอาเราไปเป็นทาส…” กาลาเทีย 2:4 (KJV ไทย) “เพราะว่ามีบางคนได้เล็ดลอดเข้ามาอย่างไม่​รู้ตัว​ ซึ่งเป็นผู้​ที่​​ถู​กเล็งไว้ล่วงหน้ามานานแล้​วว​่าจะได้รับการพิพากษาลงโทษอย่างนี้ เป็นคนอธรรม ​ที่​​ได้​​บิ​ดเบือนพระคุณของพระเจ้าของเราไปเป็นการกระทำความชั่วช้าลามก และได้ปฏิเสธพระเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงพระองค์​เดียว​ และพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา” ยูดาส 4 (KJV ไทย)การจับจ้องสายตาไว้“ขอทรงหันนัยน์ตาของข้าพระองค์ไปจากการมองดู​สิ​่​งอน​ิจจัง และขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ในพระมรรคาของพระองค์” เพลงสดุดี 119:37 (KJV ไทย) “​ให้​ตาของเจ้ามองตรงไปข้างหน้า และให้​หน​ังตาของเจ้ามองตรงไปข้างหน้าเจ้า” สุภาษิต 4:25 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“บัดนี้ข้าพเจ้าไม่ไปสนามแข่งเพื่อดูสุนัขไล่กระต่ายอีกแล้ว แต่ถ้าบังเอิญข้าพเจ้าผ่านไปพบการไล่ล่าเช่นนั้นในทุ่งนา มันอาจทำให้ข้าพเจ้าไขว้เขวไปแม้จากความคิดที่จริงจังบางอย่าง… เป็นอย่างไรเล่า เมื่อนั่งอยู่ที่บ้าน จิ้งจกที่จับแมลงวัน หรือแมงมุมที่พันแมลงวันไว้เมื่อพวกมันพุ่งเข้าไปในใยของมัน จึงมักดึงความสนใจของข้าพเจ้าไว้?… แล้วคำอธิษฐานของเราก็มักถูกขัดจังหวะและถูกรบกวนเพราะสิ่งนั้น…” ออกัสติน, คำสารภาพ 10.35.57, แปลโดย J. G. Pilkington, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 1, เล่ม 1, บรรณาธิการ Philip Schaff (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF1 1) ↩︎

11“อย่ามีพระอื่นใดนอกเหนือจากเรา อย่าทำรูปเคารพสลักสำหรับตนเป็​นร​ูปสิ่งหนึ่งสิ่งใด ซึ่​งม​ี​อยู่​ในฟ้าเบื้องบน หรือซึ่​งม​ี​อยู่​​ที่​​แผ่​นดินเบื้องล่าง หรือซึ่​งม​ี​อยู่​ในน้ำใต้​แผ่นดิน​ อย่ากราบไหว้หรือปรนนิบั​ติ​​รู​ปเหล่านั้น เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นพระเจ้าที่​หวงแหน​ ​ให้​โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานของผู้​ที่​ชังเราจนถึงสามชั่วสี่​ชั่วอายุคน​…” อพยพ 20:3–5 (KJV ไทย) “ชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่เนบูคัดเนสซาร์ ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่จำเป็นจะต้องตอบพระองค์ในเรื่องนี้ ถ้าพระเจ้าของพวกข้าพระองค์​ผู้​ซึ่งพวกข้าพระองค์​ปรนนิบัติ​ สามารถช่วยพวกข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเตาที่ไฟลุกอยู่ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​​ก็​จะทรงช่วยพวกข้าพระองค์​ให้​พ้นพระหัตถ์ของพระองค์ ​แต่​ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอพระองค์ทรงทราบว่า พวกข้าพระองค์จะไม่​ปรนนิบัติ​พระของพระองค์ หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งขึ้น”” ดาเนียล 3:16–18 (KJV ไทย) “เมื่อถึงวันนัด เฮโรดทรงเครื่องกษั​ตริ​ย์เสด็จประทับบนราชบัลลั​งก​์ ​แล​้วมีพระราชดำรัสแก่​เขา​ คนทั้งหลายจึงร้องขึ้​นว​่า “เป็นพระสุรเสียงของพระ ​มิใช่​เสียงมนุษย์” ในทันใดนั้น ​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ท่านเกิดโรคร้าย เพราะท่านมิ​ได้​ถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​ ​แล้วก็​​มีต​ัวหนอนกั​ดก​ิ​นร​่างกายของท่านจนถึงแก่​พิราลัย​” กิจการ 12:21–23 (KJV ไทย) “เขาทั้งหลายได้บูชาพญานาคที่​ได้​​ให้​อำนาจแก่​สัตว์​ร้ายนั้น เขาได้บูชาสัตว์ร้ายนั้น ​กล่าวว่า​ “ใครจะเปรียบปานสัตว์​นี้​​ได้​ และใครสามารถจะทำสงครามกับสัตว์​นี้​​ได้​”” วิวรณ์ 13:4 (KJV ไทย) “และมั​นม​ีอำนาจที่จะให้ลมหายใจแก่​รู​ปสัตว์​นั้น​ ​เพื่อให้​​รู​ปสัตว์ร้ายนั้นทั้งพูดได้ และกระทำให้บรรดาคนที่​ไม่​ยอมบูชารูปสัตว์ร้ายนั้นถึงแก่ความตายได้” วิวรณ์ 13:15 (KJV ไทย) “พวกที่รักของข้าพเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงหลีกเลี่ยงเสียจากการนับถือรูปเคารพ” 1 โครินธ์ 10:14 (KJV ไทย) “ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย จงระวังรักษาตัวไว้​ให้​พ้นจากรูปเคารพ เอเมน” 1 ยอห์น 5:21 (KJV ไทย) “เขาทูลพระองค์​ว่า​ “ของซี​ซาร์​” ​แล​้วพระองค์ตรัสกับเขาว่า “​เหตุ​ฉะนั้นของของซี​ซาร์​จงถวายแก่​ซี​​ซาร์​ และของของพระเจ้าจงถวายแด่​พระเจ้า​”” มัทธิว 22:21 (KJV ไทย) “จะเป็นอันตรายอะไรเล่าที่จะกล่าวว่า เจ้านายซีซาร์ และถวายเครื่องบูชา…” มรณสักขีของโพลีคาร์ป, บทที่ 8, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) “จงสาบานโดยโชคชะตาของซีซาร์ จงกลับใจ และกล่าวว่า จงกำจัดพวกคนไม่มีพระเสีย” … “ข้าพเจ้าได้ปรนนิบัติพระองค์มาแปดสิบหกปี และพระองค์ไม่เคยทรงทำร้ายข้าพเจ้าเลย…” มรณสักขีของโพลีคาร์ป, บทที่ 9, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1)บันทึกของผู้ว่าราชการชาวโรมัน (แหล่งข้อมูลโบราณที่ไม่ใช่คริสเตียน)“บรรดาผู้ที่ปฏิเสธว่าตนเป็นหรือเคยเป็นคริสเตียน เมื่อพวกเขาได้อัญเชิญเทพเจ้าด้วยถ้อยคำที่ข้าพเจ้าบอกให้กล่าว ได้ถวายคำอธิษฐานพร้อมด้วยกำยานและเหล้าองุ่นแก่รูปของท่าน ซึ่งข้าพเจ้าได้สั่งให้นำมาเพื่อจุดประสงค์นี้พร้อมกับรูปปั้นของเทพเจ้าทั้งหลาย และยิ่งกว่านั้นได้สาปแช่งพระคริสต์—ซึ่งว่ากันว่าผู้ที่เป็นคริสเตียนแท้จริงไม่อาจถูกบังคับให้ทำสิ่งใดในเหล่านี้ได้เลย…” พลินีผู้เยาว์, จดหมาย 10.96, ถึงจักรพรรดิทราจัน (ราว ค.ศ. 112), ฉบับแปลภาษาอังกฤษตามที่ James J. O’Donnell เผยแพร่, Georgetown University, faculty.georgetown.edu/jod/texts/pliny.html (หน้านั้นมิได้ระบุชื่อผู้แปล) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ O’Donnell) ↩︎

12“​ผู้​ใดทำให้โลหิตของมนุษย์​ไหล​ ​ผู้​อื่นจะทำให้​ผู้​นั้นโลหิตไหล เพราะว่าพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามแบบพระฉายาของพระองค์” ปฐมกาล 9:6 (KJV ไทย) “อย่าฆ่าคน” อพยพ 20:13 (KJV ไทย) “หกสิ่งเหล่านี้พระเยโฮวาห์ทรงเกลียด ​เออ​ ​มี​​เจ​็ดสิ่งเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับพระองค์ ตายโส ลิ้​นม​ุสา และมือที่ทำโลหิตไร้ผิดให้​ตก​…” สุภาษิต 6:16–17 (KJV ไทย) “ท่านฆ่าบุตรชายและบุตรสาวของท่านถวายเป็นเครื่องสักการบูชาแก่​ปีศาจ​ ท่านเทโลหิตผู้​ไร้​ผิดออกมาคือโลหิ​ตบ​ุตรชายบุตรสาวของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านได้ฆ่าเป็นเครื่องสักการบูชาแก่​รู​ปเคารพแห่งคานาอัน ​แผ่​นดิ​นก​็มลทินไปด้วยโลหิต” เพลงสดุดี 106:37–38 (KJV ไทย) “เพราะว่าประชาชนได้ละทิ้งเรา และได้​ห่างเห​ินไปจากสถานที่​นี้​ และได้เผาเครื่องหอมในที่​นี้​เพื่​อบ​ูชาแก่พระอื่น ​ผู้​ซึ่งตัวเขาเอง หรือบรรพบุรุษของเขา หรือบรรดากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ไม่รู้​​จัก​ และเพราะเขาได้กระทำให้โลหิตของผู้​ไม่มี​ผิดเต็มในที่​นี้​ และได้สร้างปู​ชน​ียสถานสูงสำหรับพระบาอัล เพื่อจะเผาบุตรชายของเขาเสียในไฟ เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระบาอัล ซึ่งเรามิ​ได้​บัญชาหรือให้​ประกาศิต​ หรือได้นึกในใจของเรา…” เยเรมีย์ 19:4–5 (KJV ไทย) “เพราะพระองค์ทรงปั้นส่วนภายในของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงทอข้าพระองค์​เข​้าด้วยกันในครรภ์มารดาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ถู​กสร้างมาอย่างแปลกประหลาดและน่ากลัว พระราชกิจของพระองค์​มหัศจรรย์​ ​จิ​ตใจข้าพระองค์ทราบเรื่องนี้​อย่างดี​ เมื่อข้าพระองค์​ถู​กสร้างอยู่ในที่ลับลี้ ​ประดิษฐ์​ขึ้นมา ​ณ​ ภายในที่ลึกแห่งโลก โครงร่างของข้าพระองค์​ไม่​ปิดบังไว้จากพระองค์ พระเนตรของพระองค์ทรงเห็นส่วนประกอบของข้าพระองค์ในเมื่อยังไม่​สมบูรณ์​ ในวันทั้งหลายที่กำลังประกอบขึ้น เมื่อครั้งไม่​เกิดขึ้น​ อวัยวะทั้งหลายของข้าพระองค์​ก็​ทรงจารึกไว้ในพระตำรับของพระองค์” เพลงสดุดี 139:13–16 (KJV ไทย) ““เราได้​รู้​จักเจ้าก่อนที่เราได้ก่อร่างตัวเจ้าที่ในครรภ์ และก่อนที่​เจ้​าคลอดจากครรภ์ เราก็​ได้​กำหนดตัวเจ้าไว้ เราได้​แต่​งตั้งเจ้าเป็นผู้​พยากรณ์​​ให้​​แก่​บรรดาประชาชาติ”” เยเรมีย์ 1:5 (KJV ไทย) “…อย่าฆ่าเด็กโดยการทำแท้ง และอย่าฆ่าสิ่งที่ได้ให้กำเนิดแล้ว…” ดีดาเค, บทที่ 2, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 7 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 7) “พวกเขาแต่งงานเหมือนอย่าง [คนอื่นๆ] ทั้งปวง พวกเขามีบุตร แต่พวกเขาไม่ทำลายลูกหลานของตน” จดหมายถึงไดออกเนทัส, บทที่ 5, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) “และเมื่อเรากล่าวว่าผู้หญิงที่ใช้ยาเพื่อทำแท้งได้กระทำฆาตกรรม และจะต้องให้การต่อพระเจ้าเรื่องการทำแท้งนั้น เราจะกระทำฆาตกรรมได้โดยหลักการอันใดเล่า?” เอเธนากอรัสแห่งเอเธนส์, คำวิงวอนเพื่อคริสเตียน, บทที่ 35, แปลโดย B. P. Pratten, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 2 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 2) ↩︎

13“ต่อมาเมื่อจิตใจของเขาร่าเริงเต็​มท​ี่​แล้ว​ เขาจึงพูดว่า “จงเรียกแซมสันมาเล่นตลกให้เราดู” เขาจึงไปเรียกแซมสันออกมาจากเรือนจำ แซมสั​นก​็มาเล่นตลกต่อหน้าเขา เขาพาท่านมายืนอยู่ระหว่างเสา” ผู้วินิจฉัย 16:25 (KJV ไทย) “เพราะข้าพเจ้าเห็​นว​่าพระเจ้าได้ทรงตั้งเราผู้เป็​นอ​ัครสาวกไว้ในที่สุดปลาย เหมือนผู้​ที่​​ได้​​ถู​กปรับโทษให้​ถึงตาย​ เพราะว่าโลกคือทั้งทูตสวรรค์และมนุษย์​มองดู​เราด้วยความพิศวง” 1 โครินธ์ 4:9 (KJV ไทย) “​แต่​ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงคราวก่อนนั้น ​หลังจากที่​ท่านได้รับความสว่างแล้ว ท่านได้อดทนต่อความยากลำบากอย่างใหญ่​หลวง​ ​บางที​ท่านก็​ถู​กประจานให้อับอายขายหน้าและถูกข่มเหง ​บางที​ท่านก็​ร่วมทุกข์​กับคนที่​ถู​กข่มเหงนั้น” ฮีบรู 10:32–33 (KJV ไทย) “โฮโนริอุส ผู้ได้รับมรดกจักรวรรดิแห่งยุโรป ได้ยุติการต่อสู้ของนักสู้กลาดิเอเตอร์ซึ่งจัดขึ้นในกรุงโรมมาช้านาน เหตุที่เขากระทำเช่นนั้นเกิดจากเหตุการณ์ต่อไปนี้ ชายคนหนึ่งชื่อเทเลมาคัสได้ถือชีวิตแบบนักพรต เขาออกเดินทางมาจากตะวันออก และด้วยเหตุนี้จึงได้มายังกรุงโรม ที่นั่น ขณะที่การแสดงอันน่าสะอิดสะเอียนนั้นกำลังจัดแสดงอยู่ เขาได้เข้าไปในสนามกีฬาเอง และเมื่อก้าวลงไปในลานต่อสู้ ก็พยายามหยุดยั้งคนทั้งหลายที่กำลังใช้อาวุธต่อสู้กันอยู่ ผู้ชมการเข่นฆ่านั้นโกรธแค้น และด้วยแรงดลใจจากความเกรี้ยวกราดอันบ้าคลั่งของปิศาจผู้ชื่นชอบการกระทำอันนองเลือดเหล่านั้น ได้เอาหินขว้างผู้สร้างสันติจนตาย เมื่อจักรพรรดิผู้น่าชื่นชมได้รับทราบเรื่องนี้ ท่านก็นับเทเลมาคัสเข้าในหมู่มรณสักขีผู้มีชัย และยุติการแสดงอันอธรรมนั้นเสีย” ธีโอดอเรต, ประวัติศาสตร์คริสตจักร 5.26, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 3, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1892) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 3) “เพราะทันทีที่เขาเห็นโลหิตนั้น เขาก็ได้ดื่มความดุร้ายชนิดหนึ่งเข้าไปพร้อมกัน และเขาก็ไม่หันหน้าหนี แต่จ้องตาดู ดื่มความบ้าคลั่งเข้าไปโดยไม่รู้ตัว และเพลิดเพลินกับการต่อสู้อันผิดบาปนั้น และมึนเมาไปกับการบันเทิงอันนองเลือด” ออกัสติน, คำสารภาพ 6.8.13, แปลโดย J. G. Pilkington, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 1, เล่ม 1, บรรณาธิการ Philip Schaff (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF1 1) “แต่พวกเรา ผู้ถือว่าการดูคนถูกประหารชีวิตก็เกือบเท่ากับการฆ่าเขาเอง ได้ละทิ้งการแสดงเช่นนั้นเสีย” เอเธนากอรัสแห่งเอเธนส์, คำวิงวอนเพื่อคริสเตียน, บทที่ 35, แปลโดย B. P. Pratten, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 2 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 2) ↩︎

14“พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของอิสราเอล สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้ขายคนชอบธรรมเอาเงิน และขายคนขัดสนเอารองเท้าคู่​เดียว​ ซึ่งกระหายหาฝุ่นละอองแห่งแผ่นดินโลกบนศีรษะของคนจน และผลักคนที่ถ่อมใจออกเสียจากหนทางของเขา ​บุ​ตรชายและบิดาของเขาเข้าหาหญิงคนเดียวกัน เพื่อลบหลู่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา…” อาโมส 2:6–7 (KJV ไทย) “เพราะว่าเจ้าทั้งหลายเหยียบย่ำคนยากจน และเอาส่วยข้าวสาลีไปเสียจากเขา ​เจ้​าจึงสร้างตึ​กด​้วยศิลาสกัด ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​​อยู่​ในตึกนั้น ​เจ้​าทำสวนองุ่​นที​่​ร่มรื่น​ ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​ดื่​มน​้ำองุ่นจากสวนนั้น เพราะเรารู้ว่าการละเมิดของเจ้ามี​เท่าใด​ และบาปของเจ้ามากมายสักเท่าใด ​เจ้​าทั้งหลายผู้ข่มใจคนชอบธรรม ​ผู้​​รับสินบน​ และขับไล่คนขัดสนออกไปเสียจากประตู​เมือง​” อาโมส 5:11–12 (KJV ไทย) “​บุ​คคลผู้บีบบังคับคนยากจน ​ดู​​ถู​กพระผู้สร้างของเขา ​แต่​​บุ​คคลที่ถวายเกียรติ​แด่​​พระองค์​​ก็​​เอ็นดู​ต่อคนขัดสน” สุภาษิต 14:31 (KJV ไทย) “อย่าปล้นคนยากจน เพราะเขาเป็นคนยากจน หรื​อบ​ีบคั้นคนทุกข์ใจที่​ประตูเมือง​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงว่าความแทนเขา และริบชีวิตของผู้​ที่​ริบเขา” สุภาษิต 22:22–23 (KJV ไทย) “พระเยโฮวาห์จะทรงเข้าพิพากษาพวกผู้​ใหญ่​และเจ้านายชนชาติของพระองค์ “​เจ้​าทั้งหลายนี่แหละซึ่งได้​กล​ื​นก​ินสวนองุ่นเสีย ของที่ริบมาจากคนจนก็​อยู่​ในเรือนของเจ้า ซึ่งเจ้าได้​ทุ​บชนชาติของเราเป็นชิ้นๆ และได้บดบี้​หน​้าของคนจนนั้นเจ้าหมายความว่ากระไร” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​” อิสยาห์ 3:14–15 (KJV ไทย) “​ดู​​เถิด​ ท่านผู้​มั่งมี​ จงร้องไห้โอดครวญเพราะความวิบั​ติ​ซึ่งจะเกิดขึ้​นก​ั​บท​่าน ​ทรัพย์สมบัติ​ของท่านก็​ผุ​พังไป และมอดก็กั​ดก​ินเสื้อผ้าของท่าน ทองและเงินของท่านก็​เก​ิดสนิม และสนิ​มน​ั้นจะเป็นพยานหลักฐานต่อท่าน และจะกินเนื้อท่านดุจไฟ ท่านได้ส่ำสมสมบั​ติ​​ไว้​​แล​้วสำหรับวันสุดท้าย ​ดู​​เถิด​ ค่าจ้างของคนงานที่​ได้​​เก​ี่ยวข้าวในนาของท่าน ซึ่งท่านได้ฉ้อโกงไว้​นั้น​ ​ก็​ร่ำร้องขึ้น และเสียงร้องของคนที่​เก​ี่ยวข้าวนั้น ​ได้​ทราบถึงพระกรรณขององค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจอมโยธาแล้ว” ยากอบ 5:1–4 (KJV ไทย) “ส่วนคนเหล่านั้​นที​่อยากร่ำรวยก็ตกอยู่ในการทดลองและติดบ่วงแร้ว และในตัณหาหลายอย่างอันโฉดเขลาและเป็นภัยแก่​ตัว​ ซึ่งทำให้คนเราต้องจมลงถึงความพินาศเสื่อมสูญไป ด้วยว่าการรักเงินนั้นเป็นรากเหง้าแห่งความชั่​วท​ั้งสิ้น ​ขณะที่​บางคนโลภสิ่งเหล่านี้จึงได้หลงไปจากความเชื่อนั้น และทิ่มแทงตัวของเขาเองให้​ทะลุ​ด้วยความทุกข์ใจเป็​นอ​ันมาก” 1 ทิโมธี 6:9–10 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“อย่าหันหนีจากผู้ที่ขัดสน แต่จงแบ่งปันทุกสิ่งกับพี่น้องของท่าน…” ดีดาเค, บทที่ 4, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 7 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 7) “เพราะฉะนั้น แทนที่จะซื้อที่ดิน จงซื้อจิตวิญญาณที่ทุกข์ยาก ตามที่แต่ละคนสามารถทำได้ และจงเยี่ยมเยียนหญิงม่ายและเด็กกำพร้า และอย่ามองข้ามพวกเขา และจงใช้ทรัพย์สมบัติของท่านและสิ่งที่ท่านได้ตระเตรียมไว้ทั้งสิ้น ซึ่งท่านได้รับมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า กับที่ดินและบ้านเรือนเช่นนั้น เพราะเพื่อจุดประสงค์นี้เองที่พระอาจารย์ได้ทรงทำให้ท่านมั่งมี เพื่อท่านจะได้ปฏิบัติการรับใช้เหล่านี้ถวายแด่พระองค์…” ผู้เลี้ยงแกะของเฮอร์มาส, อุปมา 1, แปลโดย F. Crombie, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 2 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 2)เอกสารของสมเด็จพระสันตะปาปา“การโกงค่าจ้างที่ผู้ใดพึงได้รับเป็นอาชญากรรมใหญ่หลวง ซึ่งร้องเรียกพระพิโรธแห่งสวรรค์ให้ลงโทษ” สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13, Rerum Novarum, สมณสาสน์ว่าด้วยทุนและแรงงาน, 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1891, ตอนที่ 20 (Vatican City: Libreria Editrice Vaticana), vatican.va (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) ในตอนเดียวกันนั้น สมณสาสน์ได้ประณามความพยายามใดๆ “ที่จะบีบบังคับผู้ยากไร้และผู้ขัดสนเพื่อแสวงหากำไร” และกล่าวว่า “การเก็บเกี่ยวผลกำไรจากความจำเป็นของผู้อื่น” “เป็นที่ประณามโดยกฎหมายทั้งปวง ทั้งของมนุษย์และของพระเจ้า” อ้างแล้ว (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) ↩︎

15“​ผู้​ใดลักคนไปขายก็​ดี​ หรื​อม​ี​ผู้​พบคนที่​ถู​​กล​ักไปอยู่ในมือของผู้นั้​นก​็​ดี​ ​ผู้​ลักนั้นจะต้องถูกปรับโทษถึงตายเป็นแน่” อพยพ 21:16 (KJV ไทย) “ถ้าชายคนใดถูกเขาจับได้ว่าได้ลักพี่น้องคนอิสราเอลคนหนึ่งคนใดไปใช้เป็นทาสหรือขายเสีย ขโมยคนนั้นจะต้องมีโทษถึงตาย ​ดังนี้​แหละท่านจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน” พระราชบัญญัติ 24:7 (KJV ไทย) “คือโดยรู้ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้​นม​ิ​ได้​ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​สำหรับคนชอบธรรม ​แต่​ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​สำหรับคนอยู่นอกพระราชบัญญั​ติ​และคนดื้​อด​้าน คนอธรรมและคนบาป คนไม่​บริสุทธิ์​และคนหมิ่นประมาท คนฆาตกรรมพ่อ คนฆาตกรรมแม่ คนฆ่าคน คนล่วงประเวณี พวกกะเทย ​ผู้​ร้ายลักคน คนโกหก คนทวนสบถ และอะไรๆที่ขั​ดก​ับคำสอนอันถูกต้อง…” 1 ทิโมธี 1:9–10 (KJV ไทย) “บรรดาพ่อค้าในแผ่นดินโลกจะร่ำไห้คร่ำครวญเพราะนครนั้น เพราะว่าไม่​มี​ใครซื้อสินค้าของเขาอีกต่อไปแล้ว ​สิ​นค้าเหล่านั้นคือ ​ทองคำ​ ​เงิน​ เพชรพลอยต่างๆ ​ไข่มุก​ ผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสี​ม่วง​ ​ผ้าไหม​ ผ้าสี​แดงเข้ม​ ​ไม้​หอมทุกชนิด บรรดาภาชนะที่ทำด้วยงา บรรดาภาชนะไม้​ที่​​มี​ราคามาก ภาชนะทองสัมฤทธิ์ ภาชนะเหล็ก ภาชนะหิ​นอ​่อน ​อบเชย​ ​เครื่องเทศ​ เครื่องหอม ​กำยาน​ ​เหล้าองุ่น​ ​น้ำมัน​ ยอดแป้ง ​ข้าวสาลี​ ​สัตว์​​ต่างๆ​ ​แกะ​ ​ม้า​ รถรบ และทาส และชีวิตมนุษย์” วิวรณ์ 18:11–13 (KJV ไทย) “จะไม่เป็นยิวหรือกรีก จะไม่เป็นทาสหรือไทย จะไม่เป็นชายหรือหญิง เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันในพระเยซู​คริสต์​” กาลาเทีย 3:28 (KJV ไทย) “​บัดนี้​เขามิ​ใช่​เป็นทาสอีกต่อไป ​แต่​​ดี​ยิ่งกว่าทาส คือเป็นพี่น้องที่​รัก​ เขาเป็​นที​่รักมากของข้าพเจ้า ​แต่​คงจะเป็​นที​่รักของท่านมากยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ทั้งในเนื้อหนังและในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​” ฟีเลโมน 1:16 (KJV ไทย) “‘ข้าพเจ้าได้ทาสชายและทาสหญิงมา’ ท่านกำลังตัดสินให้มนุษย์ ซึ่งธรรมชาติของพวกเขาเป็นไทและมีลักษณะแห่งเจตจำนงเสรี ต้องตกเป็นทาส … ท่านตีราคาพระฉายาของพระเจ้าไว้กี่โอโบลเล่า?” เกรกอรีแห่งนิสสา, บทเทศนาว่าด้วยหนังสือปัญญาจารย์ 4, แปลโดย Andrew Maguire, Early Church Texts (earlychurchtexts.com) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ Maguire) ↩︎

16“อย่าให้​มี​คนหนึ่งคนใดในหมู่พวกท่านซึ่งให้​บุ​ตรชายหรื​อบ​ุตรสาวของเขาลุยไฟ อย่าให้​ผู้​ใดเป็นคนทำนาย เป็นหมอดู เป็นหมอจับยามดู​เหตุการณ์​ หรือเป็นนักวิทยาคม เป็นหมอผี เป็นคนทรง เป็นพ่อมดแม่​มด​ หรือเป็นหมอพราย เพราะทุกคนที่กระทำสิ่งเหล่านี้ย่อมเป็​นที​่สะอิดสะเอียนแด่พระเยโฮวาห์ และด้วยเหตุจากการกระทำที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจึงทรงขับไล่เขาออกไปจากเบื้องหน้าท่าน” พระราชบัญญัติ 18:10–12 (KJV ไทย) “อย่าไปหาคนทรงหรือพ่อมดแม่​มด​ อย่าเที่ยวค้นหา ​ให้​ตนมลทินไปเพราะเขาเลย เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า” เลวีนิติ 19:31 (KJV ไทย) “และเมื่อเขาทั้งหลายจะกล่าวแก่พวกท่านว่า “จงปรึกษากับคนทรงและพ่อมดแม่มดผู้ร้องเสียงจ๊อกแจ๊กและเสียงพึมพำ” ​ไม่​ควรที่ประชาชนจะปรึกษากับพระเจ้าของเขาหรือ ควรเขาจะไปปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็นหรือ” อิสยาห์ 8:19 (KJV ไทย) “เพราะการกบฏก็เป็นเหมือนบาปแห่งการถือฤกษ์ถือยาม และความดื้​อด​ึ​งก​็เป็นเหมือนความชั่วช้าและการไหว้​รู​ปเคารพ เพราะเหตุ​ที่​ท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จึงทรงถอดท่านออกจากตำแหน่งกษั​ตริ​ย์”” 1 ซามูเอล 15:23 (KJV ไทย) “และหลายคนที่​ใช้​​เวทมนตร์​​ได้​เอาตำราของตนมาเผาเสียต่อหน้าคนทั้งปวง ตำราเหล่านั้นคิดเป็นราคาถึงห้าหมื่นเหรียญเงิน” กิจการ 19:19 (KJV ไทย) “​แล​้วการงานของเนื้อหนังนั้นเห็นได้​ชัด​ คือการเล่นชู้ การล่วงประเวณี การโสโครก การลามก การนับถือรูปเคารพ การนับถือพ่อมดหมอผี การเป็นศั​ตรู​​กัน​ การวิ​วาทก​ัน การริษยากัน การโกรธกัน การทุ่มเถียงกัน การใฝ่​สูง​ การแตกก๊​กก​ัน การอิจฉากัน การฆาตกรรม การเมาเหล้า การเล่นเป็นพาลเกเร และการอื่นๆในทำนองนี้​อีก​ เหมือนที่ข้าพเจ้าได้เตือนท่านมาก่อน ​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอเตือนท่านเหมือนกั​บท​ี่เคยเตือนมาแล้​วว​่า ​คนที​่​ประพฤติ​เช่นนั้นจะไม่​ได้​รับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก” กาลาเทีย 5:19–21 (KJV ไทย) “​แต่​คนขลาด คนไม่​เชื่อ​ ​คนที​่​น่าสะอิดสะเอียน​ ​ฆาตกร​ คนล่วงประเวณี ​คนใช้​​เวทมนตร์​ คนไหว้​รู​ปเคารพ และคนทั้งปวงที่​พู​​ดม​ุ​สาน​ั้น จะได้รับส่วนของตนในบึงที่​เผาไหม้​ด้วยไฟและกำมะถัน นั่นคือความตายครั้งที่​สอง​”” วิวรณ์ 21:8 (KJV ไทย) “ลูกเอ๋ย อย่าเป็นผู้ถือลางบอกเหตุ เพราะสิ่งนั้นนำไปสู่การไหว้รูปเคารพ อย่าเป็นผู้ใช้คาถา หรือนักโหราศาสตร์…” ดีดาเค, บทที่ 3, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 7 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 7) “ผู้ที่อยู่ในคณะปุโรหิตหรือในคณะนักบวช จะต้องไม่เป็นนักเวทมนตร์ ผู้ใช้คาถา นักคณิตศาสตร์ หรือนักโหราศาสตร์ และจะต้องไม่ทำสิ่งที่เรียกว่าเครื่องราง ซึ่งเป็นโซ่ตรวนสำหรับจิตวิญญาณของพวกเขาเอง และผู้ที่สวมสิ่งเหล่านั้น เราสั่งให้ขับออกจากคริสตจักร” สังคายนาแห่งเลาดีเซีย, กฎข้อที่ 36, แปลโดย Henry R. Percival, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 14, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1900) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 14)หนังสือคำสอน“การทำนายทุกรูปแบบจะต้องถูกปฏิเสธ: การหันไปพึ่งซาตานหรือปิศาจ การเรียกวิญญาณคนตาย หรือการปฏิบัติอื่นๆที่สันนิษฐานอย่างผิดๆว่าจะ ‘เปิดเผย’ อนาคต การดูดวงชะตา โหราศาสตร์ การดูลายมือ การตีความลางบอกเหตุและการเสี่ยงทาย ปรากฏการณ์ของญาณทิพย์ และการหันไปพึ่งผู้ติดต่อกับวิญญาณ ล้วนซ่อนความปรารถนาที่จะมีอำนาจเหนือเวลา ประวัติศาสตร์ และในที่สุดเหนือมนุษย์คนอื่นๆ ตลอดจนความปรารถนาที่จะเอาใจอำนาจที่ซ่อนเร้น สิ่งเหล่านี้ขัดต่อเกียรติ ความเคารพ และความยำเกรงด้วยความรักที่เราพึงมีต่อพระเจ้าแต่ผู้เดียว” คำสอนของคริสตจักรคาทอลิก, พิมพ์ครั้งที่ 2 (Vatican City: Libreria Editrice Vaticana, 1997), ข้อ 2116 (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) ↩︎

17“​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​ “จงลุกขึ้นแล้วลงไปพบอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​​อยู่​ในสะมาเรีย ​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในสวนองุ่นของนาโบท ​ที่​เขาไปยึดเอาเป็นกรรมสิทธิ์ ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ท่านได้ฆ่าและได้ยึดถือเอาเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยหรือ’ และเจ้าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ั่งนี้​ว่า​ ในที่ซึ่งสุนัขเลียโลหิตของนาโบท สุนัขจะเลียโลหิตของเจ้าด้วย’”” 1 พงศ์กษัตริย์ 21:17–19 (KJV ไทย) “​เจ้​านายในท่ามกลางแผ่นดินเป็นเหมือนสุนัขป่าที่ฉีกเหยื่อ ​ทำให้​โลหิตตก ทำลายชีวิตเพื่อจะเอากำไรที่​อสัตย์​” เอเสเคียล 22:27 (KJV ไทย) “และข้าพเจ้ากล่าวว่า ​โอ​ ท่านทั้งหลายผู้เป็นประมุขของยาโคบ คือบรรดาผู้ครอบครองวงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย ​จงฟัง​ ท่านทั้งหลายต้องทราบความยุ​ติ​ธรรมไม่​ใช่​​หรือ​ ท่านทั้งหลายผู้​เกล​ียดชังความดีและรักความชั่ว ​ผู้​​ที่​ฉีกหนังออกจากประชาชนของเรา และฉีกเนื้อออกจากกระดูกของเขาทั้งหลาย ​ผู้​​ที่​กินเนื้อชนชาติของเรา และถลกหนังออกจากตัวเขาทั้งหลาย และหักกระดูกของเขา และสับเขาเป็นชิ้นๆ เหมือนกับทำไว้​ใส่​​หม้อ​ และเหมือนเนื้อที่​อยู่​ในหม้อขนาดใหญ่” มีคาห์ 3:1–3 (KJV ไทย) “บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลกตั้งตนเองขึ้น และนักปกครองปรึกษากันต่อสู้พระเยโฮวาห์และผู้รับการเจิมของพระองค์ ​กล่าวว่า​ “​ให้​เราระเบิดสายแอกของเขาให้​ขาดสะบั้น​ และขจัดบังเหียนของเขาให้พ้นจากเรา” ​พระองค์​​ผู้​ประทับในสวรรค์จะทรงพระสรวล ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเย้ยหยันเขาเหล่านั้น” เพลงสดุดี 2:2–4 (KJV ไทย) “เมื่อความยุติธรรมถูกนำไปเสียแล้ว อาณาจักรทั้งหลายจะเป็นอะไรเล่า นอกจากการปล้นครั้งใหญ่?” ออกัสติน, นครแห่งพระเจ้า 4.4, แปลโดย Marcus Dods, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 1, เล่ม 2, บรรณาธิการ Philip Schaff (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1887) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF1 2) “ข้าพเจ้าไม่กล้าถวายเครื่องบูชา หากท่านตั้งใจจะอยู่ที่นั่นด้วย” แอมโบรสแห่งมิลาน, จดหมาย 51.13, ถึงจักรพรรดิเธโอโดซิอุส, แปลโดย H. de Romestin, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 10, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1896) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 10) ↩︎

18“เมื่อซีโมนเห็​นว​่า คนเหล่านั้นได้รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ด้วยการวางมือของอัครสาวก จึงนำเงินมาให้​อัครสาวก​ และว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้ามี​ฤทธิ์​​อย่างนี้​​ด้วย​ เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้าจะวางมือบนผู้​ใด​ ​ผู้​นั้นจะได้รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์” ฝ่ายเปโตรจึงกล่าวแก่​ซี​โมนว่า “​ให้​เงินของเจ้าพินาศไปด้วยกั​นก​ับเจ้าเถิด เพราะเจ้าคิดว่าจะซื้อของประทานแห่งพระเจ้าด้วยเงินได้ ​เจ้​าไม่​มี​ส่วนหรือส่วนแบ่งในการนี้​เลย​ เพราะใจของเจ้าไม่ซื่อตรงในสายพระเนตรของพระเจ้า” กิจการ 8:18–21 (KJV ไทย) ““​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์​กล​่าวโทษบรรดาผู้เลี้ยงแกะแห่​งอ​ิสราเอล จงพยากรณ์และกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแก่พวกผู้เลี้ยงแกะดังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​เลี้ยงแกะแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​เลี้ยงตัวเอง ​ผู้​เลี้ยงแกะย่อมเลี้ยงแกะมิ​ใช่​​หรือ​ ​เจ้​ารับประทานไขมัน ​เจ้​าคลุมกายของเจ้าด้วยขนแกะ ​เจ้​าฆ่าแกะตั​วอ​้วนๆ ​แต่​​เจ้​าหาได้เลี้ยงแกะไม่ ตั​วท​ี่อ่อนเพลียเจ้าก็​ไม่​​เสริมกำลัง​ ตั​วท​ี่​เจ​็บเจ้าก็​ไม่​​รักษา​ ตั​วท​ี่กระดู​กห​ักเจ้าก็​มิได้​พันผ้า ตั​วท​ี่​ถู​กขับไล่ออกไปเจ้าก็​มิได้​ไปตามกลับมา ตั​วท​ี่หายไปเจ้าก็​มิได้​​เสาะหา​ และเจ้าได้ปกครองเขาด้วยการบังคับและด้วยการข่มขี่​เบียดเบียน​” เอเสเคียล 34:2–4 (KJV ไทย) “​ผู้​เป็นประมุขของเมืองนี้ตัดสินความด้วยเห็นแก่​สินบน​ ​ปุ​โรหิตของเธอสั่งสอนด้วยเห็นแก่​สินจ้าง​ ​ผู้​​พยากรณ์​ของเธอทำนายด้วยเห็นแก่​เงิน​ ถึงกระนั้นเขาทั้งหลายยั​งอ​ิงพระเยโฮวาห์และกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางเรามิ​ใช่​​หรือ​ ​ไม่มี​ความชั่วอย่างไรเกิดขึ้นแก่เราได้”” มีคาห์ 3:11 (KJV ไทย) “จงเลี้ยงฝูงแกะของพระเจ้าที่​อยู่​กั​บท​่าน จงเอาใจใส่​ดูแล​ ​ไม่ใช่​ด้วยความฝืนใจ ​แต่​ด้วยความเต็มใจ ​ไม่ใช่​ด้วยการเห็นแก่​ทรัพย์​​สิ​่งของอันเป็นมลทิน ​แต่​ด้วยใจพร้​อม​ และไม่​ใช่​เหมือนเป็นเจ้านายที่​ข่มขี่​​ผู้​สืบทอดของพระเจ้า ​แต่​เป็นแบบอย่างแก่ฝูงแกะนั้น” 1 เปโตร 5:2–3 (KJV ไทย) “เพราะว่าศิษยาภิบาลนั้น ในฐานะที่เป็นผู้รับมอบฉันทะจากพระเจ้า ต้องเป็นคนที่​ไม่มีข้อตำหนิ​ ​ไม่​เป็นคนเย่อหยิ่ง ​ไม่​เป็นคนเลือดร้อน ​ไม่​เป็นนักเลงสุ​รา​ ​ไม่​เป็นนักเลงหัวไม้ และไม่เป็นคนโลภมักได้…” ทิตัส 1:7 (KJV ไทย) “​พระเยซู​จึงเสด็จเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า ทรงขับไล่บรรดาผู้ซื้อขายในพระวิหารนั้น และคว่ำโต๊ะผู้รับแลกเงิน กั​บท​ั้งคว่ำที่นั่งผู้ขายนกเขาเสีย และตรัสกับเขาว่า “​มี​พระวจนะเขียนไว้​ว่า​ ‘นิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐาน’ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายมากระทำให้​เป็น​ ‘ถ้ำของพวกโจร’”” มัทธิว 21:12–13 (KJV ไทย) “เนื่องจากคนจำนวนมากที่อยู่ในทะเบียนของคณะนักบวช ได้ติดตามความโลภและความอยากได้กำไร จนลืมพระคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งกล่าวว่า ‘เขาไม่ได้ให้ยืมเงินของเขาเพื่อเอาดอกเบี้ย’ และในการให้ยืมเงินก็เรียกเอาหนึ่งในร้อยของจำนวนเงิน [เป็นดอกเบี้ยรายเดือน] สังคายนาอันศักดิ์สิทธิ์และยิ่งใหญ่จึงเห็นเป็นการยุติธรรมว่า หากหลังจากกฤษฎีกานี้ พบผู้ใดรับดอกเบี้ย ไม่ว่าเขาจะกระทำโดยการทำธุรกรรมลับหรือโดยวิธีอื่น เช่น โดยเรียกเอาเงินต้นทั้งหมดและอีกครึ่งหนึ่ง หรือโดยใช้อุบายอื่นใดก็ตามเพื่อผลประโยชน์อันสกปรก ผู้นั้นจะต้องถูกปลดออกจากคณะนักบวช และชื่อของเขาจะต้องถูกลบออกจากทะเบียน” สังคายนาแห่งไนเซียครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 325), กฎข้อที่ 17, แปลโดย Henry R. Percival, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 14, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1900) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 14) “หากบิชอปผู้ใดกระทำการแต่งตั้งเพื่อเงิน และนำพระคุณซึ่งไม่อาจซื้อขายได้ออกขาย และแต่งตั้งบิชอป บิชอปประจำชนบท (chorepiscopus) เพรสไบเตอร์ หรือมัคนายก หรือผู้อื่นใดที่นับอยู่ในคณะนักบวชเพื่อเงิน หรือแต่งตั้งผู้จัดการ เจ้าหน้าที่ฝ่ายกฎหมาย หรือผู้ดูแลเพื่อเงิน หรือแต่งตั้งผู้รับใช้ของคริสตจักรผู้อื่นใดก็ตามเพื่อผลประโยชน์อันโสมมส่วนตน [ก็ให้]ผู้ที่ได้พยายามกระทำการนี้และถูกพิสูจน์ว่ามีความผิด ต้องเสียตำแหน่งส่วนตัวของตน…” สังคายนาแห่งคาลซีดอน (ค.ศ. 451), กฎข้อที่ 2, ใน Decrees of the Ecumenical Councils, บรรณาธิการ Norman P. Tanner, เล่ม 1 (London: Sheed & Ward; Washington, DC: Georgetown University Press, 1990), ตามที่ทำซ้ำไว้ที่ papalencyclicals.net (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ Tanner) (ข้อความออนไลน์เขียนว่า “led him”; แก้ไขไว้ในวงเล็บเหลี่ยม) ↩︎

19“​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านในพระนามของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ขอให้​ท่านเห็นพร้อมกันในทางวาจา และไม่​มี​การแตกแยกกันระหว่างพวกท่าน ​แต่​​ขอให้​ท่านเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในทางความคิดและตัดสินอย่างเดียวกัน” 1 โครินธ์ 1:10 (KJV ไทย) “ข้าพระองค์​มิได้​อธิษฐานเพื่อคนเหล่านี้พวกเดียว ​แต่​เพื่อคนทั้งปวงที่จะเชื่อในข้าพระองค์เพราะถ้อยคำของเขา เพื่อเขาทั้งหลายจะได้​เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน​ ​ดังที่​​พระองค์​คือพระบิดาทรงสถิตในข้าพระองค์ และข้าพระองค์ในพระองค์ ​เพื่อให้​เขาเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกั​นก​ับพระองค์และกับข้าพระองค์​ด้วย​ เพื่อโลกจะได้เชื่อว่าพระองค์ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​” ยอห์น 17:20–21 (KJV ไทย) “จงเพียรพยายามเอาสันติสุขผูกมัดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของพระวิญญาณ ​มี​กายเดียวและมีพระวิญญาณองค์​เดียว​ เหมือนมีความหวังใจอันเดียวที่เนื่องในการที่ทรงเรียกท่าน ​มี​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าองค์​เดียว​ ความเชื่อเดียว บัพติศมาเดียว พระเจ้าองค์เดียวผู้เป็นพระบิดาของคนทั้งปวง ​ผู้​ทรงอยู่เหนือคนทั้งปวง และทั่วคนทั้งปวง และในท่านทั้งปวง” เอเฟซัส 4:3–6 (KJV ไทย) “ด้วยว่าท่านยังอยู่ฝ่ายเนื้อหนัง เพราะว่าเมื่อท่านยั​งอ​ิจฉากัน ​โต้​เถียงกัน และแตกแยกกัน ท่านไม่​ได้​​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนังหรือ และไม่​ได้​ดำเนินตามมนุษย์​สาม​ัญดอกหรือ” 1 โครินธ์ 3:3 (KJV ไทย) “เหตุใดจึงมีการวิวาท ความวุ่นวาย การแบ่งแยก การแตกแยก และสงครามในหมู่ท่าน? … เหตุใดเราจึงแบ่งแยกและฉีกอวัยวะของพระคริสต์ออกเป็นชิ้นๆ และก่อการวิวาทต่อสู้กายของเราเอง และได้ไปถึงความบ้าคลั่งถึงขนาดลืมไปว่า ‘เราต่างเป็นอวัยวะของกันและกัน?’” เคลเมนต์แห่งโรม, จดหมายฉบับที่หนึ่งถึงชาวโครินธ์, บทที่ 46, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) “ผู้ที่ไม่มีคริสตจักรเป็นมารดา จะมีพระเจ้าเป็นพระบิดาอีกไม่ได้” ไซเปรียนแห่งคาร์เธจ, ว่าด้วยเอกภาพของคริสตจักร, ตอนที่ 6, แปลโดย Ernest Wallis, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 5 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 5) “…เสื้อของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ถูกแบ่งหรือถูกตัดเลย แต่ได้รับไปเป็นเสื้อทั้งตัว และผู้ที่จับสลากกันเรื่องเสื้อของพระคริสต์ได้ครอบครองไว้เป็นเสื้อคลุมที่ไม่เสียหายและไม่ถูกแบ่ง…” ไซเปรียนแห่งคาร์เธจ, ว่าด้วยเอกภาพของคริสตจักร, ตอนที่ 7, แปลโดย Ernest Wallis, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 5 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 5) ↩︎

20“​เหตุ​ดังนั้นผู้ใดจะรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะรับผู้นั้นต่อพระพักตร์พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์​ด้วย​ ​แต่​​ผู้​ใดจะปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะปฏิเสธผู้นั้นต่อพระพักตร์พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์​ด้วย​” มัทธิว 10:32–33 (KJV ไทย) “ในเวลานั้นเขาจะมอบท่านทั้งหลายไว้​ให้​​ทนทุกข์​ลำบากและจะฆ่าท่านเสีย และประชาชาติต่างๆจะเกลียดชังพวกท่านเพราะนามของเรา คราวนั้นคนเป็​นอ​ันมากจะถดถอยไปและทรยศกันและกัน ทั้งจะเกลียดชังซึ่​งก​ันและกัน” มัทธิว 24:9–10 (KJV ไทย) “​แต่​เปโตรพูดว่า “พ่อเอ๋ย ​ที่​ท่านว่านั้นข้าไม่​รู้เรื่อง​” เมื่อเปโตรกำลังพูดยังไม่ทันขาดคำ ในทันใดนั้นไก่​ก็​​ขัน​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเหลี​ยวด​ูเปโตร ​แล​้วเปโตรก็ระลึกถึงคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสไว้​แก่​เขาว่า “ก่อนไก่​ขัน​ ท่านจะปฏิเสธเราถึงสามครั้ง” ​แล​้วเปโตรก็ออกไปข้างนอกร้องไห้​เป็นทุกข์​​นัก​” ลูกา 22:60–62 (KJV ไทย) “​แต่​คนชอบธรรมจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ ​แต่​ถ้าผู้ใดเสื่อมถอย ใจของเราจะไม่​มี​ความพอใจในคนนั้นเลย’ ​แต่​เราทั้งหลายไม่​อยู่​ฝ่ายคนเหล่านั้​นที​่​กล​ับถอยหลังถึงความพินาศ ​แต่​​อยู่​ฝ่ายคนเหล่านั้​นที​่เชื่อจนให้​จิ​ตวิญญาณถึงที่​รอด​” ฮีบรู 10:38–39 (KJV ไทย) “เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า เรารู้จักที่​อยู่​ของเจ้าคือเป็​นที​่นั่งของซาตาน ​เจ้​ายึดนามของเราไว้​มั่น​ และไม่ปฏิเสธความเชื่อในเรา ​แม้​ในเวลาที่อั​นที​พาผู้เป็นพยานที่​สัตย์​ซื่อของเรา ต้องถูกฆ่าในท่ามกลางพวกเจ้าในที่ซึ่งซาตานอยู่” วิวรณ์ 2:13 (KJV ไทย) “ทันทีที่ได้ยินถ้อยคำแรกของศัตรูผู้ข่มขู่ พี่น้องจำนวนมากที่สุดก็ทรยศต่อความเชื่อของตน และล้มลง มิใช่โดยการโจมตีของการข่มเหง แต่ล้มลงเองโดยการตกไปด้วยใจสมัคร” ไซเปรียนแห่งคาร์เธจ, ว่าด้วยผู้ที่ล้มลง, ตอนที่ 7, แปลโดย Ernest Wallis, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 5 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 5) “แท้จริง พวกเขาไม่ได้รอให้ถูกจับกุมก่อนจึงขึ้นไป หรือรอให้ถูกสอบสวนก่อนจึงปฏิเสธ พวกเขาวิ่งไปยังตลาดเองโดยสมัครใจ…” ไซเปรียนแห่งคาร์เธจ, ว่าด้วยผู้ที่ล้มลง, ตอนที่ 8, แปลโดย Ernest Wallis, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 5 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1886) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 5)บันทึกของผู้ว่าราชการชาวโรมัน (แหล่งข้อมูลโบราณที่ไม่ใช่คริสเตียน)“บรรดาผู้ที่ปฏิเสธว่าตนเป็นหรือเคยเป็นคริสเตียน เมื่อพวกเขาได้อัญเชิญเทพเจ้าด้วยถ้อยคำที่ข้าพเจ้าบอกให้กล่าว ได้ถวายคำอธิษฐานพร้อมด้วยกำยานและเหล้าองุ่นแก่รูปของท่าน ซึ่งข้าพเจ้าได้สั่งให้นำมาเพื่อจุดประสงค์นี้พร้อมกับรูปปั้นของเทพเจ้าทั้งหลาย และยิ่งกว่านั้นได้สาปแช่งพระคริสต์—ซึ่งว่ากันว่าผู้ที่เป็นคริสเตียนแท้จริงไม่อาจถูกบังคับให้ทำสิ่งใดในเหล่านี้ได้เลย…” พลินีผู้เยาว์, จดหมาย 10.96, ถึงจักรพรรดิทราจัน (ราว ค.ศ. 112), ฉบับแปลภาษาอังกฤษตามที่ James J. O’Donnell เผยแพร่, Georgetown University, faculty.georgetown.edu/jod/texts/pliny.html (หน้านั้นมิได้ระบุชื่อผู้แปล) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ O’Donnell) ↩︎

21“เมื่อผู้ใดได้ยินพระวจนะแห่งอาณาจั​กรน​ั้นแต่​ไม่เข้าใจ​ มารร้ายก็มาฉวยเอาพืชซึ่งหว่านในใจเขานั้นไปเสีย นั่นแหละได้​แก่​​ผู้​ซึ่งรับเมล็ดริมหนทาง” มัทธิว 13:19 (KJV ไทย) “ซึ่งตกริมหนทางนั้นได้​แก่​พระวจนะที่หว่านแล้ว และเมื่​อบ​ุคคลใดได้​ฟัง​ ในทันใดนั้นซาตานก็มาชิงเอาพระวจนะซึ่งหว่านในใจเขานั้นไปเสีย” มาระโก 4:15 (KJV ไทย) “​แต่​ถ้าข่าวประเสริฐของเราถู​กบ​ังไว้จากใคร ​ก็​จากคนเหล่านั้​นที​่กำลังจะพินาศ ส่วนคนที่​ไม่​เชื่อนั้น พระของยุ​คน​ี้​ได้​กระทำใจของเขาให้มืดไป เพื่อไม่​ให้​ความสว่างของข่าวประเสริฐอั​นม​ีสง่าราศีของพระคริสต์ ​ผู้​เป็นพระฉายของพระเจ้า ส่องแสงถึงพวกเขา” 2 โครินธ์ 4:3–4 (KJV ไทย) “เพราะเหตุนั้นเราอยากมาหาท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าคือเปาโลอยากมาหนแล้วหนเล่า ​แต่​ซาตานได้ขัดขวางเราไว้” 1 เธสะโลนิกา 2:18 (KJV ไทย) “​แต่​เอลีมาสคนทำเวทมนตร์ (เพราะชื่อของเขามีความหมายอย่างนั้น) ​ได้​คัดค้านขัดขวางบารนาบัสกับเซาโล หวังจะไม่​ให้​​ผู้​ว่าราชการเมืองเชื่อ” กิจการ 13:8 (KJV ไทย) “​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “ดาเนียลเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะตั้งแต่วันแรกที่ท่านได้ตั้งใจจะเข้าใจและถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระเจ้าของท่านนั้น พระเจ้าทรงฟังถ้อยคำของท่าน และข้าพเจ้ามาด้วยเรื่องถ้อยคำของท่าน ​เจ้​าผู้​พิทักษ์​ราชอาณาจักรเปอร์​เซ​ียได้ขัดขวางข้าพเจ้าไว้ถึงยี่​สิ​บเอ็ดวัน ข้าพเจ้าจึงยังอยู่​ที่​นั่​นก​ับกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของเปอร์​เซ​ีย ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​คาเอลเจ้าผู้​พิทักษ์​ชั้นหัวหน้าผู้​หน​ึ่งมาช่วยข้าพเจ้า ​บัดนี้​ข้าพเจ้ามากระทำให้ท่านเข้าใจถึงสิ่งซึ่งจะตกกับชนชาติของท่านในกาลภายหน้า เพราะนิ​มิ​​ตน​ั้นยั​งม​ี​ไว้​สำหรับวันเวลาอีกเป็​นอ​ันมาก”” ดาเนียล 10:12–14 (KJV ไทย) ↩︎

22คำว่า “คริสตจักร” ในที่นี้มิได้หมายถึงคริสตจักรที่จัดตั้งเป็นองค์กรเท่านั้น แต่หมายถึงผู้เชื่อแต่ละคน ซึ่งแต่ละคนเป็นส่วนหนึ่งของพระกายของพระคริสต์ “ถึงกายนั้นเป็นกายเดียว ​ก็​ยั​งม​ีอวัยวะหลายส่​วน​ และบรรดาอวัยวะต่างๆของกายเดียวนั้นแม้จะมีหลายส่วนก็ยังเป็นกายเดียวกันฉันใด พระคริสต์​ก็​ทรงเป็นฉันนั้น เพราะว่าถึงเราจะเป็นพวกยิวหรือพวกต่างชาติ เป็นทาสหรื​อม​ิ​ใช่​ทาสก็​ตาม​ เราทั้งหลายได้รับบัพติศมาโดยพระวิญญาณองค์เดียวเข้าเป็นกายอันเดียวกัน และพระวิญญาณองค์เดียวกันนั้นซาบซ่านอยู่” 1 โครินธ์ 12:12–13 (KJV ไทย) “​บัดนี้​ฝ่ายท่านทั้งหลายเป็นกายของพระคริสต์ และต่างก็เป็นอวัยวะของพระกายนั้น” 1 โครินธ์ 12:27 (KJV ไทย) “พวกเราผู้เป็นหลายคนยังเป็นกายอันเดียวในพระคริสต์ และเป็นอวัยวะแก่กันและกันฉันนั้น” โรม 12:5 (KJV ไทย) “พระเจ้าได้ทรงปราบสิ่งสารพัดลงไว้​ใต้​พระบาทของพระคริสต์ และได้ทรงตั้งพระองค์​ไว้​เป็นประมุขเหนือสิ่งสารพัดแห่งคริสตจั​กร​ ซึ่งเป็นพระกายของพระองค์ คือซึ่งเต็มบริบู​รณ​์ด้วยพระองค์ ​ผู้​ทรงอยู่เต็​มท​ุกอย่างทุกแห่งหน” เอเฟซัส 1:22–23 (KJV ไทย) “​พระองค์​ทรงเป็นศีรษะของกายคือคริสตจั​กร​ ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​เริ่มต้น​ เป็นบุตรหัวปี​ที่​ทรงเป็นขึ้นมาจากความตาย เพื่อพระองค์จะได้ทรงเป็นเอกในสรรพสิ่งทั้งปวง” โคโลสี 1:18 (KJV ไทย) “และท่านทั้งหลายก็เสมือนศิลาที่​มีชีวิต​ ​ที่​กำลั​งก​่อขึ้นเป็นพระนิเวศฝ่ายวิญญาณ เป็นปุโรหิตบริ​สุทธิ​์ เพื่อถวายสักการบูชาฝ่ายจิตวิญญาณ ​ที่​ชอบพระทัยของพระเจ้าโดยทางพระเยซู​คริสต์​” 1 เปโตร 2:5 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“ที่ใดบิชอปปรากฏ ที่นั่นก็ให้มวลชน [ของประชาชน] อยู่ด้วย เช่นเดียวกับที่ใดมีพระเยซูคริสต์ ที่นั่นก็มีคริสตจักรคาทอลิก” อิกเนเชียสแห่งอันทิโอก, จดหมายถึงชาวสเมอร์นา, บทที่ 8, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

23“เพราะถ้าเธอเงียบอยู่​ในเวลานี้​ ความช่วยเหลือและการช่วยให้พ้นจะมาถึงพวกยิวจากที่​อื่น​ ​แต่​เธอและวงศ์วานบิดาของเธอจะพินาศ ​ที่​​จร​ิงเธอมารับตำแหน่งราชินี​ก็​เพื่อยามวิกฤตเช่นนี้​ก็​​เป็นได้​​นะ​ ใครจะรู้”” เอสเธอร์ 4:14 (KJV ไทย) “จากคนอิสสาคาร์ ​มี​​ผู้รู้​​กาลเทศะ​ ทราบว่าอิสราเอลควรทำประการใด…” 1 พงศาวดาร 12:32 (KJV ไทย) “…โอ​ คนหน้าซื่อใจคด ท้องฟ้านั้นท่านทั้งหลายยังอาจสังเกตรู้และเข้าใจได้ ​แต่​หมายสำคัญแห่งกาลนี้ท่านกลับไม่​เข้าใจ​” มัทธิว 16:3 (KJV ไทย) ““จงร้องดังๆ อย่าออมไว้ จงเปล่งเสียงของเจ้าเหมือนเป่าแตร จงแจ้งแก่​ชนชาติ​ของเราให้ทราบถึงเรื่องการละเมิดของเขา ​แก่​​วงศ์​วานของยาโคบเรื่องบาปของเขา” อิสยาห์ 58:1 (KJV ไทย) ““​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้กระทำให้​เจ้​าเป็นยามเฝ้าวงศ์วานอิสราเอล ​เจ้​าได้ยินถ้อยคำจากปากของเราเมื่อไร ​เจ้​าจงกล่าวคำตักเตือนเขาจากเรา” เอเสเคียล 3:17 (KJV ไทย) “​แต่​ถ้าคนยามเห็นดาบมาแล้วและไม่​เป่าแตร​ ประชาชนจึงไม่​ได้​รับเสียงตักเตือน และดาบก็มาพาคนหนึ่งคนใดไปเสีย คนนั้นถูกนำไปด้วยเรื่องความชั่วช้าของเขา ​แต่​เราจะเรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของยาม” เอเสเคียล 33:6 (KJV ไทย) ↩︎

24พระบัญชาของพระคริสต์ให้เขียนถึงคริสตจักรทั้งหลาย“…เราเป็​นอ​ัลฟาและโอเมกา เป็นเบื้องต้นและเป็นเบื้องปลาย และสิ่งซึ่งท่านได้​เห​็นจงเขียนไว้ในหนังสือ และฝากไปให้คริสตจักรทั้งเจ็ดที่​อยู่​ในแคว้นเอเชีย คือคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส เมืองสเมอร์​นา​ เมืองเปอร์​กาม​ัม เมืองธิยาทิ​รา​ เมืองซาร์​ดิส​ เมืองฟีลาเดลเฟีย และเมืองเลาดี​เซ​ีย” วิวรณ์ 1:11 (KJV ไทย) นี่คือข้ออ้างอิงที่หนักแน่นที่สุดในประเด็นที่ว่า พระคริสต์เองทรงบัญชาให้ส่งงานเขียนไปยังคริสตจักรเฉพาะแห่งในภูมิภาคหนึ่ง โดยทรงระบุชื่อทีละแห่ง พระคริสต์เองทรงชี้ว่ามิใช่การสื่อสารทุกครั้งจะต้องมุ่งถึงคริสตจักรสากลโดยรวม แต่ข่าวสารพิเศษบางอย่างจำเป็นสำหรับคริสตจักรบางแห่ง ในบางสถานที่ ในบางเวลา “ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลาย…” วิวรณ์ 2:7 (KJV ไทย) พระคัมภีร์ข้อนี้แสดงว่าจดหมายที่มุ่งถึงคริสตจักรแห่งหนึ่ง ยังคงพูดกับคริสตจักรทั้งปวงในบางประเด็น ข้ออ้างอิงก่อนหน้านี้ คือวิวรณ์ 1:11 ชี้ว่าข่าวสารบางอย่างมีไว้สำหรับคริสตจักรเฉพาะแห่ง ในสถานที่เฉพาะ ในเวลาเฉพาะ ข้ออ้างอิงนี้เป็นหลักฐานในประเด็นที่ว่า แม้พระบัญชาในวิวรณ์ 1:11 ยังมีผลบังคับอยู่ คริสตจักรที่เหลือก็ยังได้รับการสั่งสอนในความเชื่อได้ โดยทางคำสอนที่มีถึงคริสตจักรเฉพาะแห่งซึ่งข่าวสารในวิวรณ์ 1:11 มุ่งถึง “จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองเอเฟซั​ส…” วิวรณ์ 2:1 (KJV ไทย) นี่คือพระคริสต์ตรัสถึงคริสตจักรแห่งเดียว พระคริสต์ทรงเป็นแบบอย่างสูงสุดให้เราทุกคนดำเนินตาม รวมทั้งพวกเราที่อยู่ในศีลบวช เพราะฉะนั้น งานเขียนบางชิ้นจะมุ่งถึงคริสตจักรบางแห่งเพียงแห่งเดียวจดหมายของอัครสาวกถึงคริสตจักรทั้งหลายตามภูมิภาค“เขาได้​เข​ียนจดหมายมอบให้ท่านถือไปว่า “อัครสาวกและผู้ปกครองและพวกพี่น้องของท่าน คำนับมายังท่าน ​ผู้​เป็นพวกพี่น้องซึ่งเป็นคนต่างชาติ ซึ่งอยู่ในเมืองอันทิ​โอก​ ​แคว​้นซีเรีย และแคว้นซิลี​เซ​ียทราบ…” กิจการ 15:23 (KJV ไทย) ข้อนี้เป็นหลักฐานแสดงข้อเท็จจริงว่าที่ประชุมแห่งเยรูซาเล็มได้ส่งจดหมายถึงภูมิภาคที่กำหนดไว้ชัดเจน ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติที่บิชอปรับมาใช้ในที่นี้ “เมื่อท่านเหล่านั้นได้​เท​ี่ยวไปตามเมืองต่างๆก็​ได้​ส่งหนังสือข้อตกลงของอัครสาวก และผู้ปกครองในกรุงเยรูซาเล็มมอบให้คนทั้งหลายทุกเมืองเพื่อให้รักษาไว้ คริสตจักรทั้งปวงจึงเข้มแข็งในความเชื่อ และจำนวนคนได้​ทวี​ขึ้นทุกๆวัน” กิจการ 16:4–5 (KJV ไทย) กิจการ 16:4–5 เป็นการดำเนินการต่อเนื่องจากกิจการ 15:23 กิจการ 15:23 แสดงที่ประชุมแห่งเยรูซาเล็มเขียนจดหมายถึงคริสตจักรทั้งหลายในภูมิภาคที่กำหนดไว้ชัดเจน กิจการ 16:4 และ 5 แสดงว่าข้อตัดสินเดียวกันนั้นได้ถูกนำไปจากเมืองหนึ่งถึงอีกเมืองหนึ่ง และมอบให้แก่คริสตจักรทั้งหลาย และบันทึกไว้ว่าผลที่เกิดขึ้นคือคริสตจักรทั้งหลายได้ตั้งมั่นในความเชื่อมากขึ้นและทวีจำนวนขึ้น กฤษฎีกาที่ที่ประชุมแห่งเยรูซาเล็มออกนั้นมิได้คงอยู่แต่ในกรุงเยรูซาเล็ม แต่ได้ถูกนำออกไปยังคริสตจักรทั้งหลายที่กฤษฎีกานั้นตั้งใจจะส่งถึงจริงๆ คริสตจักรที่ได้รับการสื่อสารนั้นได้รับการหล่อเลี้ยง และตั้งมั่นในความเชื่อ และทวีจำนวนขึ้น นี่คือจุดประสงค์ของงานเขียนตามภูมิภาคถึงคริสตจักรทั้งหลายในสิบอาณาจักร โดยสาระสำคัญแล้ว พระคัมภีร์สองข้อนี้แสดงว่าจดหมายตามภูมิภาค เมื่ออ่านออกเสียงให้คริสตจักรที่ชุมนุมกันฟัง ได้เกิดผล “และเมื่อพวกท่านได้อ่านจดหมายฉบั​บน​ี้​แล้ว​ จงส่งไปให้อ่านในคริสตจักรที่​อยู่​เมืองเลาดี​เซ​ียด้วย และจดหมายที่มาจากเมืองเลาดี​เซ​ียฉบั​บน​ั้น ท่านก็จงอ่านด้วย” โคโลสี 4:16 (KJV ไทย) พระคัมภีร์ข้อนี้แสดงว่าจดหมายของอัครสาวกซึ่งมุ่งถึงคริสตจักรแห่งหนึ่ง ได้ถูกส่งต่อเวียนไปยังคริสตจักรใกล้เคียง “ข้าพเจ้าบัญชาท่านทั้งหลายโดยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ให้​ท่านอ่านจดหมายฉบั​บน​ี้​ให้​บรรดาพี่น้องอันบริ​สุทธิ​์​ฟัง​” 1 เธสะโลนิกา 5:27 (KJV ไทย) ข้ออ้างอิงนี้แสดงประเด็นที่ว่า ข่าวสารเฉพาะเรื่องหนึ่งอาจจำเป็นต้องส่งถึงคริสตจักรเฉพาะแห่งในสถานที่เฉพาะแห่ง แต่ในขณะเดียวกันก็ใช้ได้กับคริสตจักรส่วนที่เหลือซึ่งกระจายอยู่ทั่วสิบอาณาจักรด้วย และมีความสำคัญเท่าเทียมกัน แม้อาจไม่เร่งด่วนเท่ากับสำหรับคริสตจักรที่ข่าวสารนั้นมุ่งถึงจดหมายถึงคริสตจักรทั้งหลายในการกระจัดกระจาย“เปโตร อัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ ​เรียน​ พวกที่กระจัดกระจายไปอยู่ในแคว้นปอนทัส ​แคว​้นกาลาเทีย ​แคว​้นคัปปาโดเซีย ​แคว​้นเอเชีย และแคว้นบิธีเนีย…” 1 เปโตร 1:1 (KJV ไทย) พระคัมภีร์ข้อนี้แสดงประเด็นที่ว่า มิใช่ผู้เชื่อทุกคนจะไปร่วมการนมัสการของคริสตจักร และบางคนกระจายอยู่ทั่วชุมชนที่พวกเขาอาศัยอยู่ คนเหล่านี้ เนื่องจากเป็นผู้เชื่อในพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอดของเรา จึงเป็นส่วนหนึ่งของพระกายของพระคริสต์เท่าเทียมกับผู้ที่อยู่ในการนมัสการของคริสตจักร และนี่คือเหตุผลหลักที่บิชอปส่งการสื่อสารถึง “คริสตจักรทั้งหลายในการกระจัดกระจาย” พระวิญญาณบริสุทธิ์สถิตอยู่ภายในผู้เชื่อแต่ละคน ผู้ที่กล่าวเป็นอย่างอื่นก็หมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์ “ยากอบ ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าและของพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ คำนับพงศ์​พันธุ์​​สิ​บสองตระกูลที่กระจัดกระจายอยู่​นั้น​” ยากอบ 1:1 (KJV ไทย) นี่คือตัวอย่างของการกล่าวถึงคริสตจักรสากลซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก เป็นข่าวสารสากลถึงคริสตจักรทั้งหมด ข้อนี้อ้างถึงสิบสองตระกูล ในขณะที่ในธรรมาจารย์แห่งอาณาจักร การสื่อสารมุ่งถึงสิบอาณาจักร ถึงกระนั้น ข้อนี้ก็วางแบบอย่างสำหรับการกล่าวถึงคริสตจักรทั้งหลายทั่วโลก ส่วนแบบอย่างสำหรับการกล่าวถึงคริสตจักรทั้งหลายในภูมิภาคหนึ่งโดยเฉพาะนั้น ได้วางไว้แล้วโดยหมายเหตุท้ายเรื่องข้างต้นคริสตจักรยุคแรก: จดหมายจากคริสตจักรถึงคริสตจักร“คริสตจักรของพระเจ้าซึ่งพำนักอยู่ที่กรุงโรม ถึงคริสตจักรของพระเจ้าซึ่งพำนักอยู่ที่เมืองโครินธ์ ถึงบรรดาผู้ที่ได้รับการทรงเรียกและได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยพระประสงค์ของพระเจ้า โดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ทั้งสิ้น โดยทางพระเยซูคริสต์ ทวีคูณแก่ท่านทั้งหลาย” เคลเมนต์แห่งโรม, จดหมายฉบับที่หนึ่งถึงชาวโครินธ์, คำทักทาย, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) “คริสตจักรของพระเจ้าซึ่งพำนักอยู่ที่เมืองสเมอร์นา ถึงคริสตจักรของพระเจ้าซึ่งพำนักอยู่ที่เมืองฟีโลเมเลียม และถึงชุมนุมทั้งปวงของคริสตจักรอันบริสุทธิ์และคาทอลิกในทุกแห่ง ขอพระเมตตา สันติสุข และความรักจากพระเจ้าพระบิดา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ทวีคูณแก่ท่าน” มรณสักขีของโพลีคาร์ป, คำทักทาย, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

25“และท่านจะถูกนำตัวไปอยู่ต่อหน้าเจ้าเมืองและกษั​ตริ​ย์เพราะเห็นแก่​เรา​ เพื่อท่านจะได้เป็นพยานต่อเขาและต่อคนต่างชาติ” มัทธิว 10:18 (KJV ไทย) “นาธันจึงทูลดาวิดว่า “​พระองค์​นั่นแหละคือชายคนนั้น…” 2 ซามูเอล 12:7 (KJV ไทย) “เพราะยอห์นได้เคยทูลเฮโรดว่า “ท่านผิดพระราชบัญญั​ติ​​ที่​รับภรรยาของน้องชายมาเป็นภรรยาของตน”” มาระโก 6:18 (KJV ไทย) “และอยู่มาเมื่ออาหับทอดพระเนตรเห็นเอลียาห์ อาหั​บก​็ตรัสกั​บท​่านว่า “​นี่​ตัวเจ้าหรือ ​เจ้​าผู้ทำความลำบากให้​อิสราเอล​” และท่านจึงทูลว่า “ข้าพระองค์​มิได้​กระทำความลำบากแก่​อิสราเอล​ ​แต่​​พระองค์​​ได้​​กระทำ​ และราชวงศ์​บิ​ดาของพระองค์ เพราะว่าพวกพระองค์​ได้​ทอดทิ้งพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ และติดตามพระบาอัล” 1 พงศ์กษัตริย์ 18:17–18 (KJV ไทย) “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ เพราะฉะนั้นขอทรงรับคำกราบทูลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงเลิกทำบาปเสียด้วยการกระทำความชอบธรรม และเลิกทำความชั่วช้าด้วยสำแดงความกรุณาต่อคนจน เผื่อว่าความผาสุกของพระองค์อาจจะยืดยาวไปอีกได้”” ดาเนียล 4:27 (KJV ไทย) “​ดู​​ซิ​ ในวันนี้เราได้ตั้งเจ้าไว้เหนือบรรดาประชาชาติและเหนือราชอาณาจักรทั้งหลาย ​ให้​ถอนออกและให้พังลง ​ให้​ทำลายและให้คว่ำเสีย ​ให้​สร้างและให้​ปลูก​”” เยเรมีย์ 1:10 (KJV ไทย) “ขณะเมื่อเปาโลอ้างถึงความชอบธรรม ความอดกลั้นใจทางกาม และการพิพากษาซึ่งจะมาเบื้องหน้านั้น เฟลิกส์​ก็​​กล​ัวจนตัวสั่น จึงพูดว่า “​คราวนี้​จงไปก่อนเถอะ เมื่อเรามี​โอกาส​ เราจะเรียกท่านมาอีก”” กิจการ 24:25 (KJV ไทย) “​อากร​ิปปาจึงตรัสกับเปาโลว่า “เราเกือบจะเป็​นคร​ิสเตียนโดยคำชักชวนของเจ้า” เปาโลจึงทูลว่า “จำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ ข้าพระองค์​มี​ความปรารถนายิ่งนักที่จะให้เป็นเหมือนอย่างข้าพระองค์ ​มิใช่​​พระองค์​​องค์​​เดียว​ ​แต่​คนทั้งปวงที่ฟังข้าพระองค์​วันนี้​​ด้วย​ เว้นเสียแต่เครื่องจองจำนี้”” กิจการ 26:28–29 (KJV ไทย) “ฝ่ายเปโตรกับอัครสาวกอื่นๆตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจำต้องเชื่อฟังพระเจ้ายิ่งกว่าเชื่อฟังมนุษย์” กิจการ 5:29 (KJV ไทย) “ข้าพเจ้าไม่กล้าถวายเครื่องบูชา หากท่านตั้งใจจะอยู่ที่นั่นด้วย” แอมโบรสแห่งมิลาน, จดหมาย 51.13, ถึงจักรพรรดิเธโอโดซิอุส, แปลโดย H. de Romestin, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 10, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1896) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 10)คริสตจักรยุคแรก“ถึงจักรพรรดิ Titus Ælius Adrianus Antoninus Pius Augustus Cæsar และถึงบุตรของท่าน Verissimus นักปรัชญา และถึง Lucius นักปรัชญา บุตรโดยกำเนิดของซีซาร์และบุตรบุญธรรมของ Pius ผู้รักการเรียนรู้ และถึงวุฒิสภาอันศักดิ์สิทธิ์ พร้อมด้วยประชาชนชาวโรมันทั้งปวง ข้าพเจ้า จัสติน บุตรของ Priscus และหลานของ Bacchius ชาวเมือง Flavia Neapolis ในปาเลสไตน์ ขอเสนอคำปราศรัยและคำร้องนี้ในนามของผู้คนจากทุกประชาชาติที่ถูกเกลียดชังอย่างไม่ยุติธรรมและถูกข่มเหงรังแกอย่างไร้เหตุผล โดยข้าพเจ้าเองก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขา” จัสตินมรณสักขี, คำแก้ต่างฉบับที่หนึ่ง, บทที่ 1, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

26“และพระเยโฮวาห์ตรัสตอบข้าพเจ้าว่า “จงเขียนนิ​มิ​​ตน​ั้นลงไป จงเขียนไว้บนแผ่นป้ายให้​กระจ่าง​ ​เพื่อให้​​คนที​่วิ่​งอ​่านได้​คล่อง​” ฮาบากุก 2:2 (KJV ไทย) “…ข้าพเจ้าเองก็​ได้​​รู้​​ทุ​กสิ่งอย่างถูกต้องตั้งแต่​ต้น​ จึงได้​เห็นดี​ด้วยที่จะเรียบเรียงเรื่องตามลำดับฝากให้ท่านด้วย” ลูกา 1:3 (KJV ไทย) “​แต่​​สิ​่งสารพัดซึ่งจะกระทำนั้น จงกระทำตามสมควร และให้​เป็นระเบียบเรียบร้อย​” 1 โครินธ์ 14:40 (KJV ไทย) ↩︎

27“อย่าให้พยานปากเดียวยืนยันกล่าวโทษผู้​หน​ึ่งผู้​ใด​ ​ไม่​ว่าในเรื่องความชั่วช้า หรือในเรื่องความผิดใดๆ ซึ่งเขาได้กระทำผิดไป ​แต่​ต้องมีพยานสองหรือสามปาก คำพยานนั้นจึงจะเป็​นที​่​เชื่อถือได้​” พระราชบัญญัติ 19:15 (KJV ไทย) “​ครั้งนี้​จะเป็​นคร​ั้งที่สามที่ข้าพเจ้ามาเยี่ยมพวกท่าน ‘คำพูดทุกๆคำต้องมีพยานสองหรือสามปาก จึงจะเป็​นที​่​เชื่อถือได้​’” 2 โครินธ์ 13:1 (KJV ไทย) “​แต่​ถ้าเขาไม่ฟังท่าน จงนำคนหนึ่งหรือสองคนไปด้วย ​ให้​เป็นพยานสองสามปาก เพื่อทุกคำจะเป็นหลักฐานได้” มัทธิว 18:16 (KJV ไทย) “ชาวเมืองนั้นสุภาพกว่าชาวเมืองเธสะโลนิ​กา​ ด้วยเขาได้รับพระวจนะด้วยความเต็มใจ และค้นดูพระคัมภีร์​ทุกวัน​ หวังจะรู้​ว่า​ ข้อความเหล่านั้นจะจริ​งด​ังกล่าวหรือไม่” กิจการ 17:11 (KJV ไทย) “จงพิสู​จน​์​ทุกสิ่ง​ ​สิ​่งที่​ดีน​ั้นจงยึดถือไว้​ให้​​มั่น​” 1 เธสะโลนิกา 5:21 (KJV ไทย) ↩︎