แผนการของพวกโลกาภิวัตน์นิยมเพื่อครอบงำโลก

หมายเหตุท้ายเรื่อง

1“ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย ​บัดนี้​เป็นวาระสุดท้ายแล้ว และตามที่ท่านทั้งหลายได้ยินได้ฟังมาว่า ​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์จะมา ​บัดนี้​​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์​ก็​​มี​​อยู่​มากแล้ว ฉะนั้นเราจึงรู้ว่าบัดนี้เป็นวาระสุดท้ายแล้ว” 1 ยอห์น 2:18 (KJV ไทย) “และวิญญาณทั้งปวงที่​ไม่​ยอมรับว่าพระเยซู​คริสต์​​ได้​เสด็จมาเป็นมนุษย์ วิญญาณนั้​นก​็​ไม่ได้​มาจากพระเจ้า วิญญาณนั้นแหละเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์ ซึ่งท่านทั้งหลายได้ยิ​นว​่าจะมา และบัดนี้​ก็​​อยู่​ในโลกแล้ว” 1 ยอห์น 4:3 (KJV ไทย) “เพราะว่าอำนาจลึ​กล​ับนอกกฎหมายนั้​นก​็เริ่มทำงานอยู่​แล้ว​ ​เพียงแต่​​ผู้​​ที่​คอยหน่วงเหนี่ยวเดี๋ยวนี้นั้นจะยังหน่วงเหนี่ยวอยู่ จนกว่าผู้​ที่​คอยหน่วงเหนี่ยวนั้นจะถูกพาออกไปเสีย ขณะนั้นคนนอกกฎหมายนั้นจะปรากฏตัวขึ้น และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงประหารมันด้วยลมพระโอษฐ์ของพระองค์ และจะทรงผลาญให้สูญไปด้วยการปรากฏแห่งการเสด็จมาของพระองค์ คือผู้นั้​นที​่มาโดยการดลบันดาลของซาตาน ​พร​้อมกับบรรดาการอิทธิ​ฤทธิ์​และหมายสำคัญ และการมหัศจรรย์​แห่​งความเท็จ…” 2 เธสะโลนิกา 2:7–9 (KJV ไทย) “เขาทั้งหลายพูดว่า “มาเถิด ​ให้​พวกเราสร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่งและก่อหอให้ยอดของมันไปถึงฟ้าสวรรค์ และให้พวกเราสร้างชื่อเสียงของพวกเราไว้ เพื่อว่าพวกเราจะไม่กระจัดกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก” และพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาทอดพระเนตรเมืองและหอนั้นซึ่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์​ได้​ก่อสร้างขึ้น ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ คนเหล่านี้​เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน​ และพวกเขาทั้งปวงมีภาษาเดียว พวกเขาเริ่มทำเช่นนี้​แล้ว​ ​ประเด​ี๋ยวจะไม่​มี​อะไรหยุดยั้งพวกเขาได้ในสิ่งที่พวกเขาคิดจะทำ” ปฐมกาล 11:4–6 (KJV ไทย) “เขาทั้งหลายได้บูชาพญานาคที่​ได้​​ให้​อำนาจแก่​สัตว์​ร้ายนั้น เขาได้บูชาสัตว์ร้ายนั้น ​กล่าวว่า​ “ใครจะเปรียบปานสัตว์​นี้​​ได้​ และใครสามารถจะทำสงครามกับสัตว์​นี้​​ได้​”” วิวรณ์ 13:4 (KJV ไทย) “และยอมให้มันทำสงครามกับพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ และชนะเขา และให้มั​นม​ีอำนาจเหนือชนทุกตระกูล ​ทุ​กภาษา และทุกประชาชาติ และบรรดาคนที่​อยู่​ในแผ่นดินโลกจะบูชาสัตว์ร้ายนั้น คือคนทั้งปวงที่​ไม่มี​ชื่อจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิตของพระเมษโปดก ​ผู้​ทรงถูกปลงพระชนม์​ตั้งแต่​แรกทรงสร้างโลก” วิวรณ์ 13:7–8 (KJV ไทย) ↩︎

2“ขอทรงซ่อนข้าพระองค์​ไว้​จากการหารืออย่างลับๆของคนชั่ว จากการปองร้ายของคนกระทำความชั่วช้า ​ผู้​ลับลิ้นของเขาอย่างลับดาบ ​ผู้​เอาคำขมขื่นเล็งอย่างลูกธนู ยิงออกมาจากที่ซุ่มยังคนปราศจากตำหนิ ยิงเขาทั​นที​และอย่างไม่​กลัวเกรง​ เขายึดจุดประสงค์ชั่วของเขาไว้​มั่น​ เขาพูดถึงการวางกั​บด​ักอย่างลับๆ คิดว่า “ใครจะเห็นเขาทั้งหลายได้” เขาทั้งหลายค้นหาความชั่วช้า เขาทั้งหลายค้นหาอย่างขมี​ขม​ันจนสำเร็จ เพราะความคิดภายในและจิตใจของมนุษย์นั้นลึ​กล​้ำนัก” เพลงสดุดี 64:2–6 (KJV ไทย) “เขาวางแผนการแยบคายสู้ประชาชนของพระองค์ เขาปรึกษากันสู้​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงซ่อนอยู่ เขาพูดว่า “มาเถิด ​ให้​เราตัดเขาออกจากการเป็นประชาชาติ เพื่อจะไม่ระลึกถึงชื่​ออ​ิสราเอลอีกต่อไป” เพราะเขาปองร้ายเป็นใจเดียวกัน เขาทำพันธสัญญาสู้​พระองค์​…” เพลงสดุดี 83:3–5 (KJV ไทย) “​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​พยายามซ่อนแผนงานของเขาไว้ลึกจากพระเยโฮวาห์ ซึ่งการกระทำของเขาอยู่ในความมืด ​ผู้​ซึ่งกล่าวว่า “ใครเห็นเรา ใครจำเราได้”” อิสยาห์ 29:15 (KJV ไทย) “หลักของการพิพากษามี​อย่างนี้​ คือความสว่างได้​เข​้ามาในโลกแล้ว ​แต่​​มนุษย์​​ได้​รักความมืดมากกว่ารักความสว่าง เพราะกิจการของเขาชั่ว เพราะทุกคนที่​ประพฤติ​ชั่​วก​็​เกล​ียดความสว่าง และไม่มาถึงความสว่าง ด้วยกลั​วว​่าการกระทำของตนจะถูกตำหนิ” ยอห์น 3:19–20 (KJV ไทย) “และอย่าเข้าส่วนกั​บก​ิจการของความมืดอันไร้​ผล​ ​แต่​จงติเตียนกิจการเหล่านั้นดี​กว่า​ เพราะว่าแม้​แต่​จะพูดถึงการเหล่านั้น ซึ่งพวกเขากระทำในที่ลั​บก​็ยังเป็​นที​่​น่าละอาย​” เอเฟซัส 5:11–12 (KJV ไทย) “ด้วยว่าไม่​มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนไว้ซึ่งจะไม่ปรากฏแจ้ง และไม่​มี​​สิ​่งใดที่ปิดบังไว้ซึ่งจะไม่​รู้​จะไม่ต้องแพร่งพราย” ลูกา 8:17 (KJV ไทย)แบบอย่างจากสมเด็จพระสันตะปาปาว่าด้วยสมาคมลับ“มีหลายสิ่งที่เหมือนธรรมล้ำลึก ซึ่งเป็นกฎตายตัวที่จะต้องปกปิดไว้อย่างระมัดระวังที่สุด มิใช่แต่จากคนแปลกหน้าเท่านั้น แต่จากสมาชิกจำนวนมากด้วย เช่น แผนการลับและเป้าหมายสุดท้ายของพวกเขา ชื่อของผู้นำสูงสุด และการประชุมลับและการประชุมวงในบางอย่าง…” “ผู้สมัครโดยทั่วไปจะถูกสั่งให้สัญญา - หรือยิ่งกว่านั้น ให้สาบานด้วยคำสาบานพิเศษ - ว่าจะไม่เปิดเผยแก่ผู้ใด ไม่ว่าเมื่อใดหรือโดยวิธีใดก็ตาม ถึงสมาชิก รหัสผ่าน หรือเรื่องที่ได้หารือกัน” “…พวกฟรีเมสัน เช่นเดียวกับพวกมานีเคียนในสมัยก่อน พยายามปกปิดตนเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และไม่ยอมรับพยานใดนอกจากสมาชิกของพวกเขาเอง” สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13, Humanum Genus, สมณสาสน์ว่าด้วยฟรีเมสัน, 20 เมษายน ค.ศ. 1884, ตอนที่ 9 (Vatican City: Libreria Editrice Vaticana), vatican.va (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) ↩︎

3“​ดู​​เถิด​ เราได้​ให้​พวกท่านมีอำนาจเหยียบงูร้ายและแมลงป่อง และมีอำนาจใหญ่ยิ่งกว่ากำลังศั​ตรู​ ​ไม่มี​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดจะทำอันตรายแก่ท่านได้​เลย​” ลูกา 10:19 (KJV ไทย) “เราจะมอบลู​กก​ุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์​ให้​​ไว้​​แก่​ท่านท่าน จะผูกมัดสิ่งใดในโลก ​สิ​่งนั้​นก​็จะถูกมัดในสวรรค์ และท่านจะปล่อยสิ่งใดในโลก ​สิ​่งนั้นจะถูกปล่อยในสวรรค์”” มัทธิว 16:19 (KJV ไทย) “​แต่​ถ้าคนยามเห็นดาบมาแล้วและไม่​เป่าแตร​ ประชาชนจึงไม่​ได้​รับเสียงตักเตือน และดาบก็มาพาคนหนึ่งคนใดไปเสีย คนนั้นถูกนำไปด้วยเรื่องความชั่วช้าของเขา ​แต่​เราจะเรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของยาม” เอเสเคียล 33:6 (KJV ไทย) ““จงร้องดังๆ อย่าออมไว้ จงเปล่งเสียงของเจ้าเหมือนเป่าแตร จงแจ้งแก่​ชนชาติ​ของเราให้ทราบถึงเรื่องการละเมิดของเขา ​แก่​​วงศ์​วานของยาโคบเรื่องบาปของเขา” อิสยาห์ 58:1 (KJV ไทย) ↩︎

4“จากช่วงเวลาอันยุ่งยากนี้ วัตถุประสงค์ประการที่ห้าของเรา—ระเบียบโลกใหม่—จะสามารถเกิดขึ้นได้: ยุคใหม่—ที่ปลอดจากภัยคุกคามของการก่อการร้ายมากขึ้น เข้มแข็งขึ้นในการแสวงหาความยุติธรรม และมั่นคงขึ้นในการแสวงหาสันติภาพ ยุคที่ประชาชาติทั้งหลายของโลก ตะวันออกและตะวันตก เหนือและใต้ สามารถเจริญรุ่งเรืองและอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน” จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช, “Address Before a Joint Session of the Congress on the Persian Gulf Crisis and the Federal Budget Deficit” (คำปราศรัยต่อที่ประชุมร่วมของรัฐสภาว่าด้วยวิกฤตการณ์อ่าวเปอร์เซียและการขาดดุลงบประมาณของรัฐบาลกลาง), 11 กันยายน ค.ศ. 1990, บันทึกคำปราศรัย, Miller Center, University of Virginia (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษ) (ข้อความที่ยกมานี้เป็นหลักฐานของวลี “ระเบียบโลกใหม่” (New World Order) มิใช่ความเชื่อของผู้กล่าว) ↩︎

5“​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างมนุษย์​ทุ​กชาติสืบสายโลหิ​ตอ​ันเดียวกันให้​อยู่​ทั่วพื้นพิภพโลก และได้ทรงกำหนดเวลาและเขตแดนให้เขาอยู่…” กิจการ 17:26 (KJV ไทย) “เมื่อผู้สูงสุดประทานมรดกแก่บรรดาประชาชาติ เมื่อพระองค์ทรงแยกลูกหลานของอาดัม ​พระองค์​ทรงกั้นเขตของชนชาติทั้งหลายตามจำนวนคนอิสราเอล” พระราชบัญญัติ 32:8 (KJV ไทย) “ดังนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงทำให้เขากระจัดกระจายจากที่นั่นไปทั่วพื้นแผ่นดิน พวกเขาก็เลิกสร้างเมืองนั้น ​เหตุ​ฉะนั้นจึงเรียกชื่อเมืองนั้​นว​่า บาเบล เพราะว่าที่นั่นพระเยโฮวาห์ทรงทำให้ภาษาของทั่วโลกวุ่นวาย ​และ​ ​ณ​ จากที่นั่นพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงทำให้พวกเขากระจัดกระจายออกไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก” ปฐมกาล 11:8–9 (KJV ไทย) “เขาทั้งสิบเขาที่ท่านได้​เห​็นนั้นคือกษั​ตริ​ย์​สิ​บองค์​ที่​ยังไม่​ได้​​เสวยราชสมบัติ​ ​แต่​จะรับอำนาจอย่างกษั​ตริ​ย์ด้วยกั​นก​ับสัตว์ร้ายนั้นหนึ่งชั่วโมง ​กษัตริย์​ทั้งหลายนั้​นม​ีน้ำพระทัยอย่างเดียวกัน และทรงมอบฤทธิ์และอำนาจของตนไว้​แก่​​สัตว์​ร้ายนั้น” วิวรณ์ 17:12–13 (KJV ไทย) “เพราะว่าพระเจ้าทรงดลใจเขาให้กระทำตามพระทัยของพระองค์ โดยการทรงทำให้พวกเขามีความคิ​ดอย​่างเดียวกัน และมอบอาณาจักรของเขาให้​แก่​​สัตว์​ร้ายนั้น จนถึงจะสำเร็จตามพระวจนะของพระเจ้า” วิวรณ์ 17:17 (KJV ไทย) “ท่านผู้นั้นกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘เรื่องสัตว์ตั​วท​ี่​สี​่จะมีราชอาณาจักรที่​สี​่บนพิภพซึ่งจะผิ​ดก​ับราชอาณาจักรทั้งสิ้น และจะกินทั้งพิภพนี้เสียและเหยียบพิภพลง และหักพิภพนั้นให้แตกออกเป็นชิ้นๆ ส่วนเรื่องเขาสิบเขานั้นจากราชอาณาจั​กรน​ี้จะมี​กษัตริย์​​สิ​บพระองค์​เกิดขึ้น​ และมี​กษัตริย์​​อี​กองค์​หน​ึ่งเกิดขึ้นภายหลัง ผิดแปลกกว่ากษั​ตริ​ย์​ที่​​มี​​มาก​่อน และจะโค่นกษั​ตริ​ย์เสียสามองค์ ท่านจะพูดคำกล่าวร้ายองค์​ผู้​​สูงสุด​ และจะให้วิ​สุทธิ​ชนขององค์​ผู้​สูงสุดนั้​นอ​ิดหนาระอาใจ และจะคิดเปลี่ยนแปลงบรรดาวาระและพระราชบัญญั​ติ​ และเขาทั้งหลายจะถูกมอบไว้ในมือของท่าน ตลอดหนึ่งวาระ สองวาระ กับครึ่งวาระ” ดาเนียล 7:23–25 (KJV ไทย) “อย่าให้​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดล่อลวงท่านโดยทางหนึ่งทางใดเลย เพราะว่าวันนั้นจะไม่​มาถึง​ ​เว้นแต่​จะมีการล้มลงเสี​ยก​่อน และคนแห่งการบาปนั้นจะประจั​กษ​์​แจ้ง​ คือลูกแห่งความพินาศ ​ผู้​กี​ดก​ั้นขัดขวางและยกตัวขึ้นต่อสู้อะไรๆที่​ได้​ชื่อว่าเป็นพระเจ้า หรืออะไรๆที่เขาไหว้​นม​ัสการนั้น ​แล​้วมั​นก​็นั่งในพระวิหารของพระเจ้าเหมือนอย่างพระเจ้า ประกาศตั​วว​่าเป็นพระเจ้า” 2 เธสะโลนิกา 2:3–4 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“…ผู้ซึ่งจะยึดอำนาจของจักรวรรดิโรมันไว้เป็นของตน และจะอ้างตนอย่างเท็จว่าเป็นพระคริสต์…” ซีริลแห่งเยรูซาเล็ม, คำบรรยายคำสอนคริสตศาสนา 15.11, แปลโดย Edwin Hamilton Gifford, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 7, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1894) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 7) “แต่ปฏิปักษ์ต่อพระคริสต์ที่กล่าวถึงข้างต้นนี้จะมาเมื่อวาระแห่งจักรวรรดิโรมันสำเร็จครบแล้ว…” อ้างแล้ว, 15.12 (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 7) “…เกี่ยวกับกษัตริย์สิบองค์ซึ่งจะเกิดขึ้นในเวลานั้น ผู้ซึ่งจักรวรรดิที่ปกครอง [แผ่นดินโลก] อยู่ในขณะนี้จะถูกแบ่งสรรในหมู่พวกเขา…” อีเรเนอัสแห่งลียง, ต่อต้านลัทธินอกรีต 5.26.1, แปลโดย Alexander Roberts และ William Rambaut, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

6“​บัดนี้​ฝ่ายท่านทั้งหลายเป็นกายของพระคริสต์ และต่างก็เป็นอวัยวะของพระกายนั้น” 1 โครินธ์ 12:27 (KJV ไทย) “พระเจ้าได้ทรงปราบสิ่งสารพัดลงไว้​ใต้​พระบาทของพระคริสต์ และได้ทรงตั้งพระองค์​ไว้​เป็นประมุขเหนือสิ่งสารพัดแห่งคริสตจั​กร​ ซึ่งเป็นพระกายของพระองค์ คือซึ่งเต็มบริบู​รณ​์ด้วยพระองค์ ​ผู้​ทรงอยู่เต็​มท​ุกอย่างทุกแห่งหน” เอเฟซัส 1:22–23 (KJV ไทย) “​บัดนี้​ข้าพเจ้ามี​ความยินดี​ในการที่​ได้​รับความทุกข์ยากเพื่อท่าน ส่วนการทนทุกข์ของพระคริสต์​ที่​ยังขาดอยู่​นั้น​ ข้าพเจ้าก็รับทนจนสำเร็จในเนื้อหนังของข้าพเจ้าเพราะเห็นแก่พระกายของพระองค์คือคริสตจั​กร​…” โคโลสี 1:24 (KJV ไทย) “​พระองค์​ทรงเป็นศีรษะของกายคือคริสตจั​กร​ ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​เริ่มต้น​ เป็นบุตรหัวปี​ที่​ทรงเป็นขึ้นมาจากความตาย เพื่อพระองค์จะได้ทรงเป็นเอกในสรรพสิ่งทั้งปวง” โคโลสี 1:18 (KJV ไทย)คริสตจักรยุคแรก“ที่ใดบิชอปปรากฏ ที่นั่นก็ให้มวลชน [ของประชาชน] อยู่ด้วย เช่นเดียวกับที่ใดมีพระเยซูคริสต์ ที่นั่นก็มีคริสตจักรคาทอลิก” อิกเนเชียสแห่งอันทิโอก, จดหมายถึงชาวสเมอร์นา, บทที่ 8, ใน The Ante-Nicene Fathers, บรรณาธิการ Alexander Roberts และ James Donaldson, เล่ม 1 (Buffalo, NY: Christian Literature Publishing, 1885) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ ANF 1) ↩︎

7“​พระองค์​ทรงมีพระนามจารึกที่​ฉลองพระองค์​ และที่ต้นพระอูรุของพระองค์​ว่า​ “​พระมหากษัตริย์​​แห่​งมหากษั​ตริ​ย์ทั้งปวงและเจ้านายแห่งเจ้านายทั้งปวง”” วิวรณ์ 19:16 (KJV ไทย) “​กษัตริย์​​เหล่านี้​จะกระทำสงครามกับพระเมษโปดก และพระเมษโปดกจะทรงชนะพวกเขา เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นเจ้านายเหนือเจ้านายทั้งหลาย และทรงเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์เหนือกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ และผู้​ที่อยู่​กับพระองค์นั้นเป็นผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงเรี​ยก​ และทรงเลือกไว้ และเป็นผู้​ที่​​สัตย์ซื่อ​”” วิวรณ์ 17:14 (KJV ไทย) “ซึ่งพระองค์จะทรงสำแดงให้ปรากฏในเวลาของพระองค์ คือพระองค์​ผู้​เสวยสุขและทรงฤทธิ์สูงสุดแต่​พระองค์​​เดียว​ ​พระมหากษัตริย์​เหนือกษั​ตริ​ย์​ทั้งปวง​ และองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งปวง…” 1 ทิโมธี 6:15 (KJV ไทย) “และทูตสวรรค์​องค์​​ที่​​เจ​็​ดก​็เป่าแตรขึ้น และมีเสียงหลายๆเสียงกล่าวขึ้นดังๆในสวรรค์​ว่า​ “ราชอาณาจักรทั้งหลายแห่งพิภพนี้​ได้​​กล​ับเป็นราชอาณาจักรทั้งหลายขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และเป็นของพระคริสต์ของพระองค์ และพระองค์จะทรงครอบครองตลอดไปเป็นนิตย์”” วิวรณ์ 11:15 (KJV ไทย) ““เราได้ตั้งกษั​ตริ​ย์ของเราไว้​แล​้วบนศิ​โยน​ ​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ​์ของเรา”” เพลงสดุดี 2:6 (KJV ไทย) ↩︎

8“…ท่านคือเปโตร และบนศิ​ลาน​ี้เราจะสร้างคริสตจักรของเราไว้ และประตู​แห่​งนรกจะมีชัยต่อคริสตจั​กรน​ั้​นก​็​หามิได้​” มัทธิว 16:18 (KJV ไทย) “และในสมัยของกษั​ตริ​ย์​เหล่านั้น​ พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงสถาปนาราชอาณาจักรหนึ่ง ซึ่งไม่​มี​วันทำลายเสียได้ หรือราชอาณาจั​กรน​ั้นจะไม่ตกไปแก่​ชนชาติ​​อื่น​ ราชอาณาจั​กรน​ั้นจะกระทำให้บรรดาราชอาณาจักรเหล่านี้แตกเป็นชิ้นๆถึงอวสาน และราชอาณาจั​กรน​ั้นจะตั้​งม​ั่นอยู่​เป็นนิตย์​” ดาเนียล 2:44 (KJV ไทย) “และอาณาจักรกับราชอาณาจักรและความยิ่งใหญ่​แห่​งบรรดาอาณาจักรภายใต้​สวรรค์​​ทั้งสิ้น​ จะต้องถูกมอบไว้​แก่​ชุ​มนุ​มแห่งวิ​สุทธิ​ชนขององค์​ผู้​สูงสุดนั้น อาณาจักรของท่านจะเป็นอาณาจั​กรน​ิรันดร์ และราชอาณาจักรทั้งสิ้นจะปรนนิบั​ติ​และเชื่อฟังท่าน’” ดาเนียล 7:27 (KJV ไทย) “และท่านจะครอบครองวงศ์วานของยาโคบสืบไปเป็นนิตย์ และอาณาจักรของท่านจะไม่​รู้​จักสิ้นสุดเลย”” ลูกา 1:33 (KJV ไทย) “​เหตุ​​ฉะนั้น​ ครั้นเราได้อาณาจักรที่​ไม่​หวั่นไหวมาแล้ว ​ก็​​ให้​เรารับพระคุ​ณ​ เพื่อเราจะได้​ปฏิบัติ​พระเจ้าตามชอบพระทัยของพระองค์ ด้วยความเคารพและยำเกรง…” ฮีบรู 12:28 (KJV ไทย)หลักข้อเชื่อของสังคายนา“และพระองค์จะเสด็จมาอีกพร้อมด้วยสง่าราศี เพื่อพิพากษาทั้งคนเป็นและคนตาย อาณาจักรของพระองค์จะไม่มีที่สิ้นสุด” หลักข้อเชื่อของบรรดาปิตาจารย์ 150 ท่าน (หลักข้อเชื่อไนซีน-คอนสแตนติโนเปิล), สังคายนาแห่งคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 381), แปลโดย Henry R. Percival, ใน Nicene and Post-Nicene Fathers, ชุดที่ 2, เล่ม 14, บรรณาธิการ Philip Schaff และ Henry Wace (New York: Christian Literature Publishing, 1900) (แปลจากฉบับภาษาอังกฤษของ NPNF2 14) ↩︎