O biskupie

Ochrzczony w Chrystusa

Biskup Byers jako niemowlę został przedstawiony przez rodziców i ochrzczony w Kościele metodystycznym w Caroleen w Karolinie Północnej 7 kwietnia 1968 r. Chrzest ten przyjął z ręki Pana, przez wiarę swojej matki i swojego ojca.

Kościół rodzinny

Od urodzenia aż do wyjazdu na studia prawnicze jesienią 1996 r. jego kościołem macierzystym był First United Methodist Church w Caroleen. Był to kościół rodzinny w najprawdziwszym sensie. Jego ojciec i wujowie, wszyscy z zawodu budowlańcy, zbudowali go własnymi rękami, a większość rodziny Byersów uczestniczyła w nim w nabożeństwach.

Wiara była w rodzinie sprawą codzienną. Jego ojciec pełnił funkcję świeckiego przewodniczącego tego kościoła i prowadził nabożeństwa zawsze, gdy nieobecny był wyświęcony duchowny. Jeden z jego wujów był duchownym Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego aż do przejścia na emeryturę, a syn tego wuja poszedł w jego ślady w tej samej posłudze i również przeszedł już na emeryturę. Inny kuzyn przez dziesięciolecia prowadził chór kościelny, a inni członkowie rodziny w różnych okresach zasiadali w radzie administracyjnej kościoła, uczyli w szkółce niedzielnej i pełnili w kościele inne funkcje. Jako dziecko Garland śpiewał w chórze dziecięcym.

Jego kościelna rodzina była liczniejsza niż krąg krewnych. Wielu członków, z którymi nie był spokrewniony, było dla niego braćmi i siostrami w Chrystusie i pozostali mu bliscy przez całe życie. Od tamtej pory od czasu do czasu powraca tam na nabożeństwa.

Wezwanie do służby

Biskup Byers rozpoczął swoją drogę służby innym jako funkcjonariusz policji w Karolinie Północnej w wieku dwudziestu lat. Służył jako funkcjonariusz policji miejskiej, jako zastępca szeryfa hrabstwa, a w końcu jako stanowy śledczy w biurze prokuratora okręgowego ówczesnego Okręgu 29, obejmującego pięć hrabstw. W ciągu niemal ośmiu lat pracy w organach ścigania dokonał licznych zatrzymań w sprawach o ciężkie przestępstwa i otrzymał kilka regionalnych wyróżnień za odwagę oraz za godną pochwały służbę na rzecz społeczności. W 1996 r. Departament Sprawiedliwości Karoliny Północnej przyznał mu swoje certyfikaty dla funkcjonariuszy organów ścigania stopnia podstawowego, średniego i zaawansowanego. Certyfikat stopnia zaawansowanego posiada około jednego procenta funkcjonariuszy organów ścigania w tym stanie.

W 1996 r., pełniąc funkcję głównego śledczego prokuratora okręgowego, złożył podanie na studia prawnicze, został przyjęty i w tym samym roku rozpoczął karierę prawniczą. W toku swojej kariery prawniczej pracował jako oskarżyciel publiczny pod kierunkiem czterech wybieranych prokuratorów okręgowych, obejmując niekiedy swoim działaniem siedem hrabstw. Poza tym praktykował jako adwokat procesowy, reprezentując powodów w sprawach cywilnych i broniąc oskarżonych w sprawach karnych, głównie ubogich klientów.

To właśnie w tych latach został powołany do służby Chrystusowi.

Powołanie do posługi

Około 2007 r. biskup Byers usłyszał wezwanie Pana do Jego służby. Apostoł Paweł radził:

„Każdy w tem powołaniu, w którem powołany jest, niech zostaje.”1 Kor 7,20 (Biblia Gdańska)

Był prawnikiem, gdy przyszło to powołanie, i prawnikiem pozostał.

Od chwili, gdy usłyszał to wezwanie, szukał wspólnoty kościelnej trwającej w ważnej sukcesji apostolskiej, w której mógłby ubiegać się o święcenia. Stało przed nim otworem wiele innych możliwości, lecz ze względu na kwestię sukcesji apostolskiej Pan zaprowadził go do Lutheran Orthodox Church. Tam jego pasterzem był arcybiskup przewodniczący Samuel Guido, Jr., ówczesny arcybiskup całej denominacji, któremu bezpośrednio podlegał i przed którym bezpośrednio odpowiadał. Od arcybiskupa Guido wiele się nauczył o wierze, o tym, jak powinien postępować sługa Ewangelii, i o poważnej odpowiedzialności, jaką niesie ten urząd.

Formacja

Biskup Byers nie posiada formalnego stopnia naukowego z teologii. Jego formacja dokonała się poprzez lata zdyscyplinowanych studiów oraz poprzez posługę pod kierunkiem arcybiskupa przewodniczącego Samuela Guido, Jr. i biskupa Michaela J. Kline’a z Exorcist Order of St. Michael. Umiejętności prawnika (docieranie w badaniu danej kwestii aż do jej źródeł oraz ważenie autorytetów i dowodów) w naturalny sposób przenoszą się na sprawy wiary. Stosował je podczas wielu godzin intensywnego studium Pisma Świętego, Ojców Apostolskich, Ojców Pustyni i soborów Kościoła.

Przekonania

Biskup Byers w pełni wyznaje Skład Apostolski jako wyznanie swojej wiary, a także przyjmuje z wiarą Nicejskie wyznanie wiary.

Wierzy, że jest jedna Ewangelia Jezusa Chrystusa. Tam, gdzie chrześcijańskie denominacje i wierzący różnią się między sobą, różnice te wynikają głównie z ludzkiego niezrozumienia albo z rozłamów i niezgody celowo wzniecanych przez nieprzyjaciela, o którym Pan powiedział: „jest kłamcą i ojcem kłamstwa” (J 8,44).

Wierzy, że lud Boży pragnie Jego poznania, Jego błogosławieństwa i Jego obecności w swoim życiu oraz że ci, którzy prawdziwie wierzą, szukają Jego twarzy: „O tobie przemyśla serce moje, któryś rzekł: Szukajcie twarzy mojej; przetoż twarzy twojej, Panie! szukać będę” (Ps 27,8).

Wierzy, że żadna pojedyncza denominacja nie posiada całej prawdy, lecz że prawda jest rozproszona pośród denominacji wiernych chrześcijan. Wierzy ponadto, że szatan, zwany też diabłem, nie chce, aby ludzkość doszła do poznania prawdy, lecz dąży jedynie do zniszczenia: „Złodziej nie przychodzi, jedno żeby kradł, a zabijał i tracił” (J 10,10).

Tym, czego w tym obecnym złym dniu dotkliwie brakuje, jest, jak wierzy, głos wołającego na puszczy (Iz 40,3; Mt 3,3). Oznacza to źródło prawdy niezobowiązane wobec żadnej denominacji ani żadnej polityki, nie mające innego celu poza głoszeniem i przekazywaniem prawdziwego Słowa Bożego, niefiltrowanego i nieskrępowanego przez mechanizmy i politykę religii zinstytucjonalizowanej w ogóle. Biskup Byers będzie pisał prawdę tak, jak ją rozumie, bez względu na preferencje wyznaniowe, poprawność polityczną czy skutki finansowe dla kościelnej kasy. Jak każdy ważnie powołany i konsekrowany biskup, jest wyposażony we władzę swego świętego urzędu do rozstrzygania spraw wiary i będzie to czynił bez namiętności i uprzedzeń.

Dąży do jedności ludu Bożego, pamięta jednak słowa Pana: „Nie mniemajcie, żem przyszedł dawać pokój na ziemię; nie przyszedłem dawać pokoju, ale miecz” (Mt 10,34). Pójście za Jego głosem z samej swej natury oddzieli to, co musi zostać oddzielone. Dzieło to będzie realizowane poprzez serię pism skierowanych do wiernych chrześcijan.

Święcenia

17 sierpnia 2008 r., przez nałożenie rąk, w St. Paul’s Lutheran Orthodox Chapel w Palmerton w Pensylwanii został wyświęcony na sługę Ewangelii.

Od święceń aż do sakry biskupiej posługiwał jako sługa Ewangelii w diecezji Western North Carolina oraz jako dyrektor do spraw prawnych tego Kościoła.

List potwierdzający

W latach między święceniami a sakrą biskupią arcybiskup Guido przedstawił go biskupowi Michaelowi J. Kline’owi. Obaj zostali dobrymi przyjaciółmi, a biskup Byers został członkiem Exorcist Order of St. Michael, któremu przewodniczył wówczas biskup Kline. Wspierał biskupa Kline’a w szeregu spraw biskupich.

Biskup Kline nie był członkiem Lutheran Orthodox Church, a decyzja o konsekrowaniu biskupa Byersa należała wyłącznie do tego Kościoła. Żaden list od niego nie był wymagany. Jednak ze względu na ich wspólną pracę oraz na swoje mocne przekonanie, że biskup Byers powinien zostać konsekrowany, biskup Kline przyłączył się do biskupiego osądu, że jest on godny i że spoczywające na jego życiu powołanie, by był biskupem w sukcesji apostolskiej, jest prawdziwe. 18 kwietnia 2013 r. wystawił niniejszy list wyrażający zgodę i potwierdzenie.

Sakra biskupia

20 kwietnia 2013 r. w St. Paul’s Lutheran Orthodox Chapel, zgromadzonej tego dnia w American Legion Post 16 w Slatington w Pensylwanii, Garland F. Byers, Jr. przyjął sakrę biskupią przez nałożenie rąk podczas sprawowania Najświętszej Eucharystii i został biskupem diecezji Western North Carolina.

Tego samego dnia Kościół nadał mu stopień doktora teologii honoris causa w uznaniu jego pracy nad sprawami i zagadnieniami teologicznymi Kościoła, jak to niekiedy bywa w zwyczaju Kościołów.

Arcybiskup i odejście w miłości

Biskup Byers został później wyniesiony do godności arcybiskupa diecezji Western North Carolina. Następnie wystąpił z Lutheran Orthodox Church. Była to jego własna decyzja, podjęta z przyczyn osobistych, i nie wynikała z żadnego sporu z którymkolwiek członkiem Rady Biskupów ani organu administracyjnego. Pozostaje z nimi w komunii. Kocha każdego członka tego Kościoła jako brata lub siostrę w Chrystusie i jest wdzięczny za udział, jaki mieli w przyprowadzeniu go do Chrystusa i do święceń.

Biskup dla Narodów, z apostolskiego posłannictwa

Po sakrze biskupiej biskup Byers został doprowadzony do zrozumienia, że jego powołaniem nie jest ani bycie pasterzem kościoła, ani posługa biskupa diecezjalnego, sprawującego nadzór nad duchownymi danego terytorium. Jego powołaniem jest posługa Ewangelii poprzez słowo pisane oraz wykładanie prawdziwej nauki przed ludem Bożym.

Opisuje to dzieło słowami samego Pana:

A on im rzekł: „Przetoż każdy nauczony w Piśmie, wyćwiczony w królestwie niebieskiem, podobny jest człowiekowi gospodarzowi, który wynosi z skarbu swego nowe i stare rzeczy.”Mt 13,52 (Biblia Gdańska)

Jako Uczony w Piśmie Królestwa wynosi nowe i stare rzeczy, a jedne i drugie waży miarą Ewangelii Jezusa Chrystusa, mając za przewodnika Ducha Świętego. Swobodnie czerpie ze świadectwa każdej tradycji chrześcijańskiej, nie przemawia w imieniu żadnej denominacji i dąży do jedności Kościoła Chrystusowego.

Nie rości sobie żadnej władzy diecezjalnej ani terytorialnej nad jakimkolwiek kościołem czy denominacją, gdziekolwiek. Pisze na mocy posłannictwa, które Chrystus dał swoim apostołom:

„Idąc tedy, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego; Ucząc je przestrzegać wszystkiego, com wam przykazał. A oto Jam jest z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata. Amen.”Mt 28,19–20 (Biblia Gdańska)

Choć postrzega siebie jako Uczonego w Piśmie Królestwa, biskup Byers zachowuje pełną władzę sakramentalną urzędu biskupiego i może sprawować każdą czynność sakramentalną należącą do tego urzędu.

Posługa słowa pisanego, dzieło Uczonego w Piśmie Królestwa, została w pełni przedstawiona w dziale Publikacje, gdzie jego pisma są ponumerowane w kolejności publikacji i opatrzone datami.

Niezależne źródła

Czytelnicy, którzy pragną zweryfikować tę dokumentację, mogą skorzystać z następujących źródeł:

• Lutheran Orthodox Church, Clergy List, gdzie Garland Byers figuruje wśród duchownych wpisanych do jej rejestru. Choć biskup Byers od kilku lat nie jest związany z Lutheran Orthodox Church, pozostaje z nią w komunii i jest upoważniony do odprawiania nabożeństw w jej kościołach na jej prośbę. Clergy List jest wykazem zatwierdzonych duchownych, a nie duchownych czynnych, podlegających zarządowi denominacji.
• Lutheran Orthodox Church, Convocation 2013 – sprawozdanie Kościoła z jego Zgromadzenia Ogólnego z kwietnia 2013 r., podczas którego konsekrowano biskupów.
• Lutheran Orthodox Church, Apostolic Lineage – zapis sakry biskupiej arcybiskupa Samuela Guido, Jr., której 11 lipca 2004 r. w Nowym Jorku udzielił arcybiskup Nils Bertil Persson, przy czym współkonsekratorami byli arcybiskupi Peter Paul Brennan i Irl Gladfelter.
• Sukcesja apostolska biskupa Byersa, ukazująca jego linie sukcesji aż do apostołów.