Successio apostolica

Quid sit Successio apostolica

Successio apostolica est series episcoporum numquam interrupta, quorum unusquisque per impositionem manuum ab iis qui ante eum fuerunt consecratus est, quae usque ad apostolos a Christo missos pertingit. Ecclesia primaeva eam tamquam testimonium afferebat ministerium suum ab ipsis apostolis descendere: Sanctus Clemens Romanus de ea circa annum Domini 96 scripsit, et Sanctus Irenaeus Lugdunensis circa annum Domini 180 successionem episcoporum Romanorum ab apostolis usque ad suam aetatem exposuit.

Christiani de eius momento non consentiunt. Multae denominationes tenent successionem apostolicam nullius esse momenti, et Ecclesiae fidelitatem in doctrina apostolorum servanda potius quam in ulla episcoporum linea consistere. Aliae eam ad verum ministerium et vera sacramenta necessariam esse tenent, inter quas Ecclesia catholica romana, Ecclesiae orthodoxae, Ecclesiae orthodoxae orientales et Ecclesia Orientis, dum ecclesiae anglicanae et nonnullae lutheranae eam magni faciunt. Etiam intra multas denominationes sententiae variant, quanti referat episcopum ab apostolo Christi descendere.

Duodecim et Septuaginta

Nonnulli in fide christiana distinguunt inter primos Duodecim apostolos et Septuaginta, quos Dominus «designavit» et de quibus legitur: «misit illos binos ante faciem suam» (Lc 10,1). Utrique ab ipso Christo mandatum acceperunt regnum Dei praedicandi, sanandi et auctoritatem eius gerendi: «Qui vos audit, me audit» (Lc 10,16).

Episcopus Byers in ea est sententia, Septuaginta Christum ipsum coram cognovisse et ab ipso coram mandatum accepisse; Dominus eos tam bene noverat ut eos ad opus suum perficiendum mitteret. Qua de causa tenet successionem apostolicam Septuaginta aeque ac primos Duodecim complecti. Sanctus Paulus, post Resurrectionem ut Apostolus Gentium vocatus, a Duodecim ut verus apostolus receptus est, qui ei «dextras … societatis» dederunt (Gal 2,9).

Lineae successionis in his paginis

Episcopus Byers lineas successionis apostolicae suae hic proponit publicae inspectioni et in utilitatem christifidelium. Singulae paginae unam lineam ab apostolo suo, episcopum post episcopum, usque ad Episcopum Byers persequuntur. Plerumque unaquaeque linea, usque ad apostolum, ipsos episcoporum catalogos sequitur quos ecclesiae in pagina sua nominatae servant, eosdem catalogos quibus eae ecclesiae suam ipsarum successionem apostolicam repetunt, et sancti in unaquaque linea nominati ii sunt quos eae ecclesiae colunt.

Testimonia ordinationis et consecrationis ipsius Episcopi Byers, una cum photographematibus consecrationis eius, in pagina De Episcopo proponuntur.

Quaecumque de Septuaginta sententia habeatur, Episcopus Byers successionem apostolicam validam tenet a quattuor ex primis Duodecim, Sancto Petro, Sancto Andrea, Sancto Ioanne et Sancto Thoma, atque etiam a Sancto Paulo, Apostolo Gentium. Obiter notari potest, ad annum 2026, praesentem Episcopum Romanum per principalem consecrationis suae lineam successionem apostolicam ad solum Sanctum Petrum referre; et praesentem Patriarcham Moscuensem et totius Russiae, per principalem consecrationis suae lineam, successionem apostolicam item ad solum Sanctum Petrum referre, per sedem Antiochenam. Praesens Archiepiscopus Cantuariensis, per principalem consecrationis suae lineam, successionem apostolicam ad unum apostolum refert, per sedem Cantuariensem; praesens Patriarcha Syro-Orthodoxus Antiochenus, per principalem consecrationis suae lineam, ad solum Sanctum Petrum, per sedem Antiochenam; et praesens Catholicus-Patriarcha Ecclesiae Assyriae Orientis, secundum catalogum eiusdem Ecclesiae, ad Sanctum Thomam, per sedem Seleuciae-Ctesiphontis.

Quod ad Septuaginta attinet, Episcopus Byers successionem apostolicam tenet a quinque viris quos Ecclesiae ut Apostolos e Septuaginta colunt: a Sancto Thaddaeo (Addaeo), apostolo Edessae; a Sancto Lino, primo episcopo Romae post Sanctum Petrum; a Sancto Evodio, primo episcopo Antiochiae post Sanctum Petrum; a Sancto Stachye, primo episcopo Byzantii; et a Sancto Trophimo, primo episcopo Arelatensi.

Fontes et comprobatio

Hae lineae acceptae sunt in libro successionum apostolicarum Episcopo Byers tradito in eius consecratione anno 2013. Non tamen simpliciter transcriptae sunt. Singuli nexus propria Episcopi Byers investigatione examinati et comprobati sunt, collatis catalogis episcoporum quos Ecclesiae in singulis paginis nominatae servant necnon consuetis monumentis historicis successionis episcopalis, inter quae documenta Sanctae Sedis de successione Romana, catalogi Patriarchatus Oecumenici Constantinopolitani et Patriarchatuum Antiochenorum, monumenta Ecclesiarum russicae orthodoxae, vetero-catholicae, syro-orthodoxae et assyriae, et opus viri docti William Stubbs Registrum Sacrum Anglicanum, registrum consecrationum episcoporum Angliae.

Ubi haec monumenta a libro discrepant, monumenta praelata sunt et lineae correctae. Lineae in libro asseveratae quae ex monumentis comprobari non potuerunt omissae sunt. Unusquisque episcopus his paginis nominatus a lectore in monumentis Ecclesiae suae comprobari potest.

Lineae apostolicae uno conspectu

Episcopus Byers successionem apostolicam tenet a decem apostolis, quattuor ex primis Duodecim, Sancto Paulo et quinque e Septuaginta, per undecim distinctas vias, quarum unaquaeque infra in propria pagina exponitur. Numeri locum eius in unaquaque linea ostendunt.

Eadem ratione, scilicet secundum lineam principalem consecrationis, capita antiquarum Ecclesiarum singula unam lineam ad unum apostolum tenent. Episcopus Byers lineam cum unoquoque communem habet, sicut tabella in pagina cuiusque apostoli refert.

Numerus linearum nihil addit gratiae ordinum sacrorum, cum una linea valida sufficiat; hic tamen ad memoriam exponuntur, pro iis qui eas examinare velint. Successio apostolica non est certamen, neque episcopus qui multas lineas tenet maiorem auctoritatem aut legitimitatem habet quam is qui unam tantum lineam tenet integram et comprobabilem. Nihil in his paginis ita accipiendum est quasi praecedentia super ullum episcopum vindicetur, minime vero super eos qui hic nominantur, qui totam vitam suam servitio Ecclesiae dederunt. Lineae documentis traduntur ut christifideles, et quicumque ordines Episcopi Byers examinare velit, facta uno loco inveniant, atque ut attentio ibi consistat ubi debet, in Verbo Dei et in Evangelio Iesu Christi.

Sancti et Martyres

In pagina cuiusque apostoli ii in linea qui vitam pro fide dederunt ut martyres indicantur, et ii qui canonizati vel alio modo ad honores altarium evecti sunt nota sui status sanctorum vel beatorum signantur, sive in traditione orthodoxa, sive in traditione occidentali, sive in utraque. Ecclesiae inter se differunt quos sanctos agnoscant et quid requirant antequam aliquis ut sanctus honoretur; notae in unaquaque pagina ostendunt quae Ecclesia quem honoret. Ad solam vitae sanctitatem pertinent, neque ad validitatem ullius consecrationis quidquam attinent.