Առաքելական հաջորդականություն

Ինչ է Առաքելական հաջորդականությունը

Առաքելական հաջորդականությունն եպիսկոպոսների անխզելի գիծն է, որոնցից յուրաքանչյուրը ձեռնադրվել է իրենից առաջ եղածների ձեռքերի դրմամբ, և որը հասնում է մինչև այն առաքյալները, որոնց Քրիստոս առաքեց։ Վաղ Եկեղեցին այն մատնանշում էր որպես վկայություն, որ իր սպասավորությունը սերում է հենց առաքյալներից. Սուրբ Կղեմես Հռոմեացին գրել է դրա մասին մոտ մ.թ. 96 թվականին, իսկ Սուրբ Իրենեոս Լիոնացին մոտ մ.թ. 180 թվականին շարադրել է Հռոմի եպիսկոպոսների հաջորդականությունը՝ առաքյալներից մինչև իր օրերը։

Քրիստոնյաները համակարծիք չեն դրա կարևորության հարցում։ Շատ դավանանքներ գտնում են, որ առաքելական հաջորդականությունն որևէ նշանակություն չունի, և որ Եկեղեցու հավատարմությունն առաքյալների ուսմունքը պահելու մեջ է, այլ ոչ թե եպիսկոպոսների որևէ գծի։ Ուրիշներն այն համարում են էական ճշմարիտ հոգևոր ծառայության և ճշմարիտ խորհուրդների համար, նրանց թվում՝ Հռոմեական Կաթոլիկ եկեղեցին, Ուղղափառ եկեղեցիները, Արևելյան ուղղափառ (ոչ քաղկեդոնական) եկեղեցիները և Արևելքի եկեղեցին, մինչդեռ անգլիկան և որոշ լյութերական եկեղեցիներ այն պահում են որպես գանձ։ Շատ դավանանքների ներսում ևս տեսակետները տարբեր են այն հարցում, թե որքան է կարևոր եպիսկոպոսի սերումը Քրիստոսի որևէ առաքյալից։

Տասներկուսը և Յոթանասունը

Քրիստոնեական հավատի որոշ հետևորդներ տարբերություն են դնում սկզբնական Տասներկու առաքյալների և այն Յոթանասունի միջև, որոնց Տերը «երեւեցոյց» և «առաքեաց… երկուս երկուս առաջի իւր» (Ղուկաս 10:1)։ Թե՛ մեկները, թե՛ մյուսները Քրիստոսից անձամբ առաքելություն ստացան՝ քարոզելու Աստծո արքայությունը, բժշկելու և կրելու նրա իշխանությունը. «Որ ձեզ լսէ՝ ինձ լսէ» (Ղուկաս 10:16)։

Եպիսկոպոս Byers-ն այն կարծիքին է, որ Յոթանասունը Քրիստոսին ճանաչում էին անձամբ և անձամբ նրանից էին ստացել իրենց առաքելությունը. Տերն այնքան լավ էր ճանաչում նրանց, որ ուղարկեց նրանց՝ կատարելու իր գործը։ Այդ պատճառով նա գտնում է, որ առաքելական հաջորդականությունը ներառում է Յոթանասունին, ինչպես և սկզբնական Տասներկուսին։ Սուրբ Պողոսը, որը Հարությունից հետո կոչվեց որպես հեթանոսների առաքյալ, Տասներկուսի կողմից ընդունվեց որպես ճշմարիտ առաքյալ, և նրանք «ձեռն ետուն հաւանութեան» նրան (Գաղատացիներ 2:9)։

Հաջորդականության գծերն այս էջերում

Եպիսկոպոս Byers-ն իր առաքելական տոհմագծերը ներկայացնում է այստեղ՝ հանրային քննության և քրիստոնյա հավատացյալների օգտի համար։ Յուրաքանչյուր էջ հետագծում է մեկ գիծ՝ իր առաքյալից, եպիսկոպոս առ եպիսկոպոս, մինչև եպիսկոպոս Byers։ Դեպքերի մեծ մասում յուրաքանչյուր գիծ՝ ընդհուպ մինչև առաքյալը, հետևում է հենց այն եպիսկոպոսական ցուցակներին, որոնք պահում են իր էջում նշված եկեղեցիները, այն նույն ցուցակներին, որոնցով այդ եկեղեցիները հետագծում են իրենց սեփական առաքելական հաջորդականությունը, և յուրաքանչյուր գծում նշված սրբերն այն սրբերն են, որոնց մեծարում են այդ եկեղեցիները։

Եպիսկոպոս Byers-ի սեփական քահանայական ձեռնադրության և եպիսկոպոսական օծման վկայականները, նրա օծման լուսանկարների հետ միասին, ներկայացված են «Եպիսկոպոսի մասին» էջում։

Ինչ տեսակետ էլ որ ընդունվի Յոթանասունի վերաբերյալ, եպիսկոպոս Byers-ն ունի վավեր առաքելական հաջորդականություն սկզբնական Տասներկուսի չորս առաքյալներից՝ Սուրբ Պետրոսից, Սուրբ Անդրեասից, Սուրբ Հովհաննեսից և Սուրբ Թովմասից, ինչպես նաև Սուրբ Պողոսից՝ հեթանոսների առաքյալից։ Կարելի է ի դեպ նշել, որ 2026 թ. դրությամբ Հռոմի ներկայիս եպիսկոպոսն իր ձեռնադրության գլխավոր գծով իր առաքելական հաջորդականությունը հասցնում է միայն Սուրբ Պետրոսին. և Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո ներկայիս պատրիարքն իր ձեռնադրության գլխավոր գծով իր առաքելական հաջորդականությունը նույնպես հասցնում է միայն Սուրբ Պետրոսին՝ Անտիոքի աթոռի միջոցով։ Քենթերբերիի ներկայիս արքեպիսկոպոսն իր ձեռնադրության գլխավոր գծով իր առաքելական հաջորդականությունը հասցնում է մեկ առաքյալի՝ Քենթերբերիի աթոռի միջոցով. Անտիոքի Ասորի ուղղափառ ներկայիս պատրիարքը՝ իր ձեռնադրության գլխավոր գծով, միայն Սուրբ Պետրոսին՝ Անտիոքի աթոռի միջոցով. և Արևելքի Ասորական եկեղեցու ներկայիս կաթողիկոս-պատրիարքը՝ այդ եկեղեցու ցուցակի համաձայն, Սուրբ Թովմասին՝ Սելևկիա-Տիզբոնի աթոռի միջոցով։

Ինչ վերաբերում է Յոթանասունին, եպիսկոպոս Byers-ն ունի առաքելական հաջորդականություն հինգից, որոնց Եկեղեցիները պատվում են որպես Յոթանասունից առաքյալներ. Սուրբ Թադեոսից (Ադդե)՝ Եդեսիայի առաքյալից. Սուրբ Լինոսից՝ Սուրբ Պետրոսից հետո Հռոմի առաջին եպիսկոպոսից. Սուրբ Եվոդիոսից՝ Սուրբ Պետրոսից հետո Անտիոքի առաջին եպիսկոպոսից. Սուրբ Ստաքիսից՝ Բյուզանդիոնի առաջին եպիսկոպոսից. և Սուրբ Տրոփիմոսից՝ Առլի առաջին եպիսկոպոսից։

Աղբյուրներ և ստուգում

Այս գծերը ստացվել են առաքելական տոհմագծերի գրքով, որն եպիսկոպոս Byers-ին հանձնվել է 2013 թ. նրա եպիսկոպոսական ձեռնադրության ժամանակ։ Դրանք պարզապես արտագրված չեն։ Յուրաքանչյուր օղակ ուսումնասիրվել և ստուգվել է եպիսկոպոս Byers-ի անձնական հետազոտությամբ՝ համեմատվելով յուրաքանչյուր էջում նշված եկեղեցիների պահած եպիսկոպոսական ցուցակների և եպիսկոպոսական հաջորդականության ընդունված պատմական աղբյուրների հետ, որոնց թվում են Սուրբ Աթոռի արձանագրությունները հռոմեական հաջորդականության վերաբերյալ, Կոստանդնուպոլսի Տիեզերական պատրիարքության և Անտիոքի պատրիարքությունների ցուցակները, Ռուս ուղղափառ, հինկաթոլիկ, Ասորի ուղղափառ և Ասորական եկեղեցիների արձանագրությունները, և Ուիլյամ Սթաբսի Registrum Sacrum Anglicanum աշխատությունը՝ անգլիացի եպիսկոպոսների ձեռնադրությունների մատյանը։

Այնտեղ, որտեղ այդ արձանագրությունները տարբերվում են գրքից, նախապատվությունը տրվել է արձանագրություններին, և գծերն ուղղվել են։ Գրքում պնդվող այն գծերը, որոնք հնարավոր չեղավ ստուգել արձանագրություններով, բաց են թողնվել։ Այս էջերում նշված յուրաքանչյուր եպիսկոպոսի մասին ընթերցողը կարող է ստուգել նրա իսկ եկեղեցու արձանագրություններում։

Առաքելական գծերը մեկ հայացքով

Եպիսկոպոս Byers-ն ունի առաքելական հաջորդականություն տասը առաքյալից, որոնցից չորսը սկզբնական Տասներկուսից են, մեկը՝ Սուրբ Պողոսը, և հինգը՝ Յոթանասունից, տասնմեկ առանձին ուղիներով, որոնցից յուրաքանչյուրը ներկայացված է ստորև՝ իր առանձին էջում։ Թվերը ցույց են տալիս նրա տեղը յուրաքանչյուր գծում։

Նույն չափանիշով՝ ձեռնադրության գլխավոր գծով, հնագույն Եկեղեցիների առաջնորդներից յուրաքանչյուրն ունի մեկ գիծ դեպի մեկ առաքյալ։ Եպիսկոպոս Byers-ը յուրաքանչյուրի հետ ընդհանուր գիծ ունի, ինչպես նշված է յուրաքանչյուր առաքյալի էջի վահանակում։

Գծերի թիվն ոչինչ չի ավելացնում Ձեռնադրության խորհրդի շնորհին, քանի որ բավական է մեկ վավեր գիծ. դրանք այստեղ ներկայացված են որպես արձանագրություն՝ նրանց համար, ովքեր կամենում են ուսումնասիրել դրանք։ Առաքելական հաջորդականությունը մրցակցություն չէ, և բազմաթիվ գծեր կրող եպիսկոպոսն ավելի մեծ իշխանություն կամ օրինականություն չունի, քան նա, ով կրում է միայն մեկ գիծ, որն անթերի է և ստուգելի։ Այս էջերում ոչինչ չպետք է ընկալվի որպես առաջնության հավակնություն որևէ եպիսկոպոսի նկատմամբ, առավել ևս՝ այստեղ հիշատակվածների նկատմամբ, ովքեր իրենց ողջ կյանքը նվիրել են Եկեղեցու ծառայությանը։ Գծերը փաստագրված են, որպեսզի քրիստոնյա հավատացյալները և յուրաքանչյուր ոք, ով կամենում է ուսումնասիրել եպիսկոպոս Byers-ի սրբազան կարգերը, կարողանան փաստերը գտնել մեկ տեղում, և որպեսզի ուշադրությունը սևեռվի այնտեղ, ուր պատշաճ է՝ Աստծո Խոսքի և Հիսուս Քրիստոսի Ավետարանի վրա։

Սրբեր և նահատակներ

Յուրաքանչյուր առաքյալի էջում գծի այն անդամները, ովքեր իրենց կյանքը տվել են հանուն հավատի, նշված են որպես նահատակներ, իսկ նրանք, ովքեր սրբադասվել են կամ այլ կերպ բարձրացվել են խորանի պատվին, նշված են որպես սուրբ կամ երանելի՝ լինի դա ուղղափառ ավանդության մեջ, արևմտյան ավանդության մեջ, թե երկուսում։ Եկեղեցիները տարբերվում են նրանով, թե որ սրբերին են ճանաչում և ինչ են պահանջում, նախքան որևէ մեկին որպես սուրբ մեծարելը. յուրաքանչյուր էջի նշումները ցույց են տալիս, թե որ Եկեղեցին ում է մեծարում։ Դրանք վերաբերում են միայն կյանքի սրբությանը և որևէ առնչություն չունեն որևէ եպիսկոպոսական ձեռնադրության վավերականության հետ։